Μετά τον Γκουσγκούνη{CR}

Το ελληνικό πορνό της εποχής του Γκουσγκούνη, αλλά και μεταγενέστερα, ως τη δύση των ’80ς, διακρίνεται από μία παγκόσμια πρωτοτυπία. Συνδύαζε δύο κινηματογραφικά είδη που, θεωρητικά, δύσκολα διασταυρώνονται: το σκληρό πορνό και την κωμωδία. Από τη μία ήταν οι τίτλοι των ταινιών. Μιλάμε για μικρά αριστουργήματα. Και από την άλλη η αισθητική προσέγγιση που οδηγούσε σε κωμικά αποτελέσματα και έκανε τις αίθουσες να ξεκαρδίζονται αντί να αναστενάζουν. Δυστυχώς το είδος δεν έχει μελετηθεί στο βάθος που θα έπρεπε (και έφτανε ο πρωταγωνιστής…), οι σχετικές εγκυκλοπαιδικές αναφορές απλώς εστιάζουν στους ευρηματικούς τίτλους. Και δυστυχώς δεν σώζονται πολλές κόπιες έργων που καθοδήγησε σκηνοθετικά ο «Μεγάλος Μπέρτο» – εκ του Μπερτολούτσι.

Και όμως, οι ταινίες πορνό είναι, κατά κάποιον τρόπο, χρονογραφήματα της εποχής τους, σεξουαλικές ηθογραφίες. Αν προβάλλεις στο σημερινό κοινό σκηνές του Γκουσγκούνη, είναι αμφίβολο αν θα διεγείρεις το ενδιαφέρον του. Δεν είναι η ποιότητα της εικόνας που τις καθιστά αδιάφορες. Είναι η δράση. Μία σκηνή σεξ από τη δεκαετία του ’70, ακόμα και αν προέρχεται από τα καλύτερα αμερικανικά στούντιο, σήμερα δείχνει αφελώς βαρετή, σχεδόν αγνή, ίσως και αντιαισθητική. Πρωταγωνιστές με ανεπτυγμένη τριχοφυΐα επιδίδονται σε ερωτικές πράξεις που λίγο απέχουν από τα ιεραποστολικά εγχειρίδια. Με την πάροδο του χρόνου και τη διασπορά του πορνό σε τεράστιο, παγκόσμιο κοινό, οι πρωταγωνιστές αναπτύσσουν υπερφυσικά χαρακτηριστικά, ακροβατικές δεξιότητες και φαντασία που στα ’70ς θα εθεωρείτο αρρωστημένη. Και ο τρόπος που κάνουν σεξ είναι σχεδόν βίαιος, συχνά εξευτελιστικός προς ένα πρότυπο γυναίκας που, για να θεωρείται ελκυστική, πρέπει να φουσκώσει στήθος και χείλη, παραμένοντας δεκτική στα πάντα. Εδώ και χρόνια δημοσιεύονται στις ΗΠΑ μελέτες για την επιρροή που ασκεί το πορνό στα νεαρά αγόρια, για το μοντέλο που τους φυτεύει στο κέντρο της λίμπιντο. Ενα μοντέλο απαιτητικό, με βίαιες πτυχές. Ο Γκουσγκούνης έκανε πορνό σε μία εποχή που ο κόσμος έψαχνε κλειδαρότρυπα να δει λίγο σεξ. Σήμερα βλέπεις δεκαπεντάχρονα να ποζάρουν με λαγνεία στα social και το σκληρό πορνό είναι ένα κλικ πιο πέρα. Σήμερα πολλά είναι πορνό, ακόμα και αν δεν έχουν σεξ. Ο μακαρίτης θα κοκκίνιζε.

Ποιος είναι ο Χέμινγουεϊ;

Το The Chase, στο Mega, είναι ένα συναρπαστικό τηλεπαιχνίδι και ίσως η καλύτερη παρουσία της αξιαγάπητης Μαρίας Μπεκατώρου στη μακρά τηλεοπτική της διαδρομή. Τη Δευτέρα έπαιξε μία κοπελιά που δήλωσε δασκάλα. Αγνοούσε την πρωτεύουσα της Εύβοιας, αλλά είπαμε ότι φταίει το τρακ. Μέχρι που βρέθηκε μπροστά σε μία ερώτηση με τις εξής πιθανές απαντήσεις: Ερνεστ Χέμινγουεϊ, Βίκτωρ Ουγκώ, Λέων Τολστόι. «Τον πρώτο δεν τον έχω ακούσει. Και από τους άλλους δύο μου φαίνεται πιο γνωστό όνομα ο Ουγκώ» απάντησε η δασκάλα. Ναι, την ίδια σκέψη κάναμε. Για τα παιδιά στην τάξη της. Λίγο αργότερα στον «Εκατομμυριούχο» μία άλλη κοπελιά είπε ότι ο «Ινστρούχτορας» είναι θηλαστικό της Αμερικής. Και κάπως έτσι, εσύ που βλέπεις τηλεπαιχνίδι για να διασκεδάσεις, αντιλαμβάνεσαι τι κυκλοφορεί γύρω σου. Και μέσα σου ξέρεις ότι δεν είναι η μειοψηφία. Κάθε άλλο…

Σαν την Κιμ στο gala

Πρώτα παρακολουθήσαμε πλάνα και χαζέψαμε φωτογραφίες από το MET gala, με την Κιμ Καρντάσιαν που πήρε και ξεχείλωσε το φόρεμα της Μέριλιν, προκαλώντας, μεταξύ άλλων, τη δίκαιη οργή του Βασιλείου Κωστέτσου. Και ακολούθως, περίπου στο ίδιο concept, είδαμε το στρατιωτικό gala του Πούτιν στη Μόσχα όπου έκανε στην επέτειο όσα και η Κιμ στο φόρεμα της Μέριλιν: την ξεχείλωσε προκειμένου να τη φέρει στα μέτρα του. Και να τα χιλιάδες παλικάρια να ζητωκραυγάζουν με ένα στόμα και μια ανάσα, τα κανόνια στα τείχη του Κρεμλίνου και η μπάντα να παίζει τον πιο ωραίο εθνικό ύμνο του κόσμου. Ενα gala που, αν μετρηθεί επικοινωνιακά, δεν είναι βέβαιο ότι ξεπέρασε σε εμβέλεια το αντίστοιχο του ΜΕΤ. Δείτε το και στον εαυτό σας. Τι θα θυμάστε περισσότερο; Την περιφέρεια της Κιμ ή τα άρματα στην Κόκκινη Πλατεία;