Ο μύθος και η πολιτική αλλαγή

Κανένας μύθος δεν κάνει καριέρα, αν δεν τον πιστέψει πρώτος αυτός που τον κυκλοφορεί. Κανόνας των απανταχού της γης παραμυθάδων είναι αυτός, και από τον κανόνα δεν ξέφυγε ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρώτα έστησε τον μύθο, ότι ήταν το «μαζικότερο» συνέδριο στην ιστορία, και κατά δεύτερον, τον προτείνω ότι τάχα μου και καλά ξεκίνησε η πολιτική αλλαγή. Η πολιτική αλλαγή όντως ξεκίνησε. Αλλά όχι από το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, όπως περιγράφουν διάφορα ξελιγωμένα ρεπορτάζ των μέσων που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ (και δεν είδαν τίποτε από τα όργια που συνέβησαν εις βάρος της αντιπολίτευσης – αμάσητα τα κατάπιαν…). Η πολιτική αλλαγή, γιατί να το κρύψωμεν άλλωστε, ξεκίνησε με την εκλογή του Ανδρουλάκη στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ, και έτσι όπως εξελίσσεται το πράγμα, θα τη δουν μπροστά τους φάντη μπαστούνι εκεί στην Κουμουνδούρου, και δεν θα το πιστεύουν. Believe me όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο. Ή trust me, το ίδιο είναι. Και όπως είπε και ο αρχηγός Νίκος, ο «Λεγάμενος» (όπως και ο Κυριάκος) δεν βλέπει καρέκλα πρωθυπουργού, που να χτυπιέται κάτω…

Σεβασμός στην παράδοση
Το άτομο, ο «Λεγάμενος» εξακολουθεί να πιστεύει ότι σύσσωμος ο λαός θα πέσει στα πόδια του, να επιστρέψει στην πρωθυπουργία – ο σωτήρας. Λογικά νομίζει ότι έχουμε υποστεί μαζική λοβοτομή, δεν εξηγείται αλλιώς. Αλλά προτιμώ να το αφήσω εκτός το συγκεκριμένο, ως θέμα. Ας πάμε στα υπόλοιπα. Το μεγαλύτερο συνέδριο, ναι, αλλά του ΣΥΡΙΖΑ. Που έκανε συνεδριάκια της πλάκας με 1.000 άτομα, μέλη των διάφορων φατριών και των γκρουπούσκουλων, που πλακώνονταν για μια θέση στα όργανα. Τώρα είπαν να το ανοίξουν κάπως το πράγμα, και όντως το άνοιξαν, κάνοντας το συνέδριο 4.500 ατόμων. Ομως τις κακές συνήθειες του παρελθόντος τις διέσωσαν αλώβητες – είναι ο σεβασμός στην παράδοση, βλέπετε. Και στησίματα έγιναν, και μπλοκαρίσματα, και γιούχα έπεσε, και ξύλο πάρα λίγο να πέσει, και μεθοδεύσεις του αρχηγού να κερδίσει τις επίμαχες ψηφοφορίες υπήρξαν (αυτό το δύο θέματα σε μία κάλπη, δεν υπάρχει!). Υστερα έβαλαν και μερικές χιλιάδες οπαδούς από ολόκληρο το Λεκανοπέδιο (σύνεδροι και κλακαδόροι μαζί – τέλεια!), και την έφτιαξαν την εικόνα. Ενός ακροατηρίου που αποθέωνε τον «Λεγάμενο» και τον Πολάκη (να τα λέμε κι αυτά), και αποδοκίμαζε τους τσακαλώτους. Ομως, και που τους αποθέωσαν, τι έγινε; Από πού ακριβώς σηματοδοτείται η επερχόμενη… αλλαγή, όπως αυτοί την προσδιορίζουν, ήτοι επανάκαμψη του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία; Γιατί αλλαγή επέρχεται μεν, αλλά από άλλη πλευρά – επίσης να τα λέμε και αυτά.

Διχασμός
Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει διχαστεί και έχει διχαστεί σοβαρά. Μετά την αποχώρηση της αριστερής πτέρυγας τον Αύγουστο του 2015 (Λαφαζάνης, Ζωή και λοιποί), μπαίνει σε κρίση από την οποία δύσκολα θα βγει αλώβητος. Για την ακρίβεια πρέπει να γίνουν πολλά προκειμένου να μην πληγεί ανεπανόρθωτα η ενότητά του. Αυτό που συνέβη στο παρά πέντε της λήξης του συνεδρίου, με την απόπειρα της αντιπολίτευσης να θέσει σε ψηφοφορία τροπολογίες επί των προτάσεων του αρχηγού, την ώρα που είχε αδειάσει το μισό γήπεδο, δείχνει πόσο σκληρά είναι πλέον τα δύο γκρουπ που έχουν διαμορφωθεί. Και ο κανονικός καβγάς του Τσακαλώτου με τον «Λεγάμενο», την ώρα που στο γήπεδο γινόταν «χάβρα» των Ιουδαίων, και στο τσακ ήταν να πλακωθούν στο ξύλο μεταξύ τους οι σύνεδροι, αποτελεί μια σοβαρή ένδειξη για τη συνέχεια.

Ο «Λεγάμενος» για να χρυσώσει το χάπι στην αντιπολίτευση τους παραμύθιασε ότι στις 15 Μαΐου, τότε δηλαδή που θα γίνει η εκλογή του ίδιου και της Κεντρικής Επιτροπής από τη βάση (το εξηγούσα και χθες, άλλο εκλογικό σώμα για την Κεντρική Επιτροπή, άλλο για τον ίδιο!), θα στηθεί λέει και κάλπη για τις τροπολογίες που πρότεινε η αντιπολίτευση. Αλλά, προσέξτε παρακαλώ, εδώ σε αυτή την κάλπη των τροπολογιών, θα ψηφίσει ένα τρίτο εκλογικό σώμα, αποτελούμενο μόνο από τις 4.500 των συνέδρων!!!

Μιλάμε για κανονικό τσίρκο, δηλαδή. Συναγωνίζεται το τσίρκο Μεντράνο (υπάρχει ακόμη το Μεντράνο; Αν δεν υπάρχει, βρέθηκε αντικαταστάτης…).

Δεν τα λέω εγώ, τα λένε οι οπαδοί. Εχω ένα βίντεο, το οποίο μου έστειλε ένας καλός μου φίλος από το κόμμα, όπου αποτυπώνεται το μπάχαλο που προανέφερα, και ακούγονται και οι φωνές των γύρω. Που καταφέρονται κατά της ηγεσίας και με θλίψη τονίζουν ότι «με αυτά που κάνουν, θα γυρίσουμε πάλι στο 3%-4%». Να γυρίσετε ρε παιδιά, μη σας κρατάμε κιόλας…

Ο «σύντροφος» απειλεί
Ο «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης, ο δαφνοστεφανωμένος πάντως, όπως διαπίστωσα χθες, επισκεπτόμενος τη σελίδα του στο Facebook, αποφάσισε να μη δείχνει ανωτερότητα του λοιπού. Ούτε και ανοχή. Θα είναι άτεγκτος με τους εχθρούς (τους γνωστούς, Τσακαλώτο, Φίλη, Σκουρλέτη, Βούτση, Ξανθό, Λάμπρου κ.λπ.). Το αποδίδει στο «στήσιμο» που επιχείρησαν οι άλλοι, οι οποίοι περίμεναν να φύγουν οι εξ επαρχίας σύνεδροι για να υπερψηφίσουν τις τροπολογίες του. Α, ο «πολλά βαρύς και όχι», κάτι τέτοια δεν τα σηκώνει. Τον οδηγούν στα όριά του. Τον βγάζουν από τα ρούχα του, τον δημοκράτη. Δεν τα ανέχεται, πώς το λένε. Αδύνατον να τα καταπιεί αυτός, που είναι γνωστό ότι είναι υπέρ των δημοκρατικών διαδικασιών, του ήπιου πολιτικού διαλόγου, της αντιπαράθεσης σε πολιτικά πλαίσια κ.λπ. κ.λπ.

Εξού και οργισμένος, όπως ήταν, έγραψε τα ακόλουθα απειλητικά για τους άλλους: «Κάποιοι μάλλον δεν έβγαλαν τα συμπεράσματά τους από το χθεσινό αποτέλεσμα της κάλπης του συνεδρίου (εννοεί το 75%-25% υπέρ της πρότασης του «Λεγάμενου»). Θέλησαν όπως έχουν κάνει πολλές φορές στο παρελθόν να δώσουν τροφή σε όλα τα πετσοταϊσμένα ΜΜΕ της διαπλοκής για να κοντύνουν τη μεγάλη επιτυχία του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα. Δεν θα καταφέρουν τίποτα εκτός από τη δημοσιότητα που τους εξασφαλίζουν τα πετσοταϊσμένα! Μετά το σημερινό στήσιμο από μένα ανοχή και ανωτερότητα τέλος! (…) Θα προχωρήσουμε ενωμένοι με αυτούς που θέλουν και μπορούν και τη δύναμη των μελών μας και του λαού».
Ενωμένοι; Σίγουρα…

Είδωλο
Επειτα από αυτή την ανάγνωση, κάθισα και διάβασα καμιά 150αριά σχόλια που είχαν ανεβάσει από κάτω οι οπαδοί (όρεξη που την είχα κι εγώ, ε; Κανονική διαστροφή). Νομίζω ότι αναφέρονταν σε στελέχη… άλλου κόμματος, όχι του δικού τους. Τόση εμπάθεια, τόση έχθρα, νόμιζα ότι μόνο για τους δεξιούς θα επιφύλασσαν. Εκανα λάθος. Δεν θα αναδημοσιεύσω κάτι, εκτός από το σχόλιο μιας κυρίας, που δείχνει πλέον ότι «ο πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης μετεξελίσσεται πλέον σε… είδωλο. Αντιγράφω:

«15 Μαΐου θα σου κάνω μεγάλη αγκαλιά. Θα μου πεις πότε θα είσαι…».

Το… πολλά υποσχόμενο μήνυμα, με παρακίνησε να περιδιαβώ στη σελίδα της κυρίας αυτής. Είναι ΣΥΡΙΖΑ φυσικά, παρακολούθησε το συνέδριο (μάλλον ως σύνεδρος), δηλώνει… αγεωγράφητη και ανιστόρητη (αν αυτό λέει κάτι), και σε κάποια ανάρτησή της αφήνει πια τον θαυμασμό για το «είδωλό» της να εκραγεί:

«Πόσο να παλεύει αυτός ο άνθρωπος και με πόσα πια; Με πόσα πλοκάμια του ίδιου τέρατος;»!!

Να δεις, που ο «πολλά βαρύς και όχι» Πολάκης, που είναι και ψαροντουφεκάς, θα της διηγήθηκε τότε μωρέ που είχε κάνει μια κατάδυση στα διακόσια μέτρα (γιατί μπορεί…) κι εκεί συνάντησε ένα καλαμάρι τόοοοοσο μεγάλο, που είχε κάτι πλοκάμια δέκα μέτρα το ένα και του έριξε με τη μία, και πού λέτε ρε παιδιά ότι το πέτυχε; Δίπλα από το δεξί (φυσικά) μάτι, αλλά δεν έμεινε ξερό το καλαμάρι. Απλωσε τα πλοκάμια να τον αρπάξει, αλλά κάνει μια έτσι το παλικάρι ο Κρητικός, και του ξεφεύγει του πλοκαμιού. Φυσικά το είχε καρφωμένο με το καμάκι, και το τέρας δεν μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, μέχρι που τα παρέδωσε. Και μετά δεν μπορούσε να το τραβήξει πάνω, τόσο βαρύ ήταν. Είδε κι έπαθε, άσ’ τα μην τα συζητάτε.
Αλλη εξήγηση δεν βρήκα…