Τα παιδιά πάλι θα βρουν έναν τρόπο…

«Ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης, με απόφαση που δημοσιεύθηκε στο ΦΕΚ, αποφάσισε να σταματήσει η πώληση των εισιτηρίων στις θύρες των οργανωμένων οπαδών». Διαβάζεις την είδηση και νομίζεις πως έγινε κάτι που δεν έχει ξαναγίνει ποτέ. Κοιτάζεις τις λεπτομέρειες και διαπιστώνεις πως οι κάτοχοι των διαρκείας εισιτηρίων στις συγκεκριμένες θύρες θα συνεχίσουν να πηγαίνουν στο γήπεδο κανονικά και ότι το μέτρο δεν θα ισχύσει αυτή την αγωνιστική. Επομένως τζάμπα εντυπωσιάστηκες: το 90% αυτών που πηγαίνουν σε θύρες οργανωμένων έχουν εισιτήρια διαρκείας που τα έχουν αγοράσει κανονικά από το σύνδεσμό τους.

Του χρόνου

Το θέμα είναι τι θα γίνει του χρόνου. Θυμίζω πως με απόφαση της κυβέρνησης οι σύνδεσμοι (υποτίθεται πως) έκλεισαν για να περάσουν διαδικασίες ελέγχου, να μπουν υπό την επίβλεψη των ΠΑΕ και των ΚΑΕ και να αδειοδοτηθούν. Θα γίνουν όλα αυτά; Δυσκολεύομαι να το φανταστώ. Τι προβλέπω; Να προχωρήσει μια κάποια διαδικασία ελέγχου και αδειοδότησης, αλλά επειδή οι ΠΑΕ και οι ΚΑΕ δεν θέλουν την καυτή πατάτα να υπάρξει κάποιου είδους αναστολή των διατάξεων του νόμου ή να προκύψει η συνηθισμένη μη εφαρμογή του. Ετσι τα «παιδιά» θα πάρουν τα διαρκείας τους στις θύρες που πάντοτε τα έπαιρναν. Πώς; Είναι απλό. Θα υπάρξει η γνωστή διαδικασία με βάση την οποία ο κάτοχος ενός διαρκείας εισιτηρίου δύναται να το ανανεώσει μέσα σε κάποιες συγκεκριμένες μέρες. Οι ΠΑΕ και οι ΚΑΕ βρίσκω δύσκολο να υιοθετήσουν τους οργανωμένους με τον τρόπο που η κυβέρνηση θα ήθελε, δηλαδή αναλαμβάνοντας τη συνέτισή τους κ.λπ. Η κυβέρνηση θα λέει ότι ο νόμος τηρείται, γιατί υπάρχει διαδικασία αξιολόγησης των συνδέσμων και τα «παιδιά» θα είναι πάλι στις θύρες τους. Διότι πώς να κρυφτείς απ’ τα «παιδιά»; Ετσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα (δικό σας…).

Τσίμι τσίμι

Τα προημιτελικά του Τσάμπιονς Λιγκ ολοκληρώθηκαν με δυο ισοπαλίες ολότελα διαφορετικές μεταξύ τους. Η ισοπαλία με 3-3 που έφεραν η Λίβερπουλ με την  Μπενφίκα στο Ανφιλντ ήρθε ως αποτέλεσμα της χαλαρότητας της ομάδας του Γιούργκεν Κλοπ που είχε εξασφαλίσει την πρόκρισή της μετά τη νίκη της με 3-1 στη Λισαβόνα. Η Λίβερπουλ την Τετάρτη προηγήθηκε με 1-0 και 3-1 – οι Λουζιτάνοι δεν έφτασαν ποτέ κοντά στο να διεκδικήσουν κάτι περισσότερο από μια νίκη γοήτρου. Το ματς θα μείνει αξέχαστο στον Κώστα Τσιμίκα που για πρώτη φορά ψηφίστηκε ΜVP ενός προημιτελικού Τσάμπιονς Λιγκ: στο τέλος έλαμπε από χαρά με το βραβείο στο χέρι. Ομολογώ ότι τον καμάρωνα και σκεφτόμουν όλους εκείνους που γκρίνιαζαν γιατί ο Ολυμπιακός δέχτηκε πριν από δύο καλοκαίρια την πρόταση της Λίβερπουλ, σεβόμενος κυρίως τη δική του επιθυμία να αγωνιστεί στην Αγγλία. Πώς είναι δυνατόν άνθρωποι που δηλώνουν ποδοσφαιρόφιλοι να μην κατανοούν το όνειρο του παιδιού και να ζητάνε, μέσες άκρες, από τον Ολυμπιακό να του το καταστρέψει; Δεν το καταλαβαίνω. Ο Τσιμίκας βελτιώθηκε, προοδεύει, διαφημίζει το ποδόσφαιρό μας όσο κανείς και μπράβο του. Ισως μετά τον Ακη Ζήκο να γίνει ο δεύτερος Ελληνας που θα αγωνιστεί στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ. Μακάρι να φτάσει στο Παρίσι, να παίξει και να το κερδίσει, αλλά κι αν αυτό δεν συμβεί φέτος νομίζω είναι θέμα χρόνου να τον δούμε με το μεγάλο τρόπαιο στο χέρι: ο χρόνος τού είναι σύμμαχος. Οπως σύμμαχος είναι και στη Λίβερπουλ. Ο Κλοπ είχε τη δυνατότητα να χρησιμοποιήσει αρκετούς αναπληρωματικούς και αυτό στον εξαντλητικό μαραθώνιο της εφετινής σεζόν μπορεί να μετρήσει: η Λίβερπουλ κόντρα στην Μπενφίκα έκανε μια καλή προπόνηση, ενώ η αντίπαλός της σε όλα και για όλα φέτος, η Μάντσεστερ Σίτι, στη Μαδρίτη απέναντι στην Ατλέτικο πέρασε κρατώντας με νύχια και με δόντια το 0-0. Εχασε μάλιστα και τους Ντε Μπρόιν και Γουόκερ που τραυματίστηκαν.

Ειρωνεία

Μετά τη Ρεάλ Μαδρίτης που ιδρωκόπησε να αποκλείσει την Τσέλσι και η Μάντσεστερ Σίτι τα χρειάστηκε – το επισημαίνω γιατί στον ημιτελικό οι δυο παίζουν μεταξύ τους. Η Σίτι παραλίγο να πληρώσει ακριβά τις ακριβοδίκαιες επισημάνσεις του Γκουαρντιόλα ότι οι ομάδες του Σιμεόνε μόνο αμύνονται κ.λπ. Στο ποδόσφαιρο αυτά δεν επιτρέπονται: είναι δεδομένο ότι ο αργεντίνος κόουτς πόρωσε τους παίκτες του, τους έκανε να πιστέψουν πως οι ειρωνείες αυτές έχουν (και) ως στόχο τους ίδιους και το πάθος που κατέθεσαν όλοι ήταν χωρίς προηγούμενο!

Πάθος

Βέβαια το πάθος παίζει περίεργα παιχνίδια: οι παίκτες της Ατλέτικο στο 88′ προκάλεσαν ένα τεράστιο καυγά (όταν ο Φελίπε χτύπησε εκτός φάσης τον Φόντεν) από τον οποίο βγήκαν χαμένοι. Εχασαν τη δυνατότητα να χτίσουν τουλάχιστον δυο επιθέσεις ακόμα με καθαρό μυαλό. Η Σίτι, που ήταν στα σχοινιά, αναθάρρησε. Και κράτησε το 0-0 χωρίς να παίζει το αγαπημένο της ποδόσφαιρο.

Φαβορί

Στους ημιτελικούς θα γίνει λογικά χαμός. Η Λίβερπουλ είναι φαβορί απέναντι στη Βιγιαρεάλ, αλλά υποφέρει παραδοσιακά από τις ισπανικές ομάδες: πέρυσι αποκλείστηκε από τη Ρεάλ και πρόπερσι από την Ατλέτικο Μαδρίτης. Η δε επιστροφή του Γκουαρντιόλα στη Μαδρίτη δεν θα είναι απλή υπόθεση: η Σίτι αν θέλει να αποκλείσει τη Βασίλισσα θα πρέπει να πάει στο Μπερναμπέου έχοντας να υπερασπιστεί μια νίκη. Αυτό που έκανε κόντρα στην πρωτοπόρο του ισπανικού πρωταθλήματος η Τσέλσι (που παραλίγο να προκριθεί κερδίζοντας με τρία γκολ διαφορά εκτός έδρας) είναι δύσκολο να ξανασυμβεί.

Τρίτος

Η πιθανότητα να δούμε φέτος στο Παρίσι τον τρίτο τελικό ανάμεσα σε δυο αγγλικές ομάδες τα τελευταία πέντε χρόνια είναι μεγάλη: οι μπουκμέικερς το θεωρούν δεδομένο. Η Μάντσεστερ Σίτι και η Λίβερπουλ είναι φέτος οι σταθερότερες ομάδες στην Ευρώπη: φτάνουν στα ημιτελικά χωρίς ήττα. Ο μεταξύ τους ανταγωνισμός στην Αγγλία είναι ευεργετικός και για τις δύο. Το μόνο κακό είναι ότι στην ιστορία του Τσάμπιονς Λιγκ σπανίως προκύπτει ο τελικός που όλοι περιμένουν. Για χρόνια π.χ. περιμέναμε να δούμε ένα Μπαρτσελόνα – Ρεάλ σε τελικό. Οι δυο τους μοιράστηκαν τα τρόπαια για μια δεκαετία αλλά στον τελικό ταυτόχρονα δεν έφτασαν ποτέ.

Εντυπωσιακό

Μετά το τέλος των προημιτελικών πάντως έχουμε δυο καταπληκτικές στατιστικές επιδόσεις. Η Ρεάλ Μαδρίτης φτάνει για δέκατη φορά στον ημιτελικό του Τσάμπιονς Λιγκ τα τελευταία δώδεκα χρόνια. Πέρυσι και φέτος τα κατάφερε μολονότι ζει μέρες λιτότητας. Από την άλλη κι ο Πεπ Γκουαρντιόλα έγινε ο πρώτος που φτάνει για ένατη φορά σε ημιτελικό στην καριέρα του – το έχει κάνει με την Μπαρτσελόνα, την Μπάγερν και τη Σίτι. Το ότι ο Πεπ θα αντιμετωπίσει τη Βασίλισσα σε ημιτελικό είναι κάτι ιστορικό. Με τη Σίτι την έχει κερδίσει και την έχει αποκλείσει δυο φορές, αλλά όχι σε ημιτελικό. Οχι δηλαδή στο φυσικό της περιβάλλον…