Ενα ποδοσφαιρικό θαύμα διαρκείας

Τα θαύματα στο ποδόσφαιρο έχουν μια ιδιαιτερότητα: διαρκούν λίγο. Γι’ αυτό άλλωστε λέγονται και θαύματα. Η Βιγιαρεάλ βάλθηκε να ανατρέψει αυτή την αρχή και να διευρύνει το χρονικό περιθώριο της διάρκειάς τους.

«Δεν είναι φυσιολογικό μια ομάδα από ένα τόσο μικρό μέρος να τα πηγαίνει τόσο καλά. Είμαι ο μόνος παίκτης της ομάδας που κατάγεται από το Βίλα-ρεάλ και υπάρχουν πολλοί άνθρωποι στις εξέδρες τους οποίους γνωρίζω», λέει ο «el xiquet del poble», «το αγόρι από το χωριό» όπως αποκαλούν τον Πάου Τόρες.

Τα ποδοσφαιρικά κατορθώματα του Κίτρινου Υποβρυχίου μας έμαθαν τη μικρή άγνωστη ισπανική πόλη Βίλα-ρεάλ των μόλις 51.293 κατοίκων. Κάθε φορά που η Βιγιαρεάλ παίζει σε ένα μεγάλο γήπεδο, όπως το Ολντ Τράφορντ ή την Αρένα της Μπάγερν συχνά αναφέρεται εν είδει εντυπωσιασμού πως στις εξέδρες τους χωρούν όλοι οι κάτοικοι της μικρής πόλης και ακόμα χιλιάδες περισσότεροι.

Ο ρομαντικός Τόρες
Ο Πάου Τόρες ήταν οκτώ ετών όταν είδε από την εξέδρα τον Χουάν Ρόμαν Ρικέλμε να αστοχεί στο πέναλτι στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ του 2006 απέναντι στην Αρσεναλ σβήνοντας άδοξα το όνειρο της μικρής Βιγιαρεάλ να παίξει στον πρώτο της τελικό στην κορυφαία διοργάνωση. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, στον περυσινό τελικό του Γιουρόπα Λιγκ, ο Πάου Τόρες σήκωσε το πρώτο τρόπαιο της αγαπημένης του ομάδας που έτυχε να είναι ευρωπαϊκό.

Λίγες εβδομάδες αργότερα ήρθε η πρόταση από την Τότεναμ. Του τετραπλασίαζε την αμοιβή του ενώ στα ταμεία της Βιγιαρεάλ θα έμπαιναν τουλάχιστον 60 εκατ. ευρώ. Ο Τόρες που βρίσκεται στον σύλλογο από τα έξι του χρόνια και σήμερα θεωρείται ένας από τους καλύτερους σύγχρονους αμυντικούς της Ευρώπης την απέρριψε λέγοντας: «Το να παίξω στο Τσάμπιονς Λιγκ με την ομάδα της πόλης μου είναι σημαντικότερο».

Λίγους μήνες αργότερα ήρθε νέα πρόταση, αυτή τη φορά για τον «Μίστερ Γιουρόπα Λιγκ», τον προπονητή Ουνάι Εμερι. Η Νιούκαστλ του πρόσφερε χρυσάφι και ένα υπερ-φιλόδοξο σχέδιο που θα χρηματοδοτούσαν τα πετροδολάρια τα Σαουδικής Αραβίας. Και πάλι η απάντηση ήταν αρνητική.

Η Βιγιαρεάλ είναι μία οικονομική κουκίδα μεταξύ των κολοσσών. Τα έσοδά της πέρυσι που κατέκτησε το Γιουρόπα Λιγκ νικώντας στον τελικό τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ στη διαδικασία των πέναλτι ήταν μόλις 123,9 εκατ. ευρώ, ενώ τα έξοδά της έφτασαν τα 155,6 εκατ. ευρώ.

Παρ’ όλα αυτά ο Τόρες, ο Εμερι, ο Μορένο παρέμειναν στο κλαμπ, ήρθε και ο Ολλανδός Ντατζούμα από την Μπόρνμουθ και η κυψέλη στο Θεράμικα γέμισε βασίλισσες.

Η μεγάλη παραδοξότητα κρύβεται σε δύο αριθμούς. Από τις 22 σεζόν που συμμετέχει στη Λα Λίγκα στις 15 έχει βγει Ευρώπη και στις έξι έχει φτάσει μέχρι τα ημιτελικά – 2004, 2006, 2011, 2016, 2021, 2022.

Οπλο η νοοτροπία
Η νοοτροπία αποτελεί ίσως το σημαντικότερο στοιχείο που χαρακτηρίζει αυτή την ομάδα που «απειλεί» το παγκόσμιο ποδόσφαιρο με τη μεγαλύτερη έκπληξη όλων των εποχών, την κατάκτηση του Τσάμπιονς Λιγκ.

Ποτέ δεν ταύτισε το μέγεθος της πόλης που εκπροσωπεί ή τη μικρή οικονομική της ισχύ, με τις φιλοδοξίες της.

Οταν ξεκίνησε το φετινό ταξίδι της στην κορυφαία διοργάνωση ο Εμερι είπε στους παίκτες του: «Πάμε να το πάρουμε». Το έλεγε και το εννοούσε.

Η Γιουβέντους έτριβε τα χέρια της από χαρά όταν κληρώθηκε μαζί της στη φάση των «16». Το 0-3 στο Τορίνο μιλάει από μόνο του.

Στην Μπάγερν, ο Νάγκελσμαν δήλωσε μετά την κλήρωση των προημιτελικών πως η ομάδα του θα προσπαθήσει να πάρει την πρόκριση από το πρώτο παιχνίδι στο «Θεράμικα». Ούτε η ήττα με 1-0 τον συνέτισε όπως και όλο τον οργανισμό της Μπάγερν που προσυπέγραψε στο Twitter το στοίχημα οπαδού της που «προέβλεπε» ήττα της Βιγιαρεάλ με 9-3 στο Μόναχο.

Η Μπάγερν ερέθισε τον εγωισμό των παικτών και πρόσβαλε το ποδόσφαιρο.

«Το ποδόσφαιρο είναι συναίσθημα και αυτό είναι το καλύτερο κομμάτι», λέει ο Εμερι.