Φαιοκόκκινο

Μερικά από τα χθεσινά πρωτοσέλιδα: Ριζοσπάστης: «ΝΑΤΟϊκοί χειροκροτητές της εμπλοκής και των ναζιστών του Αζόφ»· Ελεύθερη Ωρα: «Μητσοτάκης και… Σία προσκύνησαν τους νεοναζί!»· ΕφΣυν: «Ναζί ξανά στη Βουλή με ευθύνη Μητσοτάκη»· Μακελειό: «Ο Χίτλερ μπήκε στη Βουλή».

Οι διαφορές των τεσσάρων εφημερίδων είναι τεράστιες. Αλλά η κοινότητα απόψεων, επίσης, στο θέμα της Ουκρανίας είναι εντυπωσιακή. Θεωρούν ναζιστική την παρουσία ενός μαχητή για την ελευθερία της αμυνόμενης χώρας, στηριγμένες όχι στον λόγο του αλλά στη φήμη που έχουν διαδώσει για το τάγμα στο οποίο πολεμάει εκείνοι που επιτίθενται. Υιοθετούν δηλαδή πειστικό το επιχείρημα του Πούτιν για να εισβάλει σε ανεξάρτητη χώρα προκειμένου να την «αποναζιστικοποιήσει» εξαρθρώνοντας το τάγμα Αζόφ (μια στρατιωτική μονάδα που δραστηριοποιείται στα εδάφη τα οποία ο Πούτιν καταστρέφει) και τους είναι ξένη η στάση του δυτικού κόσμου απέναντι στο ζήτημα, η στάση των δημοκρατιών.

Η πρώτη απ’ αυτές τις εφημερίδες είναι όργανο του κόμματος που αποθεώνει τον κομμουνισμό, που θαυμάζει έναν από τους μεγαλύτερους σφαγείς του εικοστού αιώνα, τον Στάλιν, ο γραμματέας του οποίου θεωρεί ότι είναι μύθος ο μεγάλος λιμός του 1932, που αφάνισε (σύμφωνα με την αποτίμηση που υιοθετεί ο ΟΗΕ) επτά με δέκα εκατομμύρια ανθρώπους. Τα φύλλα που θεωρούν ότι ο Μητσοτάκης προσκύνησε τους νεοναζί κι ότι ο Χίτλερ μπήκε στη Βουλή έχουν αποθεώσει τη Χρυσή Αυγή και εσχάτως λατρεύουν τον Κασιδιάρη, που ως γνωστόν είναι το απαύγασμα της δημοκρατίας.

Τα φύλλα που κυκλοφορούσαν τότε, όλα ήσαν εναντίον των Μνημονίων, απ’ όποια πλατεία ή από όποιο μπλοκ έβλεπαν τον αντιμνημονιακό αγώνα τους. Προπαγάνδισαν το «Οχι» στο δημοψήφισμα του 2015 το οποίο, για λόγους αυτοσυντήρησης του συστήματος Τσίπρα – Καμμένου, κατέληξε στην ξεφτίλα της κωλοτούμπας (που υποδέχτηκε ανακουφισμένος ο κυρίαρχος αντιστασιακός λαός όταν κατάλαβε ότι η επιλογή του μπορούσε να έχει συνέπειες). Αλληθώρισαν προς Ρωσία όταν η τιμία Ελλάς ζητούσε ρούβλια που θα αντικαθιστούσαν το ευρώ. Και γενικώς, τα κόμματα και οι ιδεολογικοί χώροι που στεγάζουν, έκαναν και κάνουν ό,τι μπορούν για να υπονομεύσουν τη δημοκρατία και τις αξίες της. Είτε διότι δημοκρατία ίσον καπιταλισμός είτε διότι δημοκρατία ίσον Δύση – κι εμείς θέλουμε Ανατολή: γεροντάδες, ξανθό γένος και ανάδελφη εσωστρέφεια.

Αν συνυπολογίσει κανείς ότι αυτόν τον ετερόκλητο, τον φαιοκόκκινο αντιδυτικισμό επιδίωξε να τον ενισχύσει ο περίφημος ρώσος ολιγάρχης Μαλοφέγεφ, ο οποίος προσπαθούσε να φτιάξει τηλεόραση και στην Ελλάδα που να προβάλλει τη ρωσική οπτική, καταλαβαίνετε πόσο τυχερή χώρα είμαστε.

Την υπόθεση Μαλοφέγεφ-ελληνικά ΜΜΕ ερευνά η αμερικανική δικαιοσύνη, που ακολουθεί τα λεφτά. Εχει ενδιαφέρον να μάθουμε αν το φαιοκόκκινο μέτωπο δεν το κινούν μόνο οι ιδέες.