Εμείς, ο λαός και η… απόφαση

Η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ που ανατρέπει την απόφαση Roe v Wade δεν προασπίζεται την ηθική. Ποια ηθική μπορεί να δικαιολογήσει την παραβίαση του υπέρτατου δικαιώματος στην αυτοδιάθεση του σώματος; Ή τη βία που θα ασκηθεί σε γυναίκες και κορίτσια όταν αναγκαστούν, σε πολιτείες που δεν προβλέπουν εξαιρέσεις για βιασμό, να συνεχίσουν μια εγκυμοσύνη που τους επιβλήθηκε από τον βιαστή τους; Και πόσους αχρείαστους θανάτους θα προκαλέσει αυτή η απόφαση; Οι αμβλώσεις δεν θα σταματήσουν. Απλά θα γίνουν επικίνδυνες. Μελέτη του Πανεπιστημίου του Κολοράντο εκτιμά πως η απαγόρευση θα οδηγήσει σε δραματική αύξηση 21% των θανάτων που σχετίζονται με την εγκυμοσύνη.

Ασφαλώς, η απόφαση δεν προασπίζεται ούτε τη δημοκρατία, παρά τις προσπάθειες των έξι ανώτατων δικαστών να μας πείσουν για το αντίθετο. Η ανατροπή της νομολογίας για ένα τόσο ευαίσθητο ζήτημα πλήττει αντιθέτως τη νομιμοποίηση ενός πυλώνα της: της αμερικανικής Δικαιοσύνης. Που θα ξεπεραστεί πολύ δύσκολα. Ακόμα και ο αμερικανικός στρατός δηλώνει ότι θα παρακάμψει την απόφαση και θα προστατεύσει το γυναικείο προσωπικό του! Σύμφωνα με δημοσκόπηση του PRC, 61% των Αμερικανών πιστεύουν πως οι αμβλώσεις πρέπει να είναι νόμιμες τουλάχιστον σε μερικές περιπτώσεις. Οι απόψεις διχάζονται κομματικά, αλλά η πλειοψηφία υποστηρίζει την προστασία του δικαιώματος αυτού σε ομοσπονδιακό επίπεδο. Το Ανώτατο Δικαστήριο υπάρχει για να προστατεύει το Σύνταγμα. Οι συντηρητικοί δικαστές ασκούν ακραία πολιτική κρυμμένοι πίσω από το δόγμα του originalism, δηλαδή της αντίληψης ότι το Σύνταγμα πρέπει να ερμηνεύεται με βάση το πνεύμα της εποχής που συντάχθηκε, αλλά φαίνεται να ξέχασαν πονηρά τη βάση του: «Εμείς, ο λαός των Ηνωμένων Πολιτειών». Και ας μην ξεχνάμε πως από τους έξι συντηρητικούς δικαστές οι πέντε προτάθηκαν από προέδρους που έχασαν τη λαϊκή ψήφο, οι δύο έχουν κατηγορηθεί για σεξουαλικές επιθέσεις, ενώ η σύζυγος του ενός σχετίζεται με την επίθεση στο Καπιτώλιο.

Ο δικαστής Αλίτο, που συνέταξε τη γνώμη της πλειοψηφίας, επιχειρεί να συγκαλύψει τη μεροληψία της απόφασης χρησιμοποιώντας ως άλλοθι τη δημοκρατία. Είναι καιρός να επιστρέψει το ζήτημα στις πολιτείες και στους εκλεγμένους αντιπροσώπους τους, γράφει ο Αλίτο. Ωστόσο, οι πολιτείες που θα απαγορεύσουν τις αμβλώσεις είναι επίσης αυτές όπου το δικαίωμα στην ψήφο απειλείται περισσότερο. Εκείνοι που θα πληγούν πιο πολύ από τις απαγορεύσεις – τα άτομα που ανήκουν σε φυλετικές μειονότητες και οι φτωχότεροι – είναι ακριβώς εκείνοι που στοχοποιούνται περισσότερο και από την εκλογική καταστολή, στις ίδιες πολιτείες.

Δεν είναι η πρώτη φορά που το Ανώτατο Δικαστήριο χρησιμοποιεί ως άλλοθι τα δικαιώματα των πολιτειών με αντιδημοκρατικά κίνητρα. Για να ασκήσει συγκεκριμένη πολιτική. Στην ίδια λογική βασίστηκαν και οι αποφάσεις που επέτρεψαν την εδραίωση του φυλετικού διαχωρισμού. Και δεν είναι σύμπτωση που επανέρχεται σήμερα. Η απόφαση αυτή είναι η κορύφωση πέντε δεκαετιών πολιτικής οργάνωσης της αμερικανικής Ακροδεξιάς για να κυριαρχήσει στα δικαστήρια και να ανατρέψει τα δικαιώματα των γυναικών και των φυλετικών και ΛΟΑΤΚΙ+ μειονοτήτων που «απειλούν» την κοινωνική και οικονομική της ισχύ. Ομως, σε όλο αυτό το διάστημα, οι Δημοκρατικοί απέτυχαν και να οργανωθούν με συνοχή και να τους αντικρούσουν αποτελεσματικά. Και έτσι ο εφιάλτης έγινε πραγματικότητα. Ας ελπίσουμε ότι, έστω και τώρα, η θλίψη και η οργή θα οδηγήσουν κάπου. Είναι πάλι η ώρα του «Εμείς ο λαός»…

Η Βασιλική Μαλούχου είναι μεταπτυχιακή υπότροφος Πολιτικών Επιστημών στη New School της Νέας Υόρκης και πτυχιούχος και κάτοχος μεταπτυχιακού διπλώματος του Ινστιτούτου Πολιτικών Σπουδών του Παρισιού με ειδίκευση στις ευρωαμερικανικές σχέσεις