Κάλπες{CR}

Την τελευταία δεκαετία έχουν στηθεί πέντε φορές εθνικές κάλπες κι έχει γίνει ένα δημοψήφισμα. Στις αντιπολιτευόμενες κομματικές έδρες στοιχηματίζουν ότι ο αριθμός των εθνικών αναμετρήσεων θα ανέβει, φθάνοντας τις επτά, εξαιτίας των πρόωρων που βλέπουν να πλησιάζουν – και φυσικά λόγω της απλής αναλογικής. Αν ίσχυαν στην Ελλάδα οι περιλάλητοι σταθεροί εκλογικοί κύκλοι – αυτοί που αποτελούν τον κανόνα στα περισσότερα κράτη της ΕΕ -, θα έπρεπε οι ψηφοφόροι να έχουν βρεθεί πίσω από τα παραβάν δύο φορές μέσα σε δέκα χρόνια. Μια τέτοια σύγκλιση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο δεσμεύτηκε να πετύχει ο Κυριάκος Μητσοτάκης όταν το 2019 υποσχέθηκε εκλογές με τη λήξη της συνταγματικής θητείας της κυβέρνησής του. Η υπόσχεση επαναλήφθηκε εμφατικά όποτε η εκλογολογία κυριάρχησε στον δημόσιο διάλογο ή τις συζητήσεις των διαδρομιστών του πολιτικού συστήματος. Το ύφος της διάψευσης των προβλέψεων των εκλογικών οιωνοσκόπων άλλαξε μόλις την προηγούμενη εβδομάδα. Δίπλα στην πρόθεση για εξάντληση της τετραετίας προστέθηκε η επισήμανση ότι «μία παρατεταμένη προεκλογική περίοδος σε μεγάλη ένταση αντιπαράθεσης σίγουρα είναι κάτι το οποίο η χώρα δεν χρειάζεται».

Κανονικότητα

Στην ελεύθερη απόδοση των πρωθυπουργικών λεγομένων που υιοθετούν πια τα γαλάζια στελέχη στα τηλεπαράθυρα, οι κάλπες φέτος είναι σχεδόν σίγουρες, κι η προκήρυξη τους θα οφείλεται στην όξυνση του πολιτικού κλίματος από την αντιπολίτευση. Για να αποφευχθεί η ζημιά στην οικονομία – αλλά και την κοινωνία – από τη συριζαϊκή τοξικότητα σε μια παρατεταμένη προεκλογική περίοδο θα ανοίξουν νωρίτερα τα εκλογικά τμήματα, λένε οι του κυβερνώντος κόμματος. Το στόρι ενδεχομένως να ακουγόταν αληθοφανές, έως και πειστικό, σ’ ένα άλλο πλαίσιο – σ’ ένα όπου τα παραπάνω νούμερα των φορών που οι πολίτες κλήθηκαν να ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα δεν θα μαρτυρούσαν μια σταθερά ασταθή κανονικότητα. Στο εγχώριο, όμως, από το 2012 κι έπειτα ψηφίζουμε πάντα σε τοξικές συνθήκες – ενώ η μεταπολιτευτική παράδοση βρίθει εθνικών εκλογικών μαχών που προκάλεσαν ακριβώς εκείνο το είδος της πόλωσης, το οποίο δήθεν θα αποτραπεί με φθινοπωρινές πρόωρες το 2022. Γι’ αυτό ο πραγματικός κίνδυνος δεν ελλοχεύει στα μπίζνες ας γιούζουαλ ανεβασμένα προεκλογικά ντεσιμπέλ. Παραμονεύει στη μετεκλογική επισφάλεια, στην πιθανότητα να μη σχηματιστεί κυβέρνηση ούτε μετά τη δεύτερη Κυριακή.