Θα πετύχει η Κίνα τον στόχο ανάπτυξης;

Στις αρχές Μαρτίου, ο πρωθυπουργός Λι Κετσιάνγκ ανακοίνωσε ότι η Κίνα στοχεύει σε αύξηση του ΑΕΠ «περίπου 5,5%» φέτος. Αυτό θα ήταν φιλόδοξο ακόμη και χωρίς τον πόλεμο της Ρωσίας εναντίον της Ουκρανίας και τις συνακόλουθες αυξήσεις στις παγκόσμιες τιμές ενέργειας και τροφίμων. Τον Ιανουάριο, για παράδειγμα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο προέβλεψε ότι η κινεζική οικονομία θα αναπτυσσόταν μόνο κατά 4,8% το 2022. Και το 2019, το τελευταίο πλήρες έτος πριν από την πανδημία του COVID-19, το ΑΕΠ αυξήθηκε λίγο λιγότερο από 6%.

Σύμφωνα με τον υπολογισμό μου, η μείωση του πληθυσμού σε ηλικία εργασίας της Κίνας μειώνει τον δυνητικό ρυθμό ανάπτυξης της οικονομίας κατά περίπου 0,2 ποσοστιαίες μονάδες ετησίως. Ετσι, εάν όλοι οι άλλοι παράγοντες ήταν όπως αυτοί που επικρατούσαν το 2019, το ΑΕΠ της Κίνας θα μπορούσε ενδεχομένως να αυξηθεί το 2022 κατά περίπου 5,4%.

Ομως σήμερα, τόσο ο πόλεμος στην Ουκρανία όσο και μια αναμενόμενη σειρά αυξήσεων των επιτοκίων από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ φέτος έχουν κάνει το εξωτερικό περιβάλλον πολύ λιγότερο ευνοϊκό για την ανάπτυξη. Δεδομένου ότι η Κίνα είναι μεγάλος εισαγωγέας πετρελαίου, φυσικού αερίου, σιταριού και άλλων εμπορευμάτων, η ανάπτυξή της θα μπορούσε να επιβραδυνθεί κατά παρόμοιο ποσοστό. Οι αυξήσεις των επιτοκίων από τη Fed – η πρώτη από τις οποίες έγινε στις 16 Μαρτίου – πιθανότατα θα περιορίσουν περαιτέρω την ανάπτυξη των αναδυόμενων αγορών.

Η Κίνα μπορεί να μετριάσει αυτούς τους κινδύνους σε κάποιον βαθμό. Για παράδειγμα, μη συμμετάσχοντας στις κυρώσεις της Δύσης κατά της Ρωσίας, η Κίνα μπορεί να μπορεί να αγοράζει αέριο, πετρέλαιο και άλλα προϊόντα από τη Ρωσία σε προπολεμικές τιμές.

Η Κίνα μπορεί επίσης να είναι σε θέση να αντέξει τα υψηλότερα επιτόκια των ΗΠΑ καλύτερα από πολλές άλλες αναπτυσσόμενες χώρες για τρεις λόγους. Επειδή οι έλεγχοι κεφαλαίων της Κίνας μονώνουν εν μέρει τη νομισματική της πολιτική, το εγχώριο επιτόκιο δεν χρειάζεται να ακολουθεί αυτό των ΗΠΑ. Καθώς το χρέος της Κίνας σε ξένο νόμισμα είναι μικρό σε σχέση τόσο με το ΑΕΠ όσο και με τα συναλλαγματικά της αποθέματα, η πιθανότητα κρίσης χρέους σε ξένο νόμισμα είναι μικρή. Και καθώς μεγάλο μέρος του ξένου κεφαλαίου στην Κίνα αποτελείται από άμεσες ξένες επενδύσεις, η αντιστροφή των ροών κεφαλαίων είναι λιγότερο ανησυχητική. Η επίτευξη αύξησης του ΑΕΠ κατά 5,5% το 2022 θα είναι πολύ δύσκολη. Ωστόσο, εάν οι υπεύθυνοι χάραξης πολιτικής επιστρέψουν σε μεταρρυθμίσεις και ρυθμίσεις προσανατολισμένες στην αγορά, αυτό παραμένει εφικτό.

Ο Σανγκ Γιν Ουέι είναι πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Αναπτυξιακής Τράπεζας της Ασίας. Είναι καθηγητής Οικονομικών στο Columbia Business School.