Αμηχανία στην Κουμουνδούρου

Εχει και μια ενδιαφέρουσα, εσωτερικού χαρακτήρα διάσταση, η επίθεση του προέδρου Ερντογάν κατά του Κυριάκου και συνακόλουθα κατά της Ελλάδας. Πρόκειται για την αμήχανη αντίδραση του ΣΥΡΙΖΑ και των μέσων ενημέρωσης που τον στηρίζουν. Και είναι ενδεικτική αυτού που συχνά αναφέρω, ότι δηλαδή η αντιπολίτευση που κάνουν είναι κανονικά για τα μπάζα. Προσέξτε, παρακαλώ, «Αυγή», βράδυ Δευτέρας, ενώ έχει προηγηθεί το παραλήρημα Ερντογάν εξαιτίας της σημαντικής, όπως αποδεικνύεται, παρέμβασης του Κυριάκου στις Ηνωμένες Πολιτείες την περασμένη εβδομάδα.

Γιατί «όπως αποδεικνύεται»; Διότι ο ΣΥΡΙΖΑ και τα μέσα που ελέγχει μας έπρηξαν ότι το ταξίδι στις Ηνωμένες Πολιτείες ήταν μια σκέτη αποτυχία, διότι ο Μητσοτάκης δεν ανέφερε ούτε μία φορά τη λέξη Τουρκία, και άρα δεν το έκανε διότι στην πραγματικότητα φοβάται τους Τούρκους και, επιπλέον, ποιος ξέρει τι έχει συμφωνήσει στο παρασκήνιο μαζί τους – μπορεί να έχει ξεπουλήσει το μισό Αιγαίο.

Αυτά έλεγαν, και ιδού τώρα που έπρεπε να κάνουν την «κωλοτούμπα», καταπώς τους έχει διδάξει ο αρχηγός – ο άνθρωπος που καθιέρωσε και διεθνώς τον σχετικό όρο…

Στάχτη στα μάτια

Αντιγράφω, λοιπόν, τον πρόλογο του θέματος της «Αυγής» που αναφέρεται στην προχθεσινή εξοργιστική επίθεση του Ερντογάν:

«Με μία άκρως επιθετική δήλωση προχώρησε ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν καθώς ανέφερε ότι για αυτόν δεν υπάρχει πια ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Αφορμή στάθηκαν οι έμμεσες αιχμές κατά της Τουρκίας που άφησε ο Πρωθυπουργός στις ΗΠΑ».

Η… καλή εφημερίδα (χα!), αυτό το απαύγασμα της αντικειμενικής δημοσιογραφίας, επικαλέστηκε τηλεγράφημα του τουρκικού πρακτορείου Αναντολού. Ας δούμε όμως τι μετέδωσε το τουρκικό πρακτορείο:

«Turkish president says Greek Prime Minister Kyriakos Mitsotakis does not exist for him after his criticism against Turkiye during visit to US». Το οποίο σε απλά ελληνικά σημαίνει (μεταφράζω) ότι «ο τούρκος πρόεδρος είπε ότι ο έλληνας Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης δεν υπάρχει γι’ αυτόν μετά την κριτική του ενάντια στην Τουρκία στη διάρκεια της επίσκεψής του στις Ηνωμένες Πολιτείες».

Τι βλέπουμε εδώ; Πουθενά «έμμεσες αιχμές». Μόνο στο κεφάλι αυτών που εκδίδουν την εφημερίδα υπάρχουν οι «έμμεσες αιχμές» Μητσοτάκη στην Τουρκία. Οι Τούρκοι τονίζουν, προκειμένου να εξηγήσουν την έκρηξη του Ερντογάν, ότι αυτή οφείλεται «στην κριτική ενάντια στην Τουρκία» του Μητσοτάκη.

Ανοησία; Απάτη; Επιχείρηση να ρίξουν στάχτη στα μάτια των οπαδών του ΣΥΡΙΖΑ, αφού άλλα τους έλεγαν την περασμένη εβδομάδα; Ο,τι και να ‘ναι, αυτή η αντιπολίτευση είναι για τα μπάζα. Ούτε τα εθνικά θέματα δεν σέβεται…

Ακρα του τάφου σιωπή

Στον ίδιο χώρο υποδοχής μπάζων και λοιπών άχρηστων υλικών, μοιραία οδηγείται και η εσωκομματική αντιπολίτευση του Κυριάκου, που είχε ανησυχήσει σφόδρα ότι κατά την επίσκεψη του Κυριάκου στην Κωνσταντινούπολη και τη συνάντησή του με τον Ερντογάν ο δικός μας τα «ξεπούλησε» όλα, και άρα πάμε σε «Πρέσπες του Αιγαίου» (τι όρος!), πράγμα που η φιλελεύθερη και πατριωτική συνείδηση της παράταξης δεν πρόκειται να αποδεχτεί με τίποτε. Θα ξεσηκωθεί, θα κηρύξει τον υπέρ πάντων αγώνα και θα δει τι θα πάθει ο Μητσοτάκης. Αυτά του έλεγαν, του τα έχωσαν και μπροστά στα μούτρα, στο πρόσφατο Συνέδριο του κόμματος. Αλλά από προχθές το βράδυ, άκρα του τάφου σιωπή. Λέξη, από πουθενά. Κουβέντα. Να μας πουν τουλάχιστον, αφού τα ξεπούλησε όλα ο Κυριάκος, τι είναι αυτό το (άγριο) πέσιμο που του έκανε ο Ερντογάν. Φαντάζομαι πως θέλουν να το σκεφτούν κάπως, γιατί, όσο να πεις, μια «κωλοτούμπα» θα υποχρεωθούν να την κάνουν κι αυτοί…

Τραγική αντιπολίτευση

Αντιπολίτευση για τα μπάζα, επεισόδιο τετρακοσιοστό εξηκοστό πέμπτο. Πήγε ο Μητσοτάκης, σχεδόν αυθημερόν, στη Βοστώνη για να μιλήσει στην τελετή αποφοίτησης του φημισμένου Boston College. Και μίλησε, και στις λίγες ώρες που είχε κενό πριν επιστρέψει στην Ευρώπη, στην Ελβετία (για να μετάσχει στη σύνοδο του Νταβός), πήγε αγώνα μπάσκετ. Συνέπεσε να παίζουν στη Βοστώνη οι περίφημοι Σέλτικς και είπε να πάει να δει ένα ματς του ΝΒΑ, μια και πρόκειται για εμπειρία ζωής να δεις έναν τέτοιο αγώνα. Τον φωτογράφισαν. Και εκεί ξεκίνησαν όλα: τα μέσα ενημέρωσης του ΣΥΡΙΖΑ ανακάλυψαν ότι το εισιτήριο στη θέση όπου καθόταν ο Μητσοτάκης κόστιζε 3.000 δολάρια. Αρα, πώς ξοδεύει έτσι για να δει ένα ματς, ενώ πεινάει ο λαός; Εγραψε σχετικά ο εκπρόσωπος του κόμματος Νάσος Ηλιόπουλος:

«Ο μέσος Ελληνας δεν μπορεί να βγάλει τον μήνα και ο κ. Μητσοτάκης παίρνει το κρατικό αεροσκάφος τρεις μέρες μετά την επιστροφή του από το επίσημο ταξίδι του στις ΗΠΑ για να ξαναπάει ιδιωτικά στη Βοστώνη και, μεταξύ άλλων, να δει τελικό NBA σε θέσεις που κοστίζουν μερικές χιλιάδες ευρώ».

Τρομερό, αδιανόητο. Ο Μητσοτάκης πήγε αγώνα ΝΒΑ; Που κοστίζει τόσα δολάρια το εισιτήριο; Στο πυρ το εξώτερο. Να τον καταδικάσει ο λαός. Ο «Λεγάμενος» παρεμπιπτόντως το Σάββατο πήγε στον τελικό Κυπέλλου στο ΟΑΚΑ, παρέα με τον Θανάση τον «μαρούλια», τον his master’s voice. Πλήρωσαν εισιτήριο; Κι αν όχι (που δεν πλήρωσαν), γιατί δεν πλήρωσαν; Και από ποιον πήραν τις προσκλήσεις; Πλάκα κάνω. Το κλείνω εδώ. Κι αν το ανέφερα είναι για να δείξω πόσο τραγική είναι η αντιπολίτευση που κάνουν. Μικροπολιτική, κουτσομπολιό, ψίθυροι…

Επίσης, πώς είναι σίγουροι ότι ο Μητσοτάκης πλήρωσε 3.000 δολάρια εισιτήριο; Δεν είναι σίγουροι. Απλώς κάνουν αντιπολίτευση για τα μπάζα, όπως προανέφερα…

Δίκοπο μαχαίρι

Πάντως, για να πούμε και κάτι σοβαρό, το Σάββατο είναι τα σπουδαία για το κόμμα της χαράς. Συνεδριάζει για πρώτη φορά η καινούργια Κεντρική Επιτροπή, αυτή που εξελέγη στις 15 Μαΐου, με καθολική ψηφοφορία, και το ενδιαφέρον είναι τι θα κάνουν οι της Ομπρέλας μετά το σοβαρό στραπάτσο που έπαθαν. Οχι μόνο δεν έπιασαν το 30% των μελών της Κεντρικής Επιτροπής, που ήταν ο στόχος τους, αλλά ούτε το 25%, κατ’ άλλους δε ούτε το 22%. Τόσο άσχημα πήγε το πράγμα. Και τώρα ψάχνονται, μου έλεγε ο δικός μου από την Κουμουνδούρου χθες, να δουν τι θα κάνουν κάτω από τις νέες συνθήκες που έχουν διαμορφωθεί. Σε συνεχή συνεδρίαση, σου λέει, είναι.

– Τι εννοείς τι να κάνουν; τον ρώτησα.

– Να μπορέσουν να προωθήσουν 3-4 μέλη στο Πολιτικό Συμβούλιο, μου απάντησε.

Και άντε πες ότι το καταφέρνουν. Και τι έγινε. Ο αρχηγός έχει πλέον όλο το κόμμα στα χέρια του και τίποτε δεν μπορεί να του χαλάσει τη «ζαχαρένια».

(Δίκοπο μαχαίρι είναι αυτό. Γιατί καλά να κερδίσει τις επόμενες εκλογές. Αν δεν τις κερδίσει; Ολοι αυτοί θα τον περιμένουν στη γωνία…)