Σκάνδαλο

Στα μέσα Φεβρουαρίου του 2018 επικρατούσε αναταραχή στον ελληνικό πανεπιστημιακό χώρο. Το Πανεπιστήμιο Πελοποννήσου είχε αποφασίσει να αναγορεύσει επίτιμο διδάκτορα τον Βλαντίμιρ Πούτιν, αλλά υπήρχαν δύο προβλήματα. Το πρώτο ήταν ότι ο πρόεδρος είχε δουλειές και δεν μπορούσε να έρθει. Το δεύτερο ήταν ότι υπήρχαν αντιδράσεις. Δεν είχε διατάξει ο Πούτιν εισβολή σε άλλες χώρες, όπως η Γεωργία και η Ουκρανία; Δεν είχε καταλάβει και προσαρτήσει την Κριμαία; Δεν έβαζε στη φυλακή (στην καλύτερη περίπτωση) όποιον διαφωνούσε μαζί του; Δεν ήταν κάπως παράταιρο λοιπόν να απονεμηθεί σε έναν τέτοιο άνθρωπο ο ανώτατος ακαδημαϊκός τίτλος «για το σύνολο του έργου του και για την προσφορά του στις ελληνορωσικές σχέσεις, τα γράμματα, τις τέχνες, την κοινωνία και τη δημοκρατία»;

Το πρώτο πρόβλημα λύθηκε: το τιμώμενο πρόσωπο θα εκπροσωπούνταν από τον ρώσο πρεσβευτή. Το δεύτερο απορρίφθηκε: η Διοίκηση του Πανεπιστημίου έκρινε προφανώς ότι ο Πούτιν αποτελούσε υπόδειγμα δημοκράτη και οι κατηγορίες εναντίον του ήταν fake news. Στο κάτω κάτω δεν ήταν η πρώτη φορά που ένα Πανεπιστήμιο του έκανε αυτή την τιμή, είχε προηγηθεί το ΕΚΠΑ το 2001. Η τελετή έγινε στις 22 Φεβρουαρίου στη… ρωσική πρεσβεία, παρουσία του τότε υφυπουργού Εξωτερικών Γιώργου Κατρούγκαλου. Και ο ελληνικός λαός το έμαθε από ανάρτηση της ίδιας της πρεσβείας. Για κάποιον περίεργο λόγο, το Πανεπιστήμιο και ο τότε (και νυν) πρύτανης Αθανάσιος Κατσής ντρέπονταν να δημοσιοποιήσουν το γεγονός.

Πέρασαν τέσσερα χρόνια. Και οι χειρότεροι φόβοι όσων θεωρούσαν από την αρχή τον Πούτιν έναν αδίστακτο δικτάτορα επαληθεύτηκαν. Την περασμένη Κυριακή, ο καθηγητής και πρώην πρύτανης του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου Θεόδωρος Παπαθεοδώρου ανέλαβε την πρωτοβουλία να συγκεντρωθούν υπογραφές ώστε να ανακληθούν οι ακαδημαϊκοί τίτλοι που έχουν χορηγηθεί στον ρώσο πρόεδρο από ελληνικά πανεπιστήμια. Οπως τονίζεται στο κείμενο, που διακινείται στον ιστότοπο Avaaz, «η παράνομη στρατιωτική εισβολή του Πούτιν στην Ουκρανία συνιστά μια ωμή προσβολή της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και των κανόνων του Διεθνούς Δικαίου για την Ευρώπη και τον κόσμο».

Γιατί να συγκεντρωθούν όμως υπογραφές; Αντιδρά κανείς στο αυτονόητο; Ο πρύτανης του ιστορικού ΕΚΠΑ, ο Θάνος Δημόπουλος, φαντάζομαι  ότι έχει ήδη κινήσει τις σχετικές διαδικασίες: ε, δεν μπορεί πλέον ο Πούτιν και ο Μαζάουερ να φιγουράρουν στην ίδια λίστα! Μήπως λοιπόν έχει αντιρρήσεις ο κ. Κατσής; Αν όμως το 2018 δεν είχε καλή ενημέρωση, αν πίστευε πράγματι τότε στην προσφορά του Πούτιν στα γράμματα, τις τέχνες και τη δημοκρατία, μάλλον θα πρέπει να έχει αλλάξει άποψη. Τι περιμένει λοιπόν για να δώσει τέλος σε αυτό το σκάνδαλο;

Οσο για τον Γιώργο Κατρούγκαλο, που κατηγορεί σήμερα την κυβέρνηση για «υποτέλεια» και εμφανίζεται ως υπερασπιστής του διεθνούς δικαίου, δεν θα πρέπει να κάνει επιτέλους μια αυτοκριτική για το ότι εκείνη την ημέρα, σ’ εκείνη την πρεσβεία, αυτό το δίκαιο το κατάπιε;