Υπονοούμενο

Περιττό καβγά στήσαμε. Διότι όλοι πιάσαμε το υπονοούμενο.

Οταν ο Ανδρουλάκης λέει πως δεν θα κάνει πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη ή τον Τσίπρα προφανώς εννοεί ότι δεν θα κάνει πρωθυπουργό τον Τσίπρα.

Κι ο λόγος είναι απλός: ουδείς του ζητάει να κάνει πρωθυπουργό τον Μητσοτάκη. Ούτε καν ο Μητσοτάκης!

Τι θέλει ο Μητσοτάκης; Να γίνουν οι εκλογές με την απλή αναλογική, να περάσουν ανώδυνα, να πάει στις δεύτερες εκλογές με την ενισχυμένη.

Εκεί ελπίζει να πάρει αυτοδυναμία. Αλλά ακόμη κι αν δεν πάρει, θα δει τότε τι θα κάνει. Ζήσε Μάη μου…

Και τι θέλει ο Τσίπρας; Να γίνουν οι εκλογές με την απλή αναλογική και με κάποιο μαγικό να βγάλουν κυβέρνηση με πρωθυπουργό τον Τσίπρα ώστε να μη γίνουν νέες εκλογές.

Πώς θα γίνει αυτό; Μεταξύ μας, ούτε ο Τσίπρας ξέρει. Και για να τον βοηθήσει να μην προβληματίζεται, το ξέκοψε κι ο Ανδρουλάκης.

Αντίθετα με όσα λέγονται θεωρώ ότι όλα αυτά είναι πράξεις σαφήνειας – αν μπορεί ποτέ να υπάρξει σαφήνεια στην ελληνική πολιτική…

Το σενάριο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν παίζει διότι κανείς δεν το χρειάζεται. Ούτε η ΝΔ, ούτε το ΠΑΣΟΚ.

Το σενάριο «προοδευτική διακυβέρνηση» ετάφη με την αείμνηστη υποψηφιότητα Παπανδρέου. Αποκλείεται να το ξεθάψει ο Ανδρουλάκης.

Το σενάριο Tsipras and friends ανήκει στην επιστημονική φαντασία, κυρίως επειδή δεν κυκλοφορούν πολλοί friends του Tsipras. Ακόμη και με τον Τσακαλώτο τσακώθηκε.

Τι μένει; Το αυτονόητο.

Θα πάμε σε εκλογές. Αν δεν προκύψει κυβερνητική πλειοψηφία θα πάμε σε δεύτερες εκλογές. Κι αν ούτε τότε προκύψει πλειοψηφία, θα κληθεί το πολιτικό σύστημα να αναζητήσει κάποια κυβερνητική λύση.

Αν δεν απατώμαι έτσι κάνουν όλες οι δημοκρατίες σε ολόκληρη την Ευρώπη. Τα υπόλοιπα δεν είναι δημοκρατία, είναι μπαλαμούτι.

Τούτων δοθέντων λοιπόν υποθέτω ότι ο Ανδρουλάκης θα κάνει τη δουλειά του όπως την εννοεί. Κι αν του βγει, του βγήκε.

Αρκεί φυσικά να μην τον αδειάζουν οι δικοί του.

Διότι δεν γίνεται ο ίδιος να χαρακτηρίζει τον Πολάκη υπόδειγμα «κοινοβουλευτικής παρακμής» και την άρση ασυλίας του Πολάκη να ψηφίζουν από το ΠΑΣΟΚ μόνο ο Λοβέρδος, η Γιαννακοπούλου και η Κεφαλίδου.

Με την κοινοβουλευτική παρακμή είτε έχεις μέτωπο, είτε δεν έχεις. Δεν κρύβεσαι.

Κι αν έχεις, έχουν όλοι. Και ο Σκανδαλίδης και ο Κατρίνης και η Λιακούλη και οι υπόλοιποι σοσιαλδημοκράτες που έλειπαν για δουλειές.

Διαφορετικά η πολιτική θα ήταν ζεϊμπεκιά. Κι ο Παπανδρέου μόνιμος πρωθυπουργός.