Και τώρα η ώρα της αξιολόγησης

Το βράδυ της Τετάρτης είδαμε τρία παιχνίδια που το καθένα δικαιολογεί τον χαρακτηρισμό «ιστορικό». Τον δίνουμε εύκολα και κάνουμε λάθος. Ιστορικό δεν είναι ένα παιχνίδι που περνά στην ιστορία: είναι ένα που δύσκολα μπορεί να ξεχάσεις. Ας τα θυμηθούμε με τη σειρά.

Αλλαγές

Στην Τούμπα ο Ολυμπιακός έκανε μια εντυπωσιακή επιστροφή ύστερα από ένα μετριότατο πρώτο ημίχρονο και σφράγισε τη μαθηματική κατάκτηση του 47ου πρωταθλήματος της ιστορίας του. Είναι το δέκατο στην εποχή της προεδρίας του Βαγγέλη Μαρινάκη και το τρίτο στη σειρά στα χρόνια του Πέδρο Μαρτίνς. Ο κόουτς έχει συμμετοχή στη νίκη επί του ΠΑΟΚ διότι με τρεις αλλαγές στο ημίχρονο άλλαξε την εικόνα του πρωταθλητή κάνοντάς τον παραγωγικότερο, γρηγορότερο και πιο θεαματικό. Ο Αγκιμπού Καμαρά στη θέση του Μπουχαλάκη, ο Γκάρι Ροντρίγκεζ αντί του Μασούρα και ο Ελ Αραμπί που αγωνίστηκε αντί του Τικίνιο συμπαραστάθηκαν στον Ρόνι Λόπες που ήταν και πάλι σκόρερ. Οι Ερυθρόλευκοι έδωσαν απαντήσεις. Σε πέντε ματς φέτος δεν έχουν χάσει ποτέ από τον δεύτερο ΠΑΟΚ και σήμερα που είναι και μαθηματικά πρωταθλητές έχουν την καλύτερη επίθεση και την καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα. Κι έχασαν μόλις δυο φορές: ένα ματς από τον Αρη στο τέλος της κανονικής διάρκειας του πρωταθλήματος όταν ήταν 15 βαθμούς μπροστά από τον ΠΑΟΚ κι ένα από τον ΠΑΟ στη Λεωφόρο όταν έκαναν το χειρότερό τους ματς. Ολοι δικαιούνται ένα τέτοιο.

Δείγμα

Τι πρέπει να συμβεί από εδώ και πέρα; Να αρχίσει η επί της ουσίας προετοιμασία της επόμενης σεζόν. Δεν υπάρχει κανένας λόγος στα εναπομείναντα ματς ο Μαρτίνς να φορτώσει με επιπλέον κόπωση παίκτες που έδωσαν ό,τι είχαν και πρέπει τα παιχνίδια να χρησιμοποιηθούν αφενός για να πάρουν ευκαιρίες κάποιοι ταλαντούχοι μικροί (που ζουν για την ώρα και τη στιγμή να παίξουν βασικοί) και αφετέρου κάποιοι παίκτες της πρώτης ομάδας που αγωνίστηκαν λίγο και που πρέπει να έχουν μια ευκαιρία απαλλαγμένοι από το όποιο άγχος να δείξουν τι μπορούν. Τέσσερα ματς χωρίς πίεση αποτελέσματος είναι ένα καλό δείγμα γραφής: όποιος θέλει να μείνει στον Ολυμπιακό πρέπει να το δείξει.

Δήλωση

Δεν κάνω φυσικά υποδείξεις στον προπονητή: απλά κάνω κατανοητή τη δήλωσή του στο τέλος του αγώνα. Ο Μαρτίνς είπε ότι θα δώσει ευκαιρίες σε νέα παιδιά και την ίδια στιγμή τόνισε ότι θέλει η ομάδα του να τελειώσει σοβαρά το πρωτάθλημα. Δεν υπάρχει τίποτα το αντιφατικό: η χρησιμοποίηση κάποιων που περιμένουν ευκαιρίες αποτελεί σοβαρή προτεραιότητα. Φυσικά μια επιλογή να παίξουν όσοι περιμένουν την ευκαιρία τους μπορεί και να κοστίσει, αλλά τι να κάνουμε; Η Μπάγερν κατακτώντας την Μπουντεσλίγκα έχασε από τη Μάιντς, η Παρί μόλις βγήκε πρωταθλήτρια έφερε ισοπαλία με το Στρασβούργο. Δεν έγινε και κάτι. Ο Μαρτίνς δεν μπορεί να σκέφτεται τους προπονητές του πληκτρολογίου και τους αγανακτισμένους των social media: πρέπει να κάνει τη δουλειά του. Και η δουλειά μετά τη δικαιότατη και σχετικά εύκολη κατάκτηση του τίτλου πρέπει να είναι η αξιολόγηση του υλικού: αξιολόγηση παικτών αν δεν τους δεις στο γήπεδο δεν υπάρχει. Αν έκανα μια υπόδειξη θα την έκανα στους διοικούντες: στα εναπομείναντα ματς οι κρίσεις πρέπει να αφορούν τους παίκτες, όχι την ομάδα. Η ομάδα είναι πρωταθλήτρια. Κι απολύτως επιτυχημένη και φέτος.

Final 4

Τη δουλειά του, εντέλει, έκανε μετά τον Ολυμπιακό που αναδείχθηκε πρωταθλητής στο ποδόσφαιρο και ο Ολυμπιακός στο μπάσκετ. Ο αποκλεισμός της αθλητικότατης και σκληροτράχηλης Μονακό ήταν κάτι λογικό και αναμενόμενο, αν σκεφτεί κανείς την εμπειρία του Ολυμπιακού και την ποιότητά του: μην ξεχνάμε ότι η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα στην Ευρωλίγκα τερμάτισε δεύτερη στην κανονική περίοδο. Ωστόσο το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο Final 4 του Βελιγραδίου (στο 11ο της ιστορίας του) συνιστά υπέρβαση: ξεκίνησε φέτος με στόχο να μπει στην οκτάδα.

Υπέροχη

Η σειρά των αγώνων με τη Μονακό για όποιον αγαπά το μπάσκετ υπήρξε υπέροχη. Οι δυο ομάδες έδειξαν η κάθε μια τις δυνατότητές της αρχικά (ο Ολυμπιακός στο πρώτο και η Μονακό στο δεύτερο ματς) και στα επόμενα τρία μονομάχησαν εντυπωσιακά σαν δυο μποξέρ που βρέθηκαν στο ίδιο ρινγκ και γνώριζαν πως η αναμέτρησή τους θα κριθεί στα σημεία. Με τη βοήθεια του κοινού του, που έκανε τον φιλοξενούμενο Κέβιν Ντουράντ να αναρωτιέται πού βρίσκεται και τι ζει και την Εμα Στόουν να τρίβει τα υπέροχα μάτια της και να πανηγυρίζει δίπλα στον Γιώργο Λάνθιμο τα καλάθια του Γουόκαπ, ο Ολυμπιακός κέρδισε ένα ματς που αποτελεί απόδειξη πως οι ελληνικές ομάδες μπορούν να είναι και επιθετικές και θεαματικές και παραγωγικές κι όχι μόνο σκληρές, αποδοτικές στην άμυνα και σε μια μόνιμη διαπραγμάτευση με τον διάβολο που λέγεται σκοπιμότητα. Ο Ολυμπιακός κέρδισε τη Μονακό παίζοντας το παιχνίδι της. Κι αυτό είναι στα ομαδικά σπορ ο ωραιότερος τρόπος για να αποδείξεις στον αντίπαλό σου ότι είσαι καλύτερός του.

Θαύμα

Η τρομερή βραδιά ολοκληρώθηκε με το θαύμα θαυμάτων του Μπερναμπέου. Μετά την Παρί και την Τσέλσι η βασίλισσα Ρεάλ απέκλεισε και τη Μάντσεστερ Σίτι με μια απροσδόκητη ανατροπή που θύμισε τις εικονογραφημένες ιστορίες του Ρόι Ρέις στο περιοδικό «Αγόρι». Η Ρεάλ έχανε μέχρι το 89′ με 0-1 από την ομάδα του Γκουαρντιόλα, κέρδισε το ματς 2-1 στην κανονική διάρκεια και πήρε την πρόκριση στην παράταση με ένα πέναλτι – γκολ του Μπενζεμά που αν και εξουδετερωμένος από την άμυνα της Σίτι «μίλησε» την κατάλληλη στιγμή. Κι όλα αυτά ενώ είναι εύκολα να τα περιγράφεις είναι αδύνατο να τα εξηγήσεις: γιατί στο ποδόσφαιρο δεν υπάρχουν εξηγήσεις για όλα και σε αυτό το γεγονός χρωστά το σπορ τη δημοφιλία του. Η Ρεάλ γύρισε ένα ματς που δεν έλεγχε, σκόραρε ενώ δεν πίεζε και ενώ δεν έχανε ευκαιρίες, έχει κάνει όλη την Ευρώπη να αναρωτιέται πώς τα κατάφερε κι ενώ για αυτό δεν είχε εξήγηση ούτε ο καλός προπονητής της. Ο Κάρλο Αντσελότι, που φτάνει στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ για πέμπτη φορά, είπε ότι η ιστορία της Ρεάλ επιτρέπει στους παίκτες της να έχουν πίστη. Είναι ωραίο να το ακούς αλλά την προηγούμενη φορά που η Ρεάλ είχε ξαναβρεί τη Σίτι είχε αποκλειστεί από αυτή με κάτω τα χέρια έχοντας την ίδια ιστορία και φορώντας την ίδια φανέλα.

Επιβράβευση

Νομίζω ότι τελικά συνέβη κάτι απλό: η Ρεάλ άξιζε να βρεθεί στον τελικό γιατί  ήταν η ομάδα που φέτος ομόρφυνε το Τσάμπιονς Λιγκ με την παρουσία της. Δεν προκρίθηκε απλά, αλλά επιβραβεύθηκε γενναιόδωρα από τον Θεό του ποδοσφαίρου. ‘Η από τον διάβολό του…