Χωρίς ελληνοτουρκικά{CR}η προεκλογική αρένα

Οσο κι αν η κυβέρνηση επιμένει για το τέλος της τετραετίας, οι εκλογές δείχνουν να πλησιάζουν. Είτε έτσι, είτε αλλιώς, η πραγματικότητα μιλά από μόνη της: άπαντα τα κόμματα έχουν περάσει στο επίπεδο των προεκλογικών δράσεων, που πυκνώνουν διαρκώς. Είμαστε σαφώς σε, παρατεταμένη έστω, προεκλογική περίοδο. Και όπως συμβαίνει κάθε φορά, τα κόμματα επιστρατεύουν όποιους, όσα και ό,τι μπορούν και δεν μπορούν, θεμιτά και, πιο συχνά, αθέμιτα στην προσπάθειά τους για μία καλύτερη θέση στον μετεκλογικό ήλιο. Ειδικά τώρα που με την απλή αναλογική κάθε ψήφος μετράει για κάθε έδρα, κάθε υποψήφιου κόμματος και προσώπου.

Υπάρχει όμως κάτι που οφείλουν να αντιληφθούν ότι πρέπει να μείνει απ’ έξω από τους σχεδιασμούς τους και την έντονη κοινή τους παρόρμηση να κάνουν τα πάντα για να τους πετύχουν: τα ελληνοτουρκικά. Πρέπει να βγουν από το πεδίο της επερχόμενης, σαφώς άγριας, προεκλογικής σφαγής. Τα κόμματα πρέπει να τα σβήσουν από τις, ούτως ή άλλως, χοντρές ατζέντες τους με τα ζητήματα προς προεκλογική εκμετάλλευση. Γιατί το πώς θα εξελιχθούν τα ελληνοτουρκικά, με δεδομένη την διαρκώς κλιμακούμενη, ρητορικά και, κυρίως, έμπρακτα, τουρκική απειλή κατά της Ελλάδας, δεν είναι ζήτημα για το ποιος θα φάει τον άλλον στις έδρες της επόμενης Βουλής. Αλλά μείζον ζήτημα της διατήρησης της εθνικής ακεραιότητας και κυριαρχίας. Ζήτημα στο οποίο δεν χωράνε εξυπνάδες και πολιτικαντισμοί κανενός είδους.

Διόλου απίθανο είναι οι επόμενες εκλογές να διεξαχθούν σε περιβάλλον έντονης όξυνσης των σχέσεων με την Τουρκία. Αυτό φυσικά ουδείς μπορεί να προβλέψει αν θα συμβεί, καθώς δεν εξαρτάται από την Ελλάδα, αλλά από τους σχεδιασμούς και τις προθέσεις της Αγκυρας. Ομως ήδη η κλιμάκωση είναι τέτοια που πρέπει να θεωρείται ως η πάγια νέα πραγματικότητα. Και, από τη φύση της, μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω μέσα σε λίγες ώρες. Ανεξάρτητα από το αν έχουν ή όχι προκηρυχθεί εκλογές. Πολύ περισσότερο καθώς η Τουρκία ίσως επιχειρήσει να συνδέσει τα δύο.

Η χώρα οφείλει να τηρήσει την ελάχιστη απαιτούμενη εθνική συνεννόηση για απεμπλοκή της απειλής της κυριαρχίας της από την προεκλογική κομματική αρένα. Κάτι που δεν αποφεύχθηκε όχι μία μα πολλές φορές στην ελληνική πολιτική ιστορία με τραγικές συνέπειες. Και με εθνικό κόστος που ενίοτε ουδέποτε ξεπεράστηκε. Τα παραπάνω δεν σημαίνουν απολιτικοποίηση των ελληνοτουρκικών και μετατροπή τους σε κάποιο είδος πεδίου χωρίς πολιτικές θέσεις και αντίστοιχες αμφισβητήσεις. Το θέμα ασφαλώς δεν είναι να περισταλούν οι απόψεις. Είναι να αποφευχθούν ενέργειες που μπορούν να ενθαρρύνουν την τουρκική επιθετικότητα αλλά και να διχάσουν τον ελληνικό λαό έναντί της. Παράλληλα, υπάρχει και ένα ακόμη εξίσου ουσιώδες ζήτημα με δύο καίριες διαστάσεις εθνικής ασφάλειας.

Αφενός, οι επιτελικοί σχεδιασμοί της χώρας και η απάντηση, αν απαιτηθεί, επίσης πρέπει να παραμείνουν εκτός τέτοιου είδους αντιπαραθέσεων. Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρές Ενοπλες Δυνάμεις που ξέρουν να κάνουν τη δουλειά τους. Πρέπει να αφεθούν εκτός πολιτικών παιγνίων να την κάνουν όπως κατά το Σύνταγμα οφείλουν. Αφετέρου, απαιτείται κάτι ακόμα: να μην τεθούν σε διακινδύνευση οι ουσιώδεις συμμαχίες της χώρας, ειδικά σε μία τέτοια περίοδο, όπου μάλιστα το Βερολίνο ουσιαστικά στηρίζει εξοργιστικά την Τουρκία. Οι παλιές εξυπνάδες δεν χωράνε στην παρούσα συγκυρία μιας ακραία επιθετικής αναθεωρητικής Τουρκίας, σε ένα περιβάλλον ευρύτερης βίαιης συνεχούς μεταβατικότητας και οξύτατης αβεβαιότητας. Το μήνυμα της χώρας προς τα έξω για την αποφασιστικότητα της υπεράσπισης της κυριαρχίας της, τόσο προς τον εχθρό όσο και προς τους φίλους, πρέπει να είναι ομόφωνο, σταθερό, πειστικό, απόλυτα ξεκάθαρο.