«Σαν στο σπίτι μου»

Το λαμπρό αστέρι του παγκόσμιου στίβου, που ακούει στο όνομα Μίλτος Τεντόγλου έλαμψε εκτυφλωτικά και στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα κλειστού στίβου στο Βελιγράδι όπου με καλύτερο άλμα στα 8.55 (πανελλήνιο ρεκόρ και η 6η καλύτερη επίδοση όλων των εποχών στον κόσμο σε κλειστό στίβο) στέφθηκε παγκόσμιος πρωταθλητής.

Ανήμερα τα γενέθλιά του (έκλεισε τα 24 και έσβησε και το κεράκι σε μια μικρή αυτοσχέδια τούρτα της μαμάς Ιωάννας Παπαδημητρίου) έκανε το καλύτερο δώρο στον εαυτό του, στην Ελλάδα και στους δικούς του ανθρώπους που ήρθαν με πούλμαν ήταν δίπλα του και τον έκαναν να νιώθει πως αγωνίζεται στα Γρεβενά!

«Ναι, ένιωσα σαν στο σπίτι μου. Εντάξει για εμάς στον στίβο η υποστήριξη φίλων και συγγενών διά ζώσης είναι παραπάνω σημαντική από όσο μπορεί να είναι για άλλα αθλήματα. Πραγματικά όταν αγωνίζεσαι και βλέπεις Ελληνες με σημαίες είναι κάτι ξεχωριστό, όταν δε τους περισσότερους τους γνωρίζεις, τότε ακόμα καλύτερα», λέει στα «ΝΕΑ» ο αθλητής-θαύμα του παγκόσμιου αθλητισμού που πλέον έχει στην κατοχή του τον τίτλο του χρυσού Ολυμπιονίκη, του παγκόσμιου πρωταθλητή στον κλειστό και του πρωταθλητή Ευρώπης σε ανοιχτό και κλειστό με αποτέλεσμα εάν κατακτήσει και το χρυσό στο Παγκόσμιο ανοιχτού στο Ορεγκον το καλοκαίρι θα έχει πετύχει κάτι που δεν έχει κανένας άλλος αθλητής στον αγώνισμά του.

«Δουλεύουμε στα πάντα»

Και όμως το κάνει να μοιάζει τόσο εύκολο, αν και ο ίδιος μας θυμίζει: «Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν είναι εύκολο. Πιστεύω ότι πλέον προετοιμαζόμαστε πολύ καλά για κάθε μεγάλο αγώνα και δουλεύουμε τακτικά τα πάντα. Δεν αντιλαμβάνομαι τον βαθμό δυσκολίας γιατί βρίσκομαι σταθερά σε καλή κατάσταση και δεν χρειάζεται κάποια υπέρβαση για να έρθουν οι στόχοι. Στον συγκεκριμένο αγώνα είχαμε δουλέψει τακτικά να βγει αμέσως το μεγάλο άλμα και ένιωθα σε πολύ καλή κατάσταση».

«Φαντάσου δηλαδή να άκουγες και τον κόουτς Πομάσκι (ο οποίος τον ευχαρίστησε που του χάρισε και το τελευταίο μετάλλιο που έλειπε από τη συλλογή του) και να μην είχες και το πρόβλημα με το γόνατο, πού θα έφτανες», τον ρωτάμε. (Γελάει) «Τον ακούω αλήθεια, ρωτήστε τον! Οσο για το γόνατο, δεν νομίζω ότι το πρόβλημα με αυτό τελικά με έχει επηρεάσει σε απόδοση και σταθερότητα ούτε σε τίτλους. Φέτος είναι όλα καλά και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Μακάρι να είμαι καλά και το καλοκαίρι να πάμε στην Αμερική και τη Γερμανία για να διεκδικήσουμε το καλύτερο».

«Δεν ξεχωρίζω τα μετάλλια»

Και για όσους θεωρούν ότι το χρυσό στους Ολυμπιακούς είναι στην κορυφή της επιλογής του, ο Μίλτος Τεντόγλου μας λέει: «Κάθε μετάλλιο είναι μια σημαντική στιγμή και ξεχωριστή. Στο Τόκιο ήταν όλα περίεργα, πρωινός αγώνας, χωρίς κόσμο με πολύ μέτρια άλματα για εμένα πριν από το 6ο. Αλήθεια δεν τον ξεχωρίζω σαν αγώνα».

Το πρώτο άλμα που βγήκε άκυρο με βάση τη νέα τεχνολογία και με… αισθητήρες (αλλιώς μέχρι πέρυσι θα ήταν έγκυρο και ήταν πάνω από 8.60) δεν τον προβλημάτισε καθώς όπως μας λέει: «Πάντα είμαι συγκεντρωμένος και δεν επηρεάζομαι από τίποτα που συμβαίνει γύρω μου. Ολα εξαρτώνται από την ταχύτητα, το πάτημα και την τεχνική του άλματος. Συνήθως πριν ξεκινήσει ένας αγώνας ξέρω πόσο καλά θα πάω και αυτό με βοηθάει. Στο Τόρουν για παράδειγμα, πονούσα πολύ και ήξερα ότι δεν είχα περιθώρια για πολλά άλματα». Ενώ όταν του ζητάμε με τρεις μόνο λέξεις να χαρακτηρίσει τον προπονητή (του) – φαινόμενο Γιώργο Πομάσκι δεν χρειάζεται να σκεφτεί παρά δευτερόλεπτα: «Μέντορας, σύμβουλος, άνθρωπος».