Ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά

Οπως αναμενόταν, το ΚΚΕ διαφωνεί με την πρόσκληση του ουκρανού προέδρου Βολοντίμιρ Ζελένσκι στο ελληνικό Κοινοβούλιο και δεν θα παραστεί στη σχετική συνεδρίαση. Οι λόγοι; «Ο Ζελένσκι εκπροσωπεί μια αντιδραστική κυβέρνηση, που στηρίζεται από το στρατόπεδο των ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ και ευθύνεται, όπως και η Ρωσία, για το δράμα του ουκρανικού λαού» κ.λπ.

Η φράση είναι τυπικά κουκουέδικη, ενός εχθρικού προς τη δημοκρατία κόμματος που παριστάνει το προοδευτικό και έχει κατά κόρον στηρίξει αυταρχικά και ολοκληρωτικά καθεστώτα. Οπως, π.χ., το 1978 που διεξαγόταν το Παγκόσμιο Κύπελλο στην Αργεντινή, θεωρούσε τον δικτάτορα της χώρας, Χόρχε Βιντέλα, κεντρώο, επειδή τον στήριζε η Σοβιετική Ενωση, παρότι η χούντα του ήταν υπεύθυνη για τη δολοφονία ή την εξαφάνιση χιλιάδων αντιφρονούντων – και μαρξιστών.

Κατά το ΚΚΕ είναι αντιδραστικό να προσβλέπεις στην Ευρώπη, στη δημοκρατία και στην ελεύθερη αγορά, να επιδιώκεις την αμυντική θωράκιση μέσω της ένταξής σου στο ΝΑΤΟ. Και αφού είσαι αντιδραστικός, ήθελές τα και παθές τα. Οσο για το «δράμα του ουκρανικού λαού», που από τα συμφραζόμενα καταλαβαίνει κανείς ότι είναι ο πόλεμος, το «κόμμα του λαού» θεωρεί τον Ζελένσκι συνυπεύθυνο με τη Ρωσία. Ο φονιάς με το θύμα αγκαλιά.

Η φράση του ΚΚΕ δεν είναι λογική. Ε, και; Το κόμμα είναι σαν τον Προκρούστη: τεντώνει τη λογική ή την πετσοκόβει για να τη φέρει στα μέτρα του δογματισμού του. Εν προκειμένω, μια χώρα εισβάλλει σε μια άλλη, την καταστρέφει, σκοτώνει αμάχους, υποβλέποντας την εδαφική ακεραιότητά της και την κυριαρχία της. Επειδή η σαφής αυτή εικόνα δεν βολεύει το ΚΚΕ, την αγνοεί και φιλοτεχνεί μια άλλη στην οποία χωράει άνετα το μίσος του για τη δημοκρατία.

Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ο Ζελένσκι κανονικοποιεί τους φασίστες (κάτι που επίσης του προσάπτεται), είναι αδιανόητο το ΚΚΕ να αγνοήσει την επίθεση κατά της εθνικά κυρίαρχης χώρας του. Τηρουμένων των αναλογιών, είναι σαν να εισβάλλουν οι Ιταλοί στην Ελλάδα το 1940 και το ΚΚΕ να θεωρεί ότι φταίει εξίσου με την Ιταλία του Μουσολίνι η Ελλάδα του δικτάτορα Μεταξά. Σας έχω μια έκπληξη. Το ΚΚΕ, όντως, θεωρούσε τότε ότι ο Μεταξάς ήταν υπεύθυνος για τη σύγκρουση. «Κάτω η πουλημένη ιμπεριαλιστική βασιλομεταξική σπείρα που έφερε τον πόλεμο στη χώρα μας!», κραύγαζε η ανακοίνωση του κόμματος με ημερομηνία 7 Δεκέμβρη 1940 («ΚΚΕ: Επίσημα Κείμενα, 1940-45», τ. 5).

Στην ίδια ανακοίνωση, καλούνταν ο ελληνικός λαός «να δηλώσει πως κάθε είδους διαφορά με τους γειτονικούς λαούς μπορεί να λυθεί αδελφικά κ’ ειρηνικά σύμφωνα με τις υποδείξεις της Σοβιετικής Ενωσης! Και να ενώσει τη φωνή του και τον αγώνα του με την πάλη των λαών των γειτονικών χωρών για τον κοινό και πανανθρώπινο σκοπό: την ειρήνη».

Ειρήνη; Και όχι «αντιφασιστική πάλη των λαών»; Ηταν ακόμα εποχή που το κόμμα ήθελε ειρήνη – ο Στάλιν διαμοιραζόταν τα κράτη της Βαλτικής και την Πολωνία με τους ναζί. Αυτό άλλαξε τον Ιούνιο του 1941, όταν ο Χίτλερ παραβίασε το γερμανοσοβιετικό σύμφωνο για να εισβάλει στην ΕΣΣΔ.

Τα χρόνια περνάνε, αλλά το κόμμα παραμένει συνεπής δορυφόρος αυταρχισμών. Σημασία δεν έχει ούτε η πάλη των λαών ούτε ο πατριωτισμός ούτε τίποτα: αυτό που κυριαρχεί είναι η απέχθεια για τον δυτικό κόσμο και για τη δημοκρατία.