Τα φοιτητά, τα φοιτητά

Διαβάζω ότι ένα τμήμα ριζοσπαστών των νεολαιίστικων κινημάτων στα πανεπιστήμια έχει αντικαταστήσει την αναφορά σε φοιτητές και φοιτήτριες με έναν ουδέτερο τύπο, έναν νεολογισμό: τα φοιτητά. Στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μάλιστα, όπου διεξάγονται οι πιο σφοδροί ιδεολογικοί πόλεμοι, υπάρχουν πολλοί που κοροϊδεύουν αυτόν τον τύπο τον οποίο θεωρούν στοιχείο αγραμματοσύνης.

Βάλτε τώρα το μαχαίρι στο θηκάρι και κάντε ένα βήμα πίσω. Τα φοιτητά είναι νεολογισμός αλλά δεν είναι άτοπη η χρήση του. Είναι, πάντως, φορτισμένη ιδεολογικά: η λέξη χρησιμοποιείται για να αποφύγουν να κάνουν αναφορά στο φύλο. Είναι μια λέξη που προκύπτει στο πλαίσιο των μεγάλων και των πολλών συζητήσεων για τις ταυτότητες. Και η χρήση της γίνεται επιθετικά: στο πρώτο στάδιο, επιδιώκεται να γενικευτεί όσο το δυνατόν η χρήση της. Θα τη δούμε σύντομα και σε κείμενα, κυρίως στο Διαδίκτυο – αργότερα, ίσως και στη λογοτεχνία.

Ανέκαθεν τα όρια της γλώσσας είναι τα όρια του κόσμου μας. Μερικές φορές, ο κόσμος που μας αφορά βρίσκεται και έξω από τα όριά μας, αλλά αυτό δεν είναι υποχρεωτικά κακό. Σε κάθε περίπτωση, είναι πλούτος.