Δεν σταματάνε να μας εκπλήσσουν

Μετά το αργυρό μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες η Εθνική ομάδα πόλο είναι κοντά στην κατάκτηση μεταλλίου και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Η υπέροχη ομάδα του Θοδωρή Βλάχου κέρδισε χθες εύκολα τους φιλόδοξους Αμερικανούς στον προημιτελικό κάνοντας, όπως είπε ο προπονητής της, απλά τη δουλειά της. «Εμείς ήμασταν το φαβορί. Το νιώθαμε γιατί ξέρουμε ότι έχουμε πιο ποιοτική ομάδα» ήταν η χαρακτηριστική δήλωση του Βλάχου. Κι όσο για τη συνέχεια; Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία πως η Εθνική μας θα διεκδικήσει δυο νίκες. Ο κόουτς είναι κατηγορηματικός. «Μπαίνουμε στην πιο ωραία φάση ενός Παγκοσμίου Πρωταθλήματος. Θέλουμε δύο νίκες ανεξαρτήτως αντιπάλου. Νιώθουμε καλά, έχουμε αυτοπεποίθηση. Εχουμε αλλαγές, κάποια παιδιά παίζουν πρώτη φορά. Θέλω να δω τα όρια της ομάδας και να δούμε πώς θα ανταποκριθούν στην πρόκληση ενός ημιτελικού» δήλωσε υπογραμμίζοντας πως τίποτα δεν είναι τυχαίο. «Φτάσαμε στην τετράδα με καλά παιχνίδια και έχουμε αυτοπεποίθηση» είναι το συμπέρασμά του.

Κλισέ

Η Εθνική ομάδα πόλο πέρα από το να διεκδικεί μετάλλια σε όποια διοργάνωση κι αν παίρνει μέρος υπάρχει για να καταστρέφει όλα τα κλισέ με τα οποία πορευόμαστε. Ο προπονητής της είναι Ελληνας κι όχι κάποιος σοφός διάσημος ξένος. Το πρωτάθλημα του πόλο δεν είναι το καλύτερο στην Ευρώπη – ο Ολυμπιακός τα τελευταία χρόνια το κερδίζει πριν αρχίσει – αλλά η έλλειψη ανταγωνισμού δεν γίνεται άλλοθι για αποτυχίες. Στο ελληνικό πόλο οι παραδόσεις μετράνε πιο πολύ από τα χρήματα. Οι δε παίκτες της ομάδας αυτής είναι όλοι τρομεροί αθλητές, χωρίς να μονοπωλούν πρωτοσέλιδα και να ασχολούμαστε με αυτούς ώρες: να διαχωριζόμαστε σε εχθρούς και θαυμαστές τους όπως μας αρέσει. Ο Βλαχόπουλος, ο Αργυρόπουλος, ο Γενηδουνιάς, φυσικά ο μεγάλος Φουντούλης (ο «Ζινεντίν Ζιντάν του πόλο» έγραφαν πριν από μερικά χρόνια οι Ιταλοί) ανήκουν στους κορυφαίους του αθλήματος, ενώ παίκτες όπως ο Παπαναστασίου, ο Καλογερόπουλος, ο Γούβης, ο Τζωρτζάτος εγγυώνται το μέλλον – κι εμείς αυτά ούτε τα έχουμε καταλάβει! Καλύτερα. Διότι δεν τους τρελαίνουμε όλους αυτούς τους ήρωες με απαιτήσεις και υπερβολές. Οι ευλογημένοι αυτοί παίκτες σίγουρα κάπου το διασκεδάζουν, αφήνοντάς μας στις μεγάλες διοργανώσεις με ανοιχτό το στόμα.

Συνέχεια

Ο τραυματισμός του Μάνου Ζερδεβά κάνει πιο δύσκολη τη συνέχεια. Ο Βλάχος δεν χάνει ποτέ την αισιοδοξία του και την ψυχραιμία του. «Ετσι είναι ο αθλητισμός. Δεν ξέρεις τι μπορεί να σου προκύψει» είπε. Αυτό είναι το μόνο λάθος του κόουτς. Διότι στην περίπτωση της ομάδας του το μόνο βέβαιο είναι ότι ο ίδιος γνωρίζει τι θα προκύψει. Μια ομάδα πάντα μαχητική, πάντα γεμάτη πίστη, πάντα έτοιμη για όλα.

Γιάννης

Ετοιμοι για όλα – και κυρίως για να μας εντυπωσιάσουν είναι και οι περίφημοι Αντετοκούνμπο. Με τον Γιάννη επικεφαλής τα μέλη αυτής της τρομερής οικογένειας έχουν βάλει τόσο ψηλά τον πήχη της χαρισματικότητας που γίνεται δύσκολη κάθε σύγκριση μαζί τους. Η μετατροπή του μικρού γηπέδου του Τρίτωνα σε θερινό σινεμά την Τρίτη το βράδυ ήταν μια ωραία ιδέα των ανθρώπων της Disney. Το να γίνει η επίσημη πρώτη προβολή στην Ελλάδα της ταινίας «Rise» στο γήπεδο που άρχισε η καριέρα του Γιάννη ήταν πανέξυπνο – και μπράβο σε όποιον το σκέφτηκε. Αλλά οι Αντετοκούνμπο (οικογενειακώς…) μετέτρεψαν μια ωραία ιδέα σε χάπενινγκ παγκοσμίου ενδιαφέροντος, μπαίνοντας σε ένα αεροπλάνο και φτάνοντας στα Σεπόλια από τις ΗΠΑ για να δουν την ταινία με φίλους τους, αλλά και με πολλά μικρά παιδιά που έχουν τον Γιάννη ίνδαλμα. Κι όχι μόνο: οι τρομεροί αυτοί τύποι έφεραν μαζί τους και συμπαίκτες τους από τους Μπακς, οι οποίοι ήρθαν, όχι για να πάρουν μέρος σε κάποιο gala που θα διοργανωνόταν σε κάποιο διάσημο ελληνικό νησί, αλλά για να δουν μια ταινία στο γηπεδάκι που άρχισε να παίζει μπάσκετ ο Γιάννης.

Μέλη

Οι Αντετοκούνμπο διέλυσαν το Χόλυγουντ! Το έκαναν πραγματικά να μοιάζει μικρό μπροστά στα Σεπόλια. Και σήμερα, αν δεν προκύψει κάτι που θα τους ανατρέψει το πρόγραμμα την τελευταία στιγμή, θα πάνε στη Λάρισα με παρέα τον Κώστα Σλούκα για να δουν το ματς της Εθνικής μπάσκετ κόντρα στη Μεγάλη Βρετανία. Κι όχι στη Μύκονο π.χ. παρέα με άλλα μέλη του διεθνούς τζετ σετ.

Δεν είναι

Υπάρχουν διάφορα ανθρωποειδή που ακόμα φωνάζουν ότι «ο Γιάννης δεν είναι Ελληνας», ότι «δεν πρέπει να παίζει στην Εθνική» κ.λπ. Αρχίζω να φοβάμαι μήπως έχουν δίκιο. Εννοώ ότι είναι απίθανο να βρεις Ελληνα, όχι που να τα κάνει αυτά που κάνει ο Γιάννης και η οικογένειά του, αλλά που απλά να τα σκεφτεί…

Νέα Υόρκη

Στην Ελλάδα, βλέπετε, έχουμε κυρίως την ικανότητα να σκεφτόμαστε πρωτοτυπίες. Χθες στη συνεδρίαση της Επιτροπής Επαγγελματικού Ποδοσφαίρου ο πρόεδρος της ΕΠΟ Τάκης Μπαλτάκος πρότεινε ο επόμενος τελικός του Κυπέλλου Ελλάδος να γίνει στη Νέα Υόρκη. Η Νέα Υόρκη έχει 7 ώρες διαφορά από την Ελλάδα – είναι 7 ώρες πίσω. Για να γίνει εκεί ένα ματς και να μεταδοθεί στην Ελλάδα στις 8 το βράδυ, πρέπει η διεξαγωγή του να οριστεί στη 1 το μεσημέρι! Αν οριστεί στις 8 ώρα Νέας Υόρκης, θα μεταδοθεί 3 η ώρα τα χαράματα στην Ελλάδα. Στην πρώτη περίπτωση, επειδή η Νέα Υόρκη έχει ζέστη και υγρασία κι ο τελικός θα είναι Ιούνιο μήνα, θα μαζεύουμε ποδοσφαιριστές με τα ασθενοφόρα. Στη δεύτερη περίπτωση, αν το ματς γίνει σε ανθρώπινες συνθήκες, θα ξετρελαθεί από τη χαρά της η COSMOTE TV. Θα είναι η πρώτη τηλεόραση που θα έχει πληρώσει ένα σωρό χρήματα για να μεταδώσει ένα τελικό σε ώρες που θα το δουν μόνο οι νυχτοφύλακες…

Νησί

Σαν να μην έφτανε αυτό, ο γνωστός για τις υπερπατριωτικές του ευαισθησίες πρόεδρος, κατέθεσε και μια δεύτερη πρόταση: να γίνει κάποιο από τα επόμενα συμβούλια της ΕΠΟ σε κάποιο νησί του Ανατολικού Αιγαίου. Υποθέτω πως η πρόταση έγινε γιατί, αν μάθει ο Ερντογάν πως συνεδριάζει στα νησιά αυτά η ΕΠΟ, θα σταματήσει να έχει βλέψεις: θα τρομάξει στην πιθανότητα να βρει απέναντί του όλους αυτούς τους μεγάλους μοντέρνους ήρωες του ελληνικού έθνους – έναν Διακοφώτη, έναν Αστέριο Αντωνίου, έναν Νίκα ή τον ίδιο τον Μπαλτάκο. Στην ΕΠΟ επειδή είναι ταπεινοί είπαν ότι η πρόταση του προέδρου έγινε για συμβολικούς λόγους. Αν είναι έτσι, μπορεί ο πρόεδρος να τους ζητήσει να πάνε την επόμενη φορά στην πράσινη γραμμή στη Λευκωσία – αλλά μάλλον επειδή κάνει ζέστη δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. Οπότε θα πρότεινα ή την Παναγία Σουμελά ή το Φανάρι. Αρκεί να πάνε ντυμένοι με φουστανέλες…