Η Ζαχάροβα στα κεραμίδια

Θα έλεγα ότι ήταν μια ακτίδα ανοιξιάτικου ήλιου μέσα στο καταχείμωνο των ελληνορωσικών σχέσεων. Εννοώ την ευχετήρια κάρτα της εδώ ρωσικής πρεσβείας για το Πάσχα, αν την είδατε στον λογαριασμό της πρεσβείας στα σόσιαλ τα μίντια. Οχι ότι ήταν τίποτε το εντυπωσιακό ή ιδιαίτερο. Μια εικόνα με δυο κοριτσάκια πάνω από ένα πιάτο με πασχαλινά αβγά, οι ευχές στα ρωσικά και η τεχνοτροπία της εικόνας τουριστικό φολκλόρ σε ύφος 19ου αιώνα. Τετριμμένο, πλην αβλαβές. Εντούτοις, ήταν αισθητή η πρόοδος εν σχέσει με την 25η Μαρτίου, όταν οι ευχές της πρεσβείας για την εθνική επέτειο εκτείνοντο μόνο «σε όσους παρακολουθούν τον λογαριασμό μας», όπως σημείωναν τότε, υπονοώντας ότι απέκλειαν εμάς τους υπόλοιπους. Να επισημάνω, πάντως, για όποια αξία μπορεί να έχει, τη διαφορά ότι στις 25 Μαρτίου δεν είχαν γίνει ακόμη οι απελάσεις ρώσων διπλωματών (αυτές ακολούθησαν στις 6 Απριλίου), οπότε τον λογαριασμό της πρεσβείας στο Twitter χειριζόταν ακόμη εκείνος ο καλός κύριος που μετέφερε τη γραμμή στα πουτινάκια της ενημέρωσης.

Και πάντως η δήλωση της Μαρίας Ζαχάροβα τη Μεγάλη Παρασκευή επιβεβαίωσε ότι οι σχέσεις των δύο χωρών είναι στο ναδίρ. Αν και η εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών δεν είναι πάντα ασφαλής δείκτης, λόγω της ροπής της στον αυτοσχεδιασμό, με συχνό αποτέλεσμα την ασυναρτησία. Στη συγκεκριμένη δήλωσή της, λ.χ., αναρωτήθηκε αν είναι απλή σύμπτωση ότι η απέλαση ρώσων διπλωματών από τη χώρα ανακοινώθηκε στις 6 Απριλίου, ημερομηνία της γερμανικής εισβολής στην Ελλάδα το 1941, ή αν πρόκειται για «διαβολικά ακριβή υπολογισμό». Μας λέει, δηλαδή, ότι η Ελλάδα ταυτίζεται εμμέσως με εκείνους που της επιτέθηκαν το 1941! Εκτός από τερατώδης ηλιθιότητα, ο ισχυρισμός της Ζαχάροβα εκθέτει πρωτίστως τη Ρωσία, διότι υπενθυμίζει ότι τον Απρίλιο του 1941 η Γερμανία του Χίτλερ και η Ρωσία του Στάλιν ήταν σύμμαχες, από τον Αύγουστο του 1939 με το περιβόητο σύμφωνο Ρίμπεντροπ – Μολότοφ, που ρύθμιζε τον διαμελισμό της Πολωνίας. Η επίθεση λοιπόν που δέχθηκε η Ελλάδα στις 6 Απριλίου ήταν από σύμμαχο της Ρωσίας. Ας είναι καλά που μας το θύμισε!

Για χάρη της ευρωατλαντικής αλληλεγγύης, υποστηρίζει η εκπρόσωπος της ρωσικής διπλωματίας, η Ελλάδα «διαγράφει το κοινό παρελθόν των δύο λαών». Ποιο κοινό παρελθόν; Η μόνη χάρη που οφείλουμε στη Ρωσία είναι ότι ο Κόκκινος Στρατός δεν πάτησε το πόδι του στη χώρα μας. Πέραν αυτού, το παραμύθι της Μεγάλης Αικατερίνης έχει καταρρεύσει ήδη από τα Ορλωφικά του 18ου αιώνα. Βεβαίως, βοήθησε η Ρωσία για την αίσια έκβαση του απελευθερωτικού αγώνα, αποσκοπώντας όμως πάντοτε στο δικό της συμφέρον, όπως άλλωστε και οι άλλες μεγάλες δυνάμεις της εποχής που εγγυήθηκαν τη δημιουργία του ελληνικού κράτους. Την ανεξαρτησία του, όμως, αυτό το κράτος την οφείλει περισσότερο στην Αγγλία, αν θέλουμε να είμαστε ακριβείς. Εκείνοι πρότειναν τη λύση της ανεξαρτησίας του ελληνικού κράτους, επειδή αν παρέμενε αυτόνομο και εντός της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως ήθελε η Ρωσία, θα ήταν υποχείριό της και πρόσχημα ώστε να επεμβαίνει στην Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Οσο για την κοινή πίστη που επικαλείται η Ζαχάροβα έχει την ίδια αξία με την απέραντη αγάπη για τους Ελληνες της Μεγάλης Αικατερίνης – που ήταν Γερμανίδα, ας μην ξεχνάμε. Το γεγονός ότι ανήμερα το Πάσχα οι Ρώσοι βομβάρδισαν αμάχους προκάλεσε αποτροπιασμό. Η έκφραση φρίκης από τα ελληνικά ΜΜΕ ήταν κοινός τόπος: «Πώς είναι δυνατόν να συμβαίνει μεταξύ ορθοδόξων;». Βεβαίως είναι δυνατόν, επειδή ακριβώς το ομόθρησκον δεν έχει πια καμία σημασία, ό,τι και αν λέει η Ζαχάροβα.

Θα ακούσουμε πολλά ακόμη και από την καλή κυρία, η οποία ό,τι θυμάται χαίρεται. Ο πόλεμος μπήκε στον τρίτο μήνα και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι παρατείνεται. Μέχρι τώρα η κρατούσα εντύπωση είναι της στρατιωτικής ανεπάρκειας της Ρωσίας, συνεπώς ο Φύρερ του Κρεμλίνου θα κάνει ό,τι μπορεί για να αντισταθμίσει την ξεφτίλα. Δεδομένου, λοιπόν, ότι η Δύση έχει σχηματίσει συμμαχία 40 κρατών, που έχουν εφοδιάσει μέχρι στιγμής τους Ουκρανούς με στρατιωτικό υλικό αξίας 5 δισ. δολαρίων και συνεχίζουν, οι Ρώσοι θα μείνουν για καιρό στα χαρακώματα και η Ζαχάροβα στα κεραμίδια…