Αγιος Βασίλης έρχεται

Δεν αλλάζει ο άνθρωπος: αυτό είναι το μόνο συμπέρασμα του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ και των όσων γλαφυρών διαδραματίστηκαν σε αυτό. Ο ένας θέλει να κατέβουν οι «καραβανάδες» να πάρουν την εξουσία. Υπόδειγμα αριστερού, ε; Αν το είχε πει όμως κανένας δεξιός αυτό, θα είχε πάρει φωτιά ο τόπος. Ο άλλος, που βρίζει, θέλει να κρατικοποιήσει κάνα δυο τράπεζες. Ο τρίτος, ο καλύτερος όμως, είναι ο ίδιος ο Τσίπρας: που ντύθηκε ξανά Αγιος Βασίλης. Πήρε πάλι φόρα κι άρχισε να μοιράζει. Ντύθηκε βέβαια και λίγο Αγιος Γεώργιος που ξανασκοτώνει τον κακό δράκο γιατί την προηγούμενη φορά φαίνεται ότι… του γλίτωσε. Ομως Τσίπρας είναι, ό,τι θέλει λέει. Και αυτό είναι και το πιο κύριο χαρακτηριστικό των ψευτοθρησκευτικών αναγωγών του: μετά από όσα έπραξε να επιμένει ακόμα να κάνει την Παρθένο. Και να εξακολουθεί να διαστρεβλώνει αδίστακτα τα όσα συνέβησαν για να ξαναγράψει την ιστορία του όπως τον βολεύει.

Πάντως θα είναι λάθος να πιστέψει κανείς ότι αυτό το αρκετά ιλαρό συνέδριο, στο οποίο λίγο έλειψε να πέσει και δημοκρατικό ξύλο, έβγαλε τον Τσίπρα και το κόμμα του αποδυναμωμένους. Η παλαιά ρήση «και η κακή διαφήμιση είναι διαφήμιση» ισχύει εδώ απολύτως. Φασαρία να γίνεται. Μπορεί να έμοιαζε περισσότερο με ριάλιτι παρά με συνέδριο κόμματος που θέλει μάλιστα και την εξουσία, αλλά τα ριάλιτι αρέσουν. Οπως δυστυχώς αρέσουν και τα ψέματα. Οπως φαίνεται ότι αρέσει σε πολλούς να έχουν μνήμη χρυσόψαρου.

Το κυριότερο όμως δεν βρίσκεται στις πολιτικές μυθοπλασίες του ΣΥΡΙΖΑ. Βρίσκεται στην πραγματικότητα, η οποία είναι αμείλικτη για την ευρύτατη πλειοψηφία του ελληνικού λαού. Και ο Τσίπρας ψαρεύει τώρα πάλι σε αυτήν, όπως έχει ξανακάνει. Οπως κεφαλαιοποίησε την τραγωδία της πτώχευσης, έτσι τώρα επιχειρεί το ίδιο με την ενεργειακή κρίση και τις επιπτώσεις της. Και στην άλλη τραγωδία της πανδημίας. Οπως και σε όλα τα δεινά που ταλαιπωρούν τους πολίτες, μεταξύ των οποίων και τα υπέρογκα νέα χρέη που αυτή αφήνει πίσω της. Πουλάει πάλι όνειρο και παραμύθι, κάτι που θα συνεχίσει όλο και πιο πολύ να κάνει όσο θα πλησιάζουμε στις εκλογές. Το πώς θα πορευθεί είναι πλέον ξεκάθαρο. Το ερώτημα είναι το πώς θα απαντήσουν οι ψηφοφόροι στις κάλπες. Ή, πιο σωστά, πώς θα απαντήσουν όχι στον ίδιο, αλλά στην αφόρητη πίεση της καθημερινότητας επί της οποίας επενδύει τάζοντας πάλι λαγούς με πετραχήλια.

Ο Τσίπρας ποντάρει στο ότι μέσα στην απελπισία οι πολίτες θα «πειστούν» από το «πρόγραμμα» με γενικό τίτλο «Αγιος Βασίλης έρχεται». Ασφαλώς, οι ελπίδες του για την πρώτη θέση στις κάλπες είναι περίπου μάταιες και το ξέρει. Ομως σε μια τέτοια Βουλή όπως αυτή που θα προκύψει με το νέο σύστημα αυτό δεν λέει και τόσα όσα έλεγε όλες στις προηγούμενες αναμετρήσεις. Γιατί εκτός από τη φτώχεια, ο Τσίπρας επένδυσε νωρίς και στο μπάχαλο της απλής αναλογικής. Κυβέρνησε πέντε και πλέον χρόνια με βαριά ενισχυμένη και την άλλαξε λίγες εβδομάδες πριν φύγει. Τότε ξαναθυμήθηκε ξαφνικά ότι είναι μέγας «δημοκράτης». Δεν είναι παράλογο που το είχε ξεχάσει: άμα κυβερνάς τόσα χρόνια μαζί με την Ακροδεξιά και επιμένεις ότι είσαι αριστερός, είναι πιθανό να φτάσεις να το πιστεύεις και ο ίδιος. Είναι τόσο χοντρά τα ψέματα, που ή τα πιστεύεις ή, δεν μπορεί, γελάς άμα τα λες…