Κι όμως ακόμα υπάρχει η ευρωπαϊκή Σουπερλίγκα…

Χρόνια πριν η Μarvel και η DC αναλάβoυν την υποχρέωση να μας δείξουν στις οθόνες των κινηματογράφων το γνωστό σύμπαν των ηρώων τους είχα την απορία γιατί ποτέ δεν μαθαίναμε τι ακριβώς συνέβαινε στην πολυτάραχη ζωή τους. Για χρόνια βλέπαμε πάντα την αρχή των περιπετειών του Μπάτμαν ή του Σπάιντερμαν σε διάφορες εκδοχές και μετά όλα τελείωναν. Πάντα ένας Τζόκερ σκότωνε τους γονείς του Μπρους Γουέιν και μια ραδιενεργή αράχνη τσιμπούσε τον καλό μαθητή Πάρκερ και μετά στο άψε σβήσε η ιστορία τους ολοκληρωνόταν. Οποιος δεν είχε διαβάσει τα κόμικς δεν ήξερε για τη συνέχεια τίποτα: έμενε να βλέπει και να ξαναβλέπει την αρχή της ιστορίας – οι εκδοτικές εταιρείες το κατάλαβαν κι έτσι δημιουργήθηκαν τριλογίες και σειρές ολόκληρες. Και το δικό μου παράπονο μεταφέρθηκε στις ποδοσφαιρικές ιστορίες. Τι έγινε π.χ. σκεφτόμουν εκείνη η απίστευτη ιστορία της ευρωπαϊκής ποδοσφαιρικής Σουπερλίγκα, που θα έφτιαχνε το δικό της πρωτάθλημα των πρωταθλητών καταστρέφοντας την UEFA και τις διοργανώσεις της; Και τι έκανε τελικά η UEFA για να τιμωρήσει τους περίφημους αποστάτες που ακόμα κρατάνε την ύπαρξη του διασπαστικού οργανισμού εν ζωή; Και κάπως έτσι έπεσα πάνω στη συνέχεια της ιστορίας, που δεν κερδίζει προβολή και πρωτοσέλιδα αλλά παραμένει ενδιαφέρουσα.

Αγωγή
Την περασμένη Τρίτη λοιπόν στη Μαδρίτη είχαμε την προκαταρκτική ακρόαση της αγωγής που άσκησαν οι πρωτεργάτες της δημιουργίας της Σουπερλίγκας στην UEFA, δηλαδή η Γιούβε, η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα. Οσο κι αν ακούγεται παράξενο οι κάποτε διωκόμενοι πέρασαν στην αντεπίθεση: η τακτική δικαιοσύνη μοιάζει να είναι η μόνη που μπορεί να γλιτώσει τις ομάδες από τιμωρίες που η αθλητική δικαιοσύνη θα τους επέβαλε. Στην ισπανική πρωτεύουσα βρέθηκε μια δικαστίνα, η εντιμότατη κυρία Γκαρσία που έκανε δεκτό το αίτημά τους να κρίνει την υπόθεση. Η οποία υπόθεση έχει εξελιχθεί σε δικαστικό θρίλερ και μάλιστα διεθνές: η κ. Γκαρσία αποφάσισε να μην ορίσει την ημερομηνία της κανονικής δίκης, προτού το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αποφασίσει για κάτι βασικό. Δηλαδή για το αν και εφόσον οι ομάδες έχουν το δικαίωμα της δημιουργίας μιας δικής τους λίγκας στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Οροφος
Η αίθουσα του μαδριλένικου δικαστηρίου ήταν μικρή. Βρίσκεται στον τέταρτο όροφο του Εμπορικού Δικαστηρίου κι έχει τον αριθμό 17. Ως αντίδικοι εμφανίστηκαν από τη μια οι τρεις ομάδες υποστηριζόμενες από την εταιρεία A22 Sports Management που είχε αναλάβει το εγχείρημα κι από την άλλη η UEFA, που με τη σειρά της που υποστηρίζεται από την ισπανική Λίγκα και την ισπανική ποδοσφαιρική ομοσπονδία. Οι δύο τελευταίες βρίσκονται σε διαρκή σύγκρουση αλλά αποφάσισαν να ενώσουν τις δυνάμεις τους ενάντια στη Ρεάλ Μαδρίτης και την Μπαρτσελόνα την πρώτη φορά που αυτές συμμάχησαν. Θα έπρεπε δίπλα στην UEFA να είναι και η FIFA. Αλλά δεν εμφανίστηκε.

Τέσσερις
Ενώπιον της προέδρου της έδρας εμφανίστηκαν τέσσερις δικηγόροι της UEFA και των συμμάχων της ενώ δυο από δαύτους υποστήριξαν τους τρεις συλλόγους. Ενας από τους δυο είναι ένα βαρύ όνμομα: ο Βέλγος Ζαν Λουί Ντιπόν, ο δικηγόρος που έγινε διάσημος για την απόφαση Μπόσμαν που έφερε επανάσταση στον κόσμο της ποδοσφαιρικής αγοράς το 1995. Ο Ντιπόν που το 1995 οι «Τimes» έγραψαν ότι είναι ο διασημότερος Βέλγος μετά τον Ηρακλή Πουαρό υποστηρίζει ότι κι αυτή τη φορά θα βγει μια απόφαση ανάλογη με εκείνη που κέρδισε κάποτε για τον Μπόσμαν. Αλλά όχι στη Μαδρίτη. Στο Λουξεμβούργο.

Ωρες
Η προκαταρκτική ακρόαση διήρκεσε δυόμισι ώρες. Η κ. Γκαρσία δεν έχει ορίσει την ημερομηνία της δίκης γιατί η δίκη της Μαδρίτης θα εξαρτηθεί αποκλειστικά από την προηγούμενη δίκη, αυτή που θα γίνει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο που έχει έδρα το Λουξεμβούργο. Οι δικηγόροι των τριών αποστατών ζήτησαν από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να γνωμοδοτήσει για το εξής απλό που είναι και το θεμελιώδες ερώτημα αυτής της ιστορίας: έχουν ή δεν έχουν δικαίωμα οι ομάδες να δημιουργήσουν ένα δικό τους διεθνές πρωτάθλημα. Ο Ντιπόν ισχυρίζεται ότι τα άρθρα 49, 50 και 51 της UEFA έρχονται σε αντίθεση με τις διατάξεις των άρθρων 101 και 102 της ιδρυτικής συνθήκης της Ευρωπαϊκής Ενωσης και κατηγορεί την UEFA για κατάχρηση κυριαρχίας και δημιουργία μονοπωλίου.

Θάνατος
Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο θα μελετήσει την υπόθεση στις 11 και 12 Ιουλίου: η ετυμηγορία του θα επηρεάσει προφανώς σε μεγάλο βαθμό αυτή της Μαδρίτης. Εάν η κυριαρχική θέση της UEFA αμφισβητηθεί στο Λουξεμβούργο, η αγωγή που κατατέθηκε στη Μαδρίτη από τις ομάδες θα γίνει δεκτή. Σε διαφορετική περίπτωση η δικαστική ήττα τους θα είναι δεδομένη. Εχει ενδιαφέρον να δούμε και τους μάρτυρες που εμφανίστηκαν στη Μαδρίτη. Υπέρ της ισπανικής λίγκας θα καταθέσει ο Πέρεθ Βέλα – πρώην οικονομικός διευθυντής της Λίγκας: πρέπει να πείσει ότι η ευρωπαϊκή Σουπερλίγκα θα οδηγούσε τα εθνικά πρωταθλήματα σε πτώχευση. Η ποδοσφαιρική ισπανική ομοσπονδία κατεβάζει ως μάρτυρα τον Μιγκέλ Ανχελ Ζιλ Μάριν, γενικό διευθυντή της Ατλέτικο Μαδρίτης, του μοναδικού ισπανικού συλλόγου που αποχώρησε από τη Σουπερλίγκα πριν από τη δημοσιοποίηση του σχεδίου της. Η δικαστής δέχθηκε να συμπεριληφθούν στα δικαστικά έγγραφα οι δηλώσεις του προέδρου της Λίβερπουλ για τον πραγματικό «θάνατο» του ποδοσφαίρου αν γίνει πράξη το σχέδιο της Σουπερλίγκας – το ζήτησε η UEFA. Οι ομάδες από την πλευρά τους συμπεριέλαβαν στα έγγραφα της αγωγής που κατέθεσαν και τη μηνυτήρια αναφορά που έκανε σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης εναντίον της EEFA ο Τσάρλι Στιλιτάνο, ένας αμερικανός επιχειρηματίας που ισχυρίζεται ότι απειλήθηκε από τον πρόεδρο της UEFA Αλεξάντερ Τσέφεριν με ένα μήνυμα στο κινητό του! Αυτή η ιστορία αποκαλύφθηκε από τους «New York Times» πριν από δύο μήνες. Αναμφίβολα έχει ενδιαφέρον.

Αποδόσεις
Η ερώτηση είναι γιατί τελικά γίνονται όλα αυτά. Σήμερα υπάρχουν τρία δικαστήρια εν εξελίξει: αυτό στη Μαδρίτη, αυτό στη Νέα Υόρκη κι αυτό στο Λουξεμβούργο. Αν οι τρεις ομάδες τα χάσουν θα τιμωρηθούν με αποκλεισμούς; Το βλέπω δύσκολο. Αν τα κερδίσουν θα προχωρήσουν στη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού πρωταθλήματος; Μου μοιάζει απίθανο μετά το περσινό φιάσκο. Τότε γιατί μαλώνουν; Η μόνη απάντηση που έχω είναι για τις μελλοντικές αποδόσεις. Που αντίθετα από αυτό που λέγεται στο ποδόσφαιρο πάντα εξαρτώνται κομμάτι από τις τωρινές: η UEFA δεν θέλει να χάσει τα κυριαρχικά της δικαιώματα. Δεν θα τιμωρήσει τις ομάδες. Αλλά θέλει να έχει αυτή τη δυνατότητα να τις συγχωρέσει. Οπως οι άρχοντες που χάριζαν τις ποινές σε όποιους γονάτιζαν μπροστά τους…