Ανακούφιση, με τα εμπόδια να είναι μπροστά

Χωρίς αμφιβολία, πήραμε όλοι ανακούφιση με τη νίκη Μακρόν. Μιλώντας με ανθρώπους κοντά στο Σανς Ελιζέ περιμέναμε ότι θα περνούσε μπροστά, αλλά νομίζω ότι δεν περιμέναμε το 58%. Ισως μέχρι 54%. Επαιξε ρόλο η οικονομία σίγουρα. Το γεγονός ότι οι επιχειρηματίες άντεξαν, μερικοί τα πήγαν καλά μέσα στην πανδημία, ενώ και η ανεργία έχει πέσει. Πιστεύω ότι από ένα σημείο και μετά ο εχθρός του Μακρόν ήταν ο εαυτός του: από αυτό εξαρτιόταν πού θα έφτανε εκλογικά. Και αν θα μπορούσε να ξεπεράσει την αίσθηση της πρώτης φοράς. Οτι δημιούργησε προσδοκίες και φυσικά κάποιες δεν θα μπορούσαν να βγουν αληθινές.

Από την άλλη, η Λεπέν χωρίς αμφιβολία χάιδεψε τα αφτιά πολλών. Το πρόγραμμά της ήταν σκέτη καταστροφή για την κουλτούρα και τον πολιτισμό. Σκεφτείτε μόνο ότι υποσχόταν να επισκέπτονται πιο εύκολα οι Γάλλοι τα παλιά κάστρα σε όλη τη Γαλλία. Αντί του κινηματογράφου και του θεάτρου, τα οποία πρέπει να επιζήσουν μόνα τους, χωρίς κρατική στήριξη. Πρόκειται για ιδέες εντελώς «αρχαϊκές» για την εθνική μνήμη, αν μπορώ να το πω έτσι. Αλλά και το πρόγραμμά της για την οικονομία ήταν καταστροφή. Οπως της είπε ο Μακρόν στο τηλεοπτικό ντιμπέιτ, εάν κατέβαζε τον ΦΠΑ στην ενέργεια, όπως υποσχόταν, κερδισμένοι θα είναι μόνο οι πλούσιοι που οδηγούν μεγάλα αυτοκίνητα, όχι οι άνθρωποι της μεσαίας τάξης. Το χειρότερο που μας θυμίζει η Λεπέν είναι η σχέση της με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Κι αυτό επειδή η Γαλλία έχει μια πολύ δυνατή σχέση με την ευρωπαϊκή ιδέα και δεν θα θέλαμε να τη θυσιάσουμε.

Το σημαντικό πλέον είναι οι βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου. Πώς θα κινηθεί ο Μελανσόν και πώς θα πάει η παλιά Δεξιά, που ζει ένα δράμα μετά το ναυάγιο των υποψηφίων της. Νομίζω ότι ο Μελανσόν είναι καταδικασμένος να κρατήσει την αριστερή φυσιογνωμία, αλλά να απευθυνθεί και σε κομμάτι της παλιάς Δεξιάς για να μείνει στο παιχνίδι. Από την άλλη, ο Μακρόν πρέπει να κάνει σίγουρα «διορθωτικές» κινήσεις ακόμη και σ’ αυτό το διάστημα που μένει. Ο πρόεδρος στη Γαλλία έχει μεγάλη εξουσία, αλλά δεν μπορεί να πορευτεί σαν να ήταν ο απόλυτος ηγεμόνας, γιατί θα προκαλέσει το εκλογικό σώμα. Και, τέλος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η Λεπέν έχασε στις προεδρικές εκλογές, αλλά παραμένει η απειλή του λαϊκισμού, διότι την είχαν ψηφίσει εργάτες και μισθωτοί, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να δείξουν την προτίμησή τους ως αντισυστημική ψήφο. Περάσαμε το πρώτο εμπόδιο, αλλά πρέπει να δούμε σοβαρά όλα τα επόμενα.

Ο Κώστας Γαβράς είναι διεθνής έλληνας σκηνοθέτης και πρόεδρος της Γαλλικής Ταινιοθήκης