Ημίχρονο

Χθες έληξε το πρώτο ημίχρονο της γαλλικής προεδρικής εκλογής με καθαρό προβάδισμα του Μακρόν. Θα ακολουθήσει και δεύτερος γύρος στις 24 Απριλίου μεταξύ του απερχόμενου προέδρου και της Λεπέν.

Είναι οι ίδιοι που είχαν αναμετρηθεί και το 2017. Και ο Μακρόν εξακολουθεί να θεωρείται ο πιθανότερος νικητής.

Το χθεσινό αποτέλεσμα όμως επιβάλλει μερικές απλές παρατηρήσεις.

Πρώτον, ο ηγετικός ρόλος του Μακρόν στην αντιμετώπιση της Ρωσίας και στην ουκρανική κρίση τού απέφερε ασφαλώς πρόσθετα εύσημα. Ηταν αναμενόμενο.

Αξίζει όμως να σημειώσουμε ότι είναι οι πρώτες εκλογές σε ευρωπαϊκή χώρα μετά την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Και έχουμε τρεις υποψηφίους (Λεπέν, Μελανσόν, Ζεμούρ) που δεν έχουν κρύψει την αντιδυτική, φιλορωσική και ίσως φιλοπουτινική στάση τους.

Τελικά ξεπερνούν αθροιστικά το 50%!

Δεν εννοώ φυσικά ότι οι άνθρωποι ψηφίστηκαν ως εκπρόσωποι του Πούτιν. Η στάση τους όμως στο Ουκρανικό δεν φαίνεται να λειτούργησε εναντίον τους.

Δεύτερον, η αναδιάταξη του γαλλικού κομματικού σκηνικού που ξεκίνησε το 2017 συνεχίζεται. Τα ιστορικά πολιτικά κόμματα (γκολικοί, σοσιαλιστές και κομμουνιστές…) με το ζόρι αγγίζουν αθροιστικά το 10%!

Πριν από μερικές δεκαετίες το καθένα από αυτά έπαιρνε μόνο του τα διπλάσια.

Τρίτον, η κατάρρευση της παραδοσιακής Αριστεράς μοιάζει να είναι εκκωφαντική και ανεπίστρεπτη. Σοσιαλιστές, κομμουνιστές και οικολόγοι οριακά θα φτάσουν το 10%.

Θα πρέπει να είναι το χειρότερο συνολικό αποτέλεσμα της γαλλικής Αριστεράς εδώ και πάνω από έναν αιώνα.

Υπάρχει φυσικά το 20% του Μελανσόν. Αλλά περισσότερο αποτελεί αποτύπωμα της παρακμής παρά προάγγελο μιας αναγέννησης.

Τέταρτον, έχουμε την υψηλότερη ψήφο της Ακρας Δεξιάς σε μεγάλη ευρωπαϊκή δημοκρατία. Το άθροισμα Λεπέν και Ζεμούρ ξεπερνάει το 30%.

Θα δούμε τώρα αν το αποτέλεσμα του δεύτερου γύρου επιβεβαιώσει πως για την Ακρα Δεξιά υπάρχουν νέα εκλογικά δεδομένα.

Πέμπτον, το Κέντρο άντεξε. Και ταυτοχρόνως η ανασυγκρότηση ενός ευρύτερου κεντρώου χώρου που ξεκίνησε ο Μακρόν και εκτείνεται από την Κεντροδεξιά έως την Κεντροαριστερά εξακολουθεί να λειτουργεί. Πήγε καλύτερα μάλιστα από το 2017, τουλάχιστον στον πρώτο γύρο.

Στην πραγματικότητα είναι μια νέα παράταξη που διεκδικεί όχι μόνο την κυριαρχία στη γαλλική πολιτική αλλά και τον ρόλο του πραγματικού αναχώματος απέναντι στην Ακρα Δεξιά.

Στις 24 Απριλίου θα ξέρουμε αν το ανάχωμα άντεξε.

Διαφορετικά, μην έχετε την παραμικρή αμφιβολία ότι θα ανοίξει η πόρτα του φρενοκομείου. Με μια επικράτηση της Λεπέν, όχι μόνο η Γαλλία αλλά και η Ευρώπη συνολικά θα βιώσουν μια απερίγραπτη δοκιμασία.

Να δούμε λοιπόν αν στις 24 Απριλίου θα έχουν και οι Γάλλοι άγιο.