Κάτι σπουδαίο γίνεται στο πόλο στην Ελλάδα…

Το να κερδίζουν οι ελληνικές ομάδες ευρωπαϊκά τρόπαια δεν είναι καθόλου συνηθισμένο. Το να κερδίζει όμως μια ελληνική ομάδα το μεγαλύτερο ευρωπαϊκό τρόπαιο δυο χρονιές στη σειρά δεν είναι απλά ασυνήθιστο: είναι καταπληκτικό. Το κατάφεραν χθες τα κορίτσια του πόλο του Ολυμπιακού κερδίζοντας την ισπανική Σαμπαντέλ με 11-7. Μπράβο τους.

Ανετα

Δυο ακόμα στοιχεία κάνουν αυτό τον αληθινό θρίαμβο ακόμα περισσότερο εντυπωσιακό: το πρώτο είναι η ευκολία της νίκης και το δεύτερο ότι ο Ολυμπιακός στηρίζεται κυρίως σε ελληνίδες παίκτριες. Η ελληνική ομάδα έκανε επίδειξη δύναμης: δεν κέρδισε απλά έναν τελικό. Στα δυο πρώτα επτάλεπτα το σκορ ήταν 5-1 και ποτέ από την αρχή του παιχνιδιού δεν υπήρξε η παραμικρή υποψία πως οι Ισπανίδες μπορεί να διεκδικήσουν κάτι πιο πολύ από μια αξιοπρεπή ήττα – για να πετύχει το πρώτο της τέρμα η Σαμπαντέλ χρειάστηκε να περάσουν επτά λεπτά! Οσο για το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός βασίζεται σε Ελληνίδες το καταλαβαίνεις απλά διαβάζοντας ποιες σημείωσαν τα γκολ: πρώτη σκόρερ ήταν η Μαρία Μυριοκεφαλιτάκη με τρία τέρματα και ακολούθησαν με δύο οι Ελευθερία Πλευρίτου, Βασιλική Πλευρίτου και Νικόλ Ελευθεριάδου. Κάτι σπουδαίο γίνεται στο πόλο του Ολυμπιακού: δεν χωρά αμφιβολία.

Νίκες

Εριξα μια ματιά να δω τι έκαναν οι πρωτοπόροι των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων αυτό το Σαββατοκύριακο: στη μεγάλη τους πλειονότητα οι ομάδες που διεκδικούν το πρωτάθλημα κέρδισαν παντού όλες. Η Μάντσεστερ Σίτι και η Λίβερπουλ συνεχίζουν στην Αγγλία να τρέχουν μόνες τους: η πρώτη κέρδισε εκτός έδρας την Μπέρνλεϊ, η δεύτερη εντός έδρας τη Γουέστ Χαμ – και οι δύο με 2-0. Στη Γερμανία η Μπάγερν Μονάχου διέλυσε τη Φράιμπουργκ επικρατώντας με 1-4, στην Ιταλία η Νάπολι που κυνηγά τη Μίλαν πέρασε από το Μπέργκαμο βάζοντας τρία γκολ στην Αταλάντα. Και στην Ισπανία η Ρεάλ Μαδρίτης που προερχόταν από την ήττα – σοκ από την Μπαρτσελόνα νίκησε στο Βίγκο τη Θέλτα (1-2) έστω και δύσκολα, όπως δύσκολα κέρδισε και η πρωτοπόρος στη Σκωτία Σέλτικ τη Ρέιτζερς στο ντέρμπι της Γλασκώβης. Δεν είχαν αγωνιστεί ακόμα όταν έγραφα αυτές τις γραμμές η Μίλαν με την Μπολόνια και η Παρί Σεν Ζερμέν με τη Λοριάν, αλλά θα είναι τεράστια έκπληξη να έχει στραβοπατήσει κάποια από τις δύο.

Κίνητρο

Πολλοί πιστεύουν πως αυτό είναι αποτέλεσμα κάποιου είδους τρομερού προγραμματισμού, ότι δηλαδή οι προπονητές δουλεύουν έτσι ώστε οι ομάδες τους να είναι σε φόρμα στην τελική ευθεία. Μπορεί και να συμβαίνει – δεν το αποκλείω. Πιστεύω ωστόσο κάτι άλλο: ότι έχουμε μπει στο διάστημα της σεζόν που το κίνητρο για νίκη είναι αυτό που μετρά καθοριστικό. Και κακά τα ψέματα: στα μεγάλα πρωταθλήματα (εκεί που δεν υπάρχουν εφησυχασμοί των πρωτοπόρων όποια κι αν είναι η διαφορά τους από όσους ακολουθούν) οι πρωτοπόροι έχουν το κίνητρο να τελειώνουν τη δουλειά. Εκεί όπου κίνητρο μεγάλο δεν υπάρχει είναι δύσκολο να δεις καλές εμφανίσεις και συνεχόμενες νίκες: για παράδειγμα στη διαδικασία που στην Ελλάδα αποκαλούμε play out. To Σάββατο στα παιχνίδια Λαμία – ΟΦΗ (1-2), Ιωνικός – Βόλος (2-2) και Αστέρας – Ατρόμητος (0-0) και Απόλλων – Παναιτωλικός (1-0) είχαμε μόνο μια νίκη γηπεδούχου. Στη Σουπερλίγκα πρέπει να ξαναδούν το σύστημα διεξαγωγής τους: φέτος γίνονται ματς μόνο για να γίνονται.

Κατηγορία

Στην πραγματικότητα αν υπάρξει σασπένς στη διαδικασία αυτό θα υπάρξει πάλι στις αίθουσες των πειθαρχικών επιτροπών. Ο Παναιτωλικός κατηγορείται για ποντάρισμα σε κίτρινη κάρτα – η κατηγορία έχει μια πρωτοτυπία, είναι από τις σπάνιες. Πρακτικά η ομάδα του Αγρινίου κατηγορείται για το γεγονός ότι ένας παίκτης της σε ένα προηγούμενο ματς «κιτρινίστηκε» και κάποιοι είχαν παίξει χρήματα σε αυτό. Μπορεί μια τέτοια κατηγορία να έχει ως αποτέλεσμα υποβιβασμό ομάδας όπως ισχυρίζονται οι άνθρωποι του Απόλλωνα; Νομίζω δύσκολα. Το κακό για τον Παναιτωλικό είναι ότι το γεγονός κατέγραψε η νέα υπηρεσία του υφυπουργείου Αθλητισμού (η αποκαλούμενη και ΕΠΑΘΛΑ). Γιατί είναι κακό; Γιατί όπως κάθε νέα υπηρεσία θα ‘θελε να προκαλέσει μια ποινή για να δικαιολογηθεί κι ο λόγος της ύπαρξής της. Το πράγμα έχει ένα ενδιαφέρον αλλά μόνο για αυτό.

Ισοπαλία

Ενδιαφέρον έχει κι αυτό που συμβαίνει στον Αρη. Χθες η ομάδα της Θεσσαλονίκης έφερε τη δεύτερη συνεχόμενη ισοπαλία της στα play off με 0-0 – μετά τον Παναθηναϊκό απέσπασε το ίδιο αποτέλεσμα και ο σκληροτράχηλος ΠΑΣ. Ποιο είναι το ενδιαφέρον στην ιστορία: πως ούτε είκοσι μέρες πριν, όταν ο Αρης κέρδισε τον Ολυμπιακό με 2-1 όλοι μα όλοι είχαν βγάλει το συμπέρασμα πως ο νεοφερμένος κόουτς Χερνάν Μπούργκος έλυσε τα επιθετικά προβλήματα του Αρη που επί των (πρώτων) ημερών του είχε κερδίσει τρία ματς στη σειρά (με Ατρόμητο, Αστέρα και Ολυμπιακό) σκοράροντας δυο φορές τουλάχιστον σε καθένα από αυτά. Είκοσι μέρες αργότερα είναι σαν ο Αρης να έχει προπονητή πάλι τον Ακη Μάντζιο. Γιατί; Γιατί οι παίκτες του (και κατά συνέπεια και οι αδυναμίες και οι αρετές του) είναι ίδιοι.

Θαύμα

Δεν υπήρχε θαύμα Μπούργκος; Οχι δεν υπήρχε. Συνέβη κάτι απλό: ο ερχομός ενός νέου προπονητή προκάλεσε μια αντίδραση – οι παίκτες για να κερδίσουν την προσοχή του έδωσαν κάτι παραπάνω. Αλλά όταν πέρασε ο μήνας του μέλιτος όλα σχεδόν έγιναν όπως πριν. Οι ομάδες δύσκολα αλλάζουν, αν δεν αλλάξουν παίκτες. Και οι παίκτες που αγωνίζονται στον Αρη είναι πάντα οι ίδιοι, καλώς ή κακώς.

Τι συμβαίνει

Τέλος δράττομαι της ευκαιρίας σήμερα ν’ απαντήσω σε διάφορους φίλους που με ρωτάνε τι συμβαίνει με τον Στέφανο Τσιτσιπά που τελευταία μετρά συνεχόμενες αποτυχίες αδυνατώντας να φτάσει έστω στον ημιτελικό ενός σημαντικού τουρνουά. Χωρίς να έχω την απόλυτη βεβαιότητα νομίζω ότι συμβαίνει κάτι απλό: ο έλληνας παίκτης πληρώνει την προσαρμογή στις απαιτήσεις του νέου του προπονητή.

Ακρη

Εδώ και δυο μήνες ο Τσιτσιπάς αποφάσισε να αφήσει λίγο στην άκρη τον μπαμπά Απόστολο και να δουλέψει με τον Σουηδό Τόμας Ενκβιστ. Αυτός προσπαθεί φανερά ν’ αλλάξει λίγο το στυλ παιχνιδιού του Στέφανου ώστε να γίνει λίγο αποτελεσματικότερος στις γρήγορες επιφάνειες – προσπαθεί να τον μάθει να επιτίθεται πιο πολύ, να χρησιμοποιεί περισσότερο τα βολέ του, να μη μένει μόνο στο βάθος του γηπέδου, πράγμα που αγαπάει και να βάλει λίγο πιο πολύ ρίσκο στο παιχνίδι του. Αν ο Τσιτσιπάς τα μάθει αυτά θα γίνει πιο αποτελεσματικός σε πολλά τουρνουά στα οποία τα γήπεδα είναι γρήγορα – στο χώμα ξέρει να αγωνίζεται και το έχει δείξει. Αλλά η προσαρμογή δεν είναι απλή και η δουλειά δύσκολη: ένας παίκτης στα 24 του δύσκολα αλλάζει. Θα έχει ενδιαφέρον το πράγμα…