«Roe vs Wade», η βαλκανική εκδοχή

Να το πω με τον απαράμιλλο τρόπο του Νέβιλ Τσάμπερλεν, ο οποίος έγινε ξανά της μόδας λόγω της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία: Η ανατροπή της ιστορικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου των ΗΠΑ στην υπόθεση «Roe vs Wade» δεν είναι «μια διαμάχη σε κάποια μακρινή χώρα, ανάμεσα σε λαούς για τους οποίους δεν γνωρίζουμε τίποτα». Οπως και η συναίνεση των μεγάλων ευρωπαϊκών δημοκρατιών στον διαμελισμό της Τσεχοσλοβακίας από τη Γερμανία το 1938, παρομοίως και η επαπειλούμενη ανατροπή της δικαστικής απόφασης, που κατοχυρώνει (υπό προϋποθέσεις) το δικαίωμα στην άμβλωση, αφορά τον πυρήνα των αξιών της Δύσης. Εξού και η διαρροή του σχεδίου της απόφασης, που έγινε προφανώς από διαφωνούντες με την επικείμενη απόφαση, με τον σκοπό να προκληθεί πίεση από την κοινή γνώμη για να υπαναχωρήσει το δικαστήριο.

Το ζήτημα είναι δυνάμει διχαστικό και για την Ευρώπη, ο δε συσχετισμός του με την πρόκληση που δέχονται οι αξίες της Δύσης στην Ουκρανία είναι αναπόφευκτος λόγω της χρονικής σύμπτωσης. Ο αναθεωρητισμός δεν περιορίζει τις ορέξεις του μόνον τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Στην περίπτωση της αμφισβήτησης ή της ανατροπής του δικαιώματος στην άμβλωση, ο αναθεωρητισμός αγγίζει την αξία που κάνει όλη τη διαφορά ανάμεσα στη Δύση και τον αυταρχισμό: την ελευθερία του ατόμου.

Σε πρόσφατο δημοσίευμά του το «Politico» καταγράφει τις ανησυχίες που εκδηλώνονται στους κύκλους των αξιωματούχων της Ενωσης, για τυχόν επιπτώσεις της υπόθεσης στα ευρωπαϊκά πράγματα και ιδίως στην Πολωνία, η οποία αργά αλλά σταθερά περιορίζει το δικαίωμα στην άμβλωση. Εντούτοις, η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μετσόλα, που ρωτήθηκε σχετικώς, απορρίπτει κάθε σχετική ιδέα. «Για τις ΗΠΑ να το συζητήσουμε. Εδώ στην Ευρώπη δεν το συζητούμε», δήλωσε. (Δεν θέλω να γίνω κακός, αλλά, με τη δήλωσή της αυτή, η μαλτέζα πολιτικός παραδόξως αποκλείει την πατρίδα της από τον πολιτισμικό χώρο που λέμε «Ευρώπη», δεδομένου ότι η Μάλτα είναι η μόνη ευρωπαϊκή χώρα στην οποία η άμβλωση είναι τελείως παράνομη. Δεν ξέρω αν είναι γενναιότητα, εκ μέρους της, ή απερισκεψία – συνήθως αυτά τα δύο είναι περεμφερή…)

Για σταθείτε, όμως, κυρία πρόεδρε! Τι πάει να πει ακριβώς «στην Ευρώπη δεν το συζητούμε»; Εχω υπόψη έναν πνευματικό ηγέτη, εδώ στην ωραιότερη χώρα του κόσμου που κατοικείται από τον εξυπνότερο λαό του κόσμου, ο οποίος το συζητάει και μάλιστα παίρνει θέση σαφώς κατά του υφιστάμενου νομικού πλαισίου που ισχύει στην Ελλάδα. Πρώτα όμως να εξηγήσω τι ισχύει εδώ. Βάσει του νόμου 1609/1986, η άμβλωση «δεν είναι άδικη πράξη», κατά τη διατύπωση του νομοθέτη, εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Αυτές είναι: να γίνεται με τη συναίνεση της εγκύου σε οργανωμένη νοσηλευτική μονάδα, να μην έχουν συμπληρωθεί δώδεκα εβδομάδες εγκυμοσύνης, να έχουν διαπιστωθεί επιστημονικά σοβαρές ανωμαλίες του εμβρύου, να υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για την υγεία της εγκύου, η εγκυμοσύνη να είναι αποτέλεσμα βιασμού, αποπλάνησης ή αιμομιξίας. Αν μάλιστα η έγκυος είναι ανήλικη, τότε απαιτείται και η συναίνεση ενός από τους γονείς.

Προξενεί τεράστια κατάπληξη πώς είναι δυνατόν η κ. Μετσόλα να αγνοεί το άρθρο που δημοσίευσε προ ημερών ο Δημοδιδάσκαλος του Γένους, κ. Προκόπιος Παυλόπουλος, υπό τον τίτλο «Ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας του Συντάγματος κατά το άρθρο 2 παρ. 1» και το οποίο έκτοτε είναι το κεντρικό θέμα συζήτησης στους νομικούς κύκλους των ευρωπαϊκών πρωτευουσών. Εκεί, ο σοφός Δημοδιδάσκαλος μας λέει ότι «η Πολιτεία οφείλει να θεσμοθετεί αυστηρούς περιορισμούς ως προς τη χρησιμοποίηση της μεθόδου των αμβλώσεων. Με την έννοια ότι η μέθοδος αυτή είναι συνταγματικώς ανεκτή μόνον όταν δεν θίγει την αξία και την ζωή του Ανθρώπου αλλά, όλως αντιθέτως, αποβαίνει, με στέρεη επιστημονική τεκμηρίωση, μέσο προστασίας τους». Με απλά λόγια, κατά τον κ. Παυλόπουλο, οι ισχύουσες προϋποθέσεις του νόμου (π.χ., το περιθώριο των δώδεκα εβδομάδων) είναι αντισυνταγματικές και, προφανώς, πρέπει να καταργηθούν. Το τελευταίο δεν το θέτει ρητώς, το υπονοεί όμως.

Πώς είναι δυνατόν η κ. Μετσόλα να αγνοεί τη συγκεκριμένη θέση του κ. Παυλόπουλου, όταν μάλιστα αυτή έχει προκαλέσει σεισμό διεθνώς; Βοά το σύμπαν στις Βρυξέλλες ότι πρώτα διέρρευσε το draft  του κ. Παυλόπουλου στο Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ και μετά έσπευσαν οι αμερικανοί δικαστές να συντάξουν το σχέδιο απόφασης που διέρρευσε! Το γνωρίζω από τρεις διαφορετικές πηγές στις Βρυξέλλες. Είναι δυνατόν να το αγνοεί η πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου;