Ο κίνδυνος της αυτανάφλεξης

Οι Ουκρανοί υποστηρίζουν ότι εκείνοι έπληξαν το «Μόσκβα» με πυραύλους «Neptune». Οι Ρώσοι υποστηρίζουν ότι η έκρηξη πυρομαχικών, που αχρήστευσε το καταδρομικό, οφείλετο σε ατύχημα. Θα συζητήσουμε αργότερα τα υπέρ και τα κατά της κάθε θέσης, το σημαντικό είναι ότι «η ειδική στρατιωτική επιχείρηση στην Ουκρανία προχωράει όπως έχει σχεδιασθεί», όπως μας διαβεβαίωσε ο Φύρερ του Κρεμλίνου τις προάλλες. Καταλάβατε; Ηταν και αυτό μέρος του σχεδίου του πανούργου Βλαδίμηρου! Να ανατιναχθούν τα πυρομαχικά στο κατάστρωμα και το καμάρι του ρωσικού στόλου να τεθεί εκτός μάχης. Γιατί όχι, όμως; Ούτως ή άλλως, ο δημόσιος λόγος του Πούτιν απευθύνεται σε ένα κοινό ανοήτων, που πιστεύουν ότι η πορεία του κόσμου καθορίζεται από σκέδια (sic) και συνωμοσίες. Aυτή είναι η «Weltanschauung», η κοσμοθεωρία, που εμπορεύονται παντού και πάντα οι δικτάτορες, ώστε να δικαιολογούν τον ρόλο τους.

Τι ακριβώς έγινε – αν οι Ρώσοι τα κατάφεραν μόνοι τους ή αν τους την έφεραν οι Ουκρανοί – δεν το ξέρουμε, αλλά ούτε και έχει και πολλή σημασία από την ώρα που η Ρωσία επισήμως αναφέρει ως αιτία το ατύχημα. Επιλέγει μόνη της τη χειρότερη εκδοχή. Γιατί είναι πολύ χειρότερο, νομίζω, να έχεις πάθει τέτοια νίλα μόνος σου, παρά να την έχει προκαλέσει ο αντίπαλος. Το ρεζιλίκι είναι πάντα χειρότερο από την ήττα – εκτός αν σε τυφλώνει ένας πληγωμένος εγωισμός και προτιμάς τον ρόλο του βλάκα από εκείνον του εντίμως ηττηθέντος, σε ένα συγκεκριμένο περιστατικό, που εν πάση περιπτώσει δεν θα καθορίσει και την τελική έκβαση του πολέμου.

Επειτα, είναι ο τρόπος με τον οποίο η ρωσική προπαγάνδα στη Δύση προέβαλλε το φοβερό και τρομερό καταδρομικό «Μόσκβα». Οι παραφυάδες στην Ελλάδα του δικτύου ενημέρωσης Μαλοφέγεφ (ας το πούμε έτσι, επειδή το χρηματοδοτούσε ο επώνυμος ρώσος ολιγάρχης που διώκεται στις ΗΠΑ για αυτές τις δραστηριότητές του…), με άλλα λόγια, τα εγχώρια πουτινάκια της ενημέρωσης, παρουσίαζαν το καταδρομικό όπως με τους όρους των υπερόπλων του Χίτλερ, που οι Τούρκοι δεν τολμούσαν να αντιμετωπίσουν, γιατί μόνο του ισοδυναμούσε με στόλο ολόκληρο κ.λπ., κ.λπ. Και, εδώ που τα λέμε, το απέδειξε – αν και όχι με τον τρόπο ακριβώς που θα ήθελαν οι Ρώσοι. Αυταναφλεγόμενο, το «Μόσκβα» κατάφερε να βυθίσει όχι τον ρωσικό στόλο ολόκληρο, όμως το γόητρο του οπωσδήποτε. Δεν είναι διόλου μικρό επίτευγμα, αν λάβουμε υπόψη, όπως μου θυμίζει ο ναυτικός σύμβουλός μου από το Λονδίνο, ότι αυτή είναι η πρώτη φορά από το 1905, που ο ρωσικός στόλος δοκιμάζεται στην πράξη! Και τότε, όπως και τώρα, όλα πήγαν σύμφωνα με το σχέδιο – βλέπε Πορτ Αρθουρ και άλλες ιστορίες…

Μετά τα απίστευτα και τα φαιδρά, που έχουμε δει από στις επιδόσεις των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων στην Ουκρανία, η απειλή ότι η Ρωσία μπορεί να καταφύγει στα πυρηνικά σε κάνει να ανησυχείς μήπως εννοούν να ανατιχαχθεί μόνη της στο στυλ «Μόσκβα». Ιδίως, δε, όταν τη φοβερή απειλή εκφέρει αυτοπροσώπως ο Mini-Me του Βλαδίμηρου, δηλαδή ο Μεντβέντεφ…

Διάφορα μυστήρια και αρκετοί μύθοι διαλύονται σε αυτόν τον πόλεμο, μαζί με τις πόλεις της Ουκρανίας, δυστυχώς. Αν όμως κάτι με ξαφνιάζει περισσότερο και από αυτή τη λειτουργική ανεπάρκεια της περίφημης στρατιωτικής μηχανής της Ρωσίας είναι η παραφροσύνη της ηγεσίας του Κρεμλίνου. Παραφροσύνη, που φαίνεται ότι διαπερνά όλα τα επίπεδα των καθεστωτικών – πουτινικούς, πουτινιστές, πουτινάκια και λοιπά είδη. Πάρτε το παράδειγμα της γνωστής Μαρίας Ζαχάροβα, αποφοίτου του Κρατικού Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας, του υποτιθέμενου «Χάρβαρντ της Σοβιετικής Ενωσης», σύμφωνα με τον χαρακτηρισμό που αποδίδεται στον Κίσινγκερ.

Η κ. Ζαχάροβα, λοιπόν, λέει τα δικά της, ως επικεφαλής της Διευθύνσεως Τύπου του υπουργείου Εξωτερικών, κι εμείς καταπιανόμαστε να δούμε τι εννοεί με τούτο, μ’ εκείνο και με τ’ άλλο, γιατί το είπε αυτό και πού το πάει. Δεν υπάρχει λόγος. Υπακούει και αυτή στους νόμους της γενικότερης παραφροσύνης. Προσωπικώς, δεν μου μένει αμφιβολία, αφότου είδα το υπέροχο εκείνο βίντεο (με υπότιτλους, ασφαλώς), που ανέβασε στο Twitter ο πρώην πρωθυπουργός της Σουηδίας Κάρλ Μπιλντ και στο οποίο η κ. Ζαχάροβα προσπαθεί να εξηγήσει πως η απαγόρευση ρωσικών βιβλίων μαγειρικής στην Ουκρανία συνιστά απόδειξη της επιθετικότητας της Ουκρανίας έναντι της Ρωσίας, εξαιτίας της οποίας η Ρωσία υποχρεώθηκε να αντιδράσει. Το ότι, κατά την κ. Ζαχάροβα, οι Ουκρανοί δεν θέλουν να μοιραστούν με τους Ρώσους την πατρότητα του μπορς είναι «ξενοφοβία, ναζισμός, εξτρεμισμός». Πρωτίστως, είναι να τρελαίνεσαι με τις θεωρίες της κ. Ζαχάροβα…