Οπισθοδρομικές κομπανίες

Αν κάνει κανείς μια βόλτα από την πλατεία Εξαρχείων, όχι γύρω στη γειτονιά αλλά πάνω στην πλατεία, θα συναντήσει την κατάσταση που όλοι γνωρίζουμε. Μια εικόνα εγκατάλειψης, πολλή βρωμιά και κρεμασμένα πανό ανάμεσα στα δέντρα με συνθήματα «Η πλατεία για τα παιδιά» και «Οχι μετρό στην πλατεία». Τα συνθήματα αυτά είναι ένδειξη ενός κινήματος άρνησης αυτού που περιμένουν με αγωνία διάφοροι κάτοικοι και καταστηματάρχες της περιοχής: ενός σταθμού του μετρό που ελπίζουν ότι θα ξαναβάλει την γκετοποιημένη γειτονιά στον χάρτη της πρωτεύουσας και θα εξομαλύνει τις ζωές τους.

Η αλήθεια είναι ότι, συνολικά, τα Εξάρχεια δεν είναι ό,τι ήταν. Η περίοδος Χρυσοχοΐδη στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη συνέβαλε στην εκκαθάριση της γειτονιάς από την ομηρεία διαφόρων ομάδων στο όνομα του αναρχισμού και, κυρίως, από μια καθημερινότητα που θύμιζε εμπόλεμη ζώνη. Τα τελευταία χρόνια, δεν υπάρχουν πια ομάδες έτοιμες να παίξουν με τα ΜΑΤ το παιχνίδι με τις βόμβες μολότοφ και τα δακρυγόνα. Η προσπάθεια αναβίωσης ενός κλίματος αναταραχής, μετά την αντικατάσταση του Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, δεν ευοδώθηκε. Τα επεισόδια που σημειώνονται είναι σποραδικά και μικρής κλίμακας, θα έλεγε κανείς ότι υπάρχει μια κανονικότητα – όσο κανονική μπορεί να είναι μια γειτονιά γεμάτη πολλούς συνταξιούχους που δεν έχει σε μεγάλη αχτίδα τράπεζες, ταχυδρομείο και άλλες υπηρεσίες απαραίτητες για τη ζωή των ανθρώπων.

Η πλατεία πάντως θυμίζει ότι κανονικότητα δεν μπορεί να υπάρξει, επειδή «το κίνημα» καραδοκεί και, ήδη, έχει βρει ακόμα ένα λόγο για να δείξει ποιος κάνει κουμάντο: τον υπό κατασκευή σταθμό του μετρό. Τα Εξάρχεια δεν χρειάζονται μετρό, λέει το κίνημα. Διότι υπάρχουν γύρω άλλοι σταθμοί κι αν γίνει θα σημάνει την αλλαγή της γειτονιάς και την παράδοσή της στο real estate και στον τουρισμό. «Εξω απ’ την πλατεία, μπάτσοι – μαφίες – επενδυτές» γράφει ένα άλλο σχετικό πανό. Η μιζέρια και η βρωμιά είναι προτιμότερες.

Το να λες λοιπόν ότι ο σταθμός του μετρό στα Εξάρχεια είναι υπό κατασκευή είναι μάλλον ευφημισμός. Οι εργολάβοι, έχοντας πάρει το μήνυμα, δεν έχουν ακόμα κάνει κάποιο έργο της προκοπής που να δείχνει ότι ο σταθμός προχωράει, όπως συμβαίνει με τους υπόλοιπους σε διάφορα σημεία της Αθήνας.

Η προεργασία όμως επείγει. Ο σταθμός Εξαρχείων θεωρείται κομβικός στο νέο δίκτυο και κάθε καθυστέρηση επιβαρύνει συνολικά το έργο. Από την αρχή της χρονιάς αναμένονταν πρωτοβουλίες. Γράφτηκε τότε ότι θα υποστηρίζονταν τα έργα με αστυνομική δύναμη που θα προστάτευε το εργοτάξιο και τους εργαζόμενους. Είμαστε όμως στον τέταρτο μήνα του 2022 και αυτό δεν έχει συμβεί.

Η κυβέρνηση, τελευταία, μοιάζει να έχει αλλάξει στρατηγική σε σχέση με διάφορες ομάδες πίεσης: ήσυχα κι αργά αργά να περάσει άλλη μια μέρα. Αν ισχύει αυτό, μπορώ να προβλέψω τι θα γίνει και στα Εξάρχεια. Είτε θα προσπαθήσουν να αρχίσουν το έργο το καλοκαίρι, την περίοδο των διακοπών, όταν τα Εξάρχεια μετακομίζουν στην Ανάφη, τη Γαύδο και την Αντίπαρο. Είτε το έργο θα εγκαταλειφθεί και θα μεταφερθεί κάπου κοντά – στις αρχές του Πεδίου του Αρεως ή στη Νεάπολη. Οπως έγινε με την Αγία Παρασκευή.

Θα έχει δηλαδή κερδίσει ακόμα μια φορά το πνεύμα της γκετοποίησης και της υπονόμευσης της ανάπτυξης. Ο οπισθοδρομικός αναρχοαριστερισμός και οι κομπανίες του.