SOS εκπέμπει το Χαμόγελο του Παιδιού

Σήμα κινδύνου εκπέμπει το Χαμόγελο του Παιδιού μέσω του προέδρου του, Κώστα Γιαννόπουλου, καθώς σύμφωνα με τον νόμο 4921/2022 (Αρθρο 67) και την κοινή υπουργική απόφαση 40494/3.5.2022 (ΦΕΚ Β’ 2302/11-05-2022) θα πρέπει άμεσα να κλείσουν τρία από τα Σπίτια Ημερήσιας Φροντίδας και, εντός του έτους, 11 Σπίτια Μόνιμης Φιλοξενίας Παιδιών, που συνολικά φιλοξενούν 281 παιδιά. Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χθες τόσο ο ίδιος όσο και το επιστημονικό προσωπικό που πλαισιώνει το Χαμόγελο του Παιδιού παρέθεσαν τις ενστάσεις τους σε συγκεκριμένες διατάξεις του νέου νόμου που συνέταξε το υπουργείο Εργασίας, καθώς, όπως ανέφεραν, μοιάζουν προβληματικές.

Οι βασικές ενστάσεις στις διατάξεις του νέου νομοθετικού πλαισίου το οποίο θα πρέπει πλέον να διέπει τη λειτουργία του οργανισμού αφορούν κυρίως το ότι δίνεται τεράστια βαρύτητα στις κτιριολογικές προδιαγραφές και ελάχιστη στις προδιαγραφές στελέχωσης και κοινωνικής ένταξης των παιδιών και στο γεγονός ότι δεν συμπεριλαμβάνονται οι δομές παιδικής προστασίας δήμων – που, όπως σημείωσαν, είναι οι κατεξοχήν υποβαθμισμένες δομές από τις οποίες θα έπρεπε κανείς να ξεκινήσει τη διαδικασία της αναμόρφωσης – και της Εκκλησίας παρά μόνο οι ιδιωτικοί φορείς, οπότε καταστρατηγείται το θεμελιώδες δικαίωμα των παιδιών στην ισότητα.

Σύμφωνα με τον Κώστα Γιαννόπουλο, οι κτιριολογικές προδιαγραφές που προβλέπονται στον νέο νόμο είναι αδύνατον να εφαρμοστούν στα Σπίτια του «Χαμόγελου», που προέρχονται από δωρεές, ενώ, όπως τόνισε, η εφαρμογή τους θα μετέτρεπε τους χώρους σε ιδρυματικού τύπου μονάδες, καθώς κρίνεται πλέον υποχρεωτική η πρόβλεψη πολλών τετραγωνικών για λουτρά, αναρρωτήρια καθώς επίσης και για χώρο μαγειρικής 20 τετραγωνικών και όλα αυτά αποκλειστικά εντός αστικού ιστού. Οπως ανέφερε ο συνεργαζόμενος με τον οργανισμό πολιτικός μηχανικός, Ανδρέας Γραμματικός, «θα πρέπει να γκρεμίσουμε τέσσερα δωμάτια παιδιών για να φτιάξουμε μια κουζίνα. Και αν δεν έχουμε πλέον χώρο να φιλοξενούμε παιδιά, για ποιον θα μαγειρεύουν στην κουζίνα αυτή; Και επιπλέον, για όσο θα γίνονται αυτές οι εργασίες και τα γκρεμίσματα, ο νόμος δεν προβλέπει πού θα φιλοξενηθούν αυτά τα παιδιά». Σοβαρές ενστάσεις εκφράστηκαν και αναφορικά με την προώθηση ημιαυτόνομης διαβίωσης για παιδιά άνω των 15 ετών, καθώς, όπως είπαν οι ειδικοί, παιδιά σε αυτή την ηλικία με δύσκολο κοινωνικό ιστορικό χρειάζονται συνέχεια πλαισίωση για να αποφύγουν κινδύνους που ελλοχεύουν.

«Είναι το σπίτι μας». Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσαν οι παρεμβάσεις των ίδιων των παιδιών που έχουν μεγαλώσει στα Σπίτια του Χαμόγελου του Παιδιού, όπου, όπως ανέφεραν, ένιωθαν ότι συνυπήρχαν σε μια ατμόσφαιρα οικογενειακή. Η Ανδριάνα στάθηκε στο πόσο σημαντικό είναι όταν λαμβάνονται τέτοιου είδους νομοθετικές πρωτοβουλίες να ζητείται και η γνώμη των ίδιων των παιδιών. Ο Αλέξανδρος, αποκαλώντας τον οργανισμό «φάρο ελπίδας», εξήγησε τους λόγους για τους οποίους αν δεν υπήρχε το Σπίτι όπου μεγάλωσε, πιθανότατα, σήμερα δεν θα βρισκόταν ανάμεσά μας, ενώ η Μαριλένα δήλωσε ότι, «το “Χαμόγελο” δεν είναι ίδρυμα, είναι το σπίτι μας».