Αλληλεγγύη χωρίς όπλα

Ορισμένοι έχουν βιαστεί να επικρίνουν την επιφυλακτικότητα με την οποία αντιμετωπίζω την περίφημη ευρωπαϊκή αλληλεγγύη στην Ουκρανία. Δέχομαι e-mails που με επικρίνουν σχετικά, καθώς τη συνέδεσα ευθέως με την ελληνική στάση απέναντι στη βαλλόμενη χώρα, παρότι έχω ξεκαθαρίσει εξ αρχής ότι τάσσομαι αναφανδόν με την δι’ όλων των μέσων αποστολή ανθρωπιστικής βοήθειας προς τον δοκιμαζόμενο λαό της Ουκρανίας που υφίσταται τις συνέπειες από τη βάρβαρη εισβολή των Ρώσων. Ανθρωπιστική βοήθεια ναι, όχι όμως όπλα.

Και ιδού, που έρχεται η επιβεβαίωση εκ Παρισίων, για το πώς βλέπουν οι ευρωπαίοι μας σύμμαχοι αυτή την αλληλεγγύη. Η Γαλλία λοιπόν λέει όχι στη γρήγορη, και εξ αφορμής του πολέμου, ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ενωση! Σύμφωνα με ξένα μέσα ενημέρωσης, η γαλλική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι οι σχετικές αποφάσεις (για την ένταξή της) δεν πρέπει να ληφθούν εν μέσω της εισβολής της Ρωσίας στη σκληρά δοκιμαζόμενη Ουκρανία, αλλά μετά το τέλος του πολέμου, και αφού ακολουθηθούν τα βήματα προόδου που απαιτεί η ΕΕ για την ενταξιακή πορεία μιας χώρας στους κόλπους της Ενωσης. Φέξε μου και γλίστρησα δηλαδή.

Να τα βλέπουν αυτά όμως οι δικοί μας, που βαυκαλίζονται να πιστεύουν ότι επειδή στείλαμε μερικά όπλα (τα γνωστά) στην Ουκρανία, η Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ θα παίξουν ξύλο ποιος θα σπεύσει πρώτος στο πλευρό μας, αν συμβεί κάτι με την Τουρκία. Τίποτε δεν θα κάνουν – όπως δεν έκαναν και στο παρελθόν. Να μην τα επαναλαμβάνω πάλι, και ερεθίζω αφτιά που δεν θέλουν να ακούσουν…

Νέα επίθεση στη Μενδώνη

«Κάρφος στον οφθαλμό» των συριζαίων αποδεικνύεται η φίλη Λίνα Μενδώνη. Δίχως να έχει στεγνώσει ακόμη το μελάνι από την άθλια επίθεση που της εξαπέλυσαν με αφορμή την απόφασή της να συνταχθεί η Ελλάδα με τον πανευρωπαϊκό αποκλεισμό των ρώσων καλλιτεχνών, εξαιτίας της εισβολής στην Ουκρανία, χθες είχαμε καινούργια επίθεση. Αυτή τη φορά (την πολλοστή φορά…) για τα αρχαία του σταθμού του μετρό Βενιζέλου στη Θεσσαλονίκη. Επειδή συνεχίζεται η απόσπαση και η μεταφορά τους σε ασφαλή χώρο, μέχρι να ολοκληρωθεί το έργο και να επιστρέψουν τα αρχαία στη θέση τους. Αρχηγός της επίθεσης, σε ρόλο στρατάρχη… Κουροπάτκιν, η γνωστή μας κυρία Σία (Αναγνωστοπούλου) η οποία προφανώς αδυνατεί και αυτή να χωνέψει το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας στο οποίο είχε προσφύγει ο όμιλος… καθυστέρησης του μετρό Θεσσαλονίκης, διέταξε τη συνέχιση των εργασιών απόσπασης των αρχαίων. Ετσι επιτίθεται διά μακροσκελούς δηλώσεως κατά της Μενδώνη. Μεταφέρω εδώ την κατάληξη της δηλώσεως, γιατί είναι αποκαλυπτική του ύφους και του ήθους που αποπνέει εν συνόλω: «Οταν μια υπουργός Πολιτισμού αποφασίζει ελαφρά τη καρδία να καταστρέφει την πολιτιστική κληρονομιά της χώρας που η ίδια όφειλε να υπηρετεί, πώς θα καταφέρει ποτέ να κατανοήσει και να σεβαστεί τον Πολιτισμό και τους ανθρώπους που τον υπηρετούν;

Η ιστορία θα είναι αυστηρός κριτής, όπως με όλα τα εγκλήματα»!!

Περισσεύουν όπως είναι εμφανές, ο βερμπαλισμός και η χολή. Αλλά παραμένει το γεγονός: αντιπολίτευση ΣΥΡΙΖΑ για τα μπάζα, επεισόδιο πεντακοσιοστό εβδομηκοστό τέταρτο…

To be continued/ Συνεχίζεται…

Δικαιοσύνη μετ’ εμποδίων

Δραστικές νομοθετικές παρεμβάσεις ανήγγειλε ο πρόεδρος Κυριάκος κατά τη χθεσινή συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου, και θα… συμφωνήσω μαζί του. Εκείνον τον κινητοποίησε το άγριο «χώσιμο» που έφαγε από την αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Κάμαλα Χάρις αναφορικά με την καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης για τον φόνο ενός αμερικανού φοιτητή από μπράβους στη Ζάκυνθο προ 10ετίας. Αλλά όσοι ζουν αυτό που καθημερινά συμβαίνει στην Ευελπίδων, θα του πρότειναν να κάνει καμιά βόλτα από εκεί, και να συνομιλήσει με τους ανθρώπους. Δικαστές, δικηγόρους, υπαλλήλους, και βέβαια τους διαδίκους. Χθες ας πούμε, δεν έγιναν παρά ελάχιστες δίκες στην Ευελπίδων, διότι λέει απήργησαν οι γραμματείς των δικαστηρίων. Το αποτέλεσμα ήταν να αναβληθούν σχεδόν όλες οι προγραμματισμένες δίκες, για έναν χρόνο μετά, τουλάχιστον. Με ό,τι αυτό σημαίνει για όλους όσοι εμπλέκονται στις δίκες αυτές. Κάτι πρέπει να γίνει λοιπόν, για να πάψει πια ο φαύλος κύκλος των αναβολών, με την παραμικρή αιτία. Διότι έτσι συσσωρεύονται υποθέσεις, μερικές από τις οποίες ενέχουν και τον κίνδυνο της παραγραφής (σε μερικές μπορεί να γίνεται και επίτηδες, όλο αυτό με τις συνεχείς αναβολές…).

Κυριάκο, προχώρα…

Σημάδι εκλογών

Από την ίδια συνεδρίαση αποκόμισα μια essence, όπως θα λέγαμε και στην εύανδρο Ηπειρο, εκλογών. Σχεδόν αδιόρατη, πλην όμως υπαρκτή. Και δεν εννοώ τη συζήτηση που πραγματοποιήθηκε αναφορικά με τη μείωση του ΕΝΦΙΑ – αυτό το «δώρο», μας το είχε αναγγείλει ο πρόεδρος Κυριάκος προ εβδομάδων και το είχαμε κατανοήσει απολύτως, ως προς τη σκοπιμότητά του. Αλλη essence αναδύθηκε από το Υπουργικό Συμβούλιο. Αναφέρομαι, για να μη σας κρατώ σε αγωνία, στην εξαγγελία του προέδρου ότι σταματάει ο πλειστηριασμός για 3.000 σπίτια που ανήκουν σε ευάλωτες ομάδες του πληθυσμού. Τώρα γιατί μόνο 3.000 και όχι 13.000 ή 23.000, θα σας γελάσω, και δεν το θέλω…

Μία ιστορική συνεδρίαση

Ασθενής μνήμη; Πιθανόν. Αλλά σε κάθε περίπτωση, αναγκαία διόρθωση ημαρτημένων: έγραφα προχθές για τον Δημήτρη Τσοβόλα, ότι έφυγε από το ΠΑΣΟΚ για να δημιουργήσει το ΔΗΚΚΙ μετά την εκλογή του Κ. Σημίτη στην ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Το ακριβές είναι – και μου το υπενθύμισε, γιατί «ήμουν κι εγώ εκεί», ο Κ. Σκανδαλίδης – ότι ο Δημ. Τσοβόλας αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ τον Οκτώβριο του 1995, έπειτα από μια θυελλώδη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του Κινήματος. Ηταν η συνεδρίαση εκείνη η οποία «χρωματίστηκε» από την κίνηση της Βάσως Παπανδρέου να παραδώσει στον Ανδρέα ένα χαρτί, με το οποίο του ζητούσε τον λόγο «γιατί αυτά που λες με θίγουν» – ο Ανδρέας στην ομιλία του είχε επικρίνει έμμεσα αλλά σαφέστατα τους μετέχοντες, του «δείπνου των τεσσάρων» (Σημίτης, Πάγκαλος, Βάσω Παπανδρέου, Παρ. Αυγερινός) στο οποίο είχαν αποφασίσει ότι «δεν πάει άλλο» και πρέπει να αποχωρήσει από την ηγεσία του Κινήματος. Θυμάμαι ακόμη την έκφραση του Ανδρέα με το που πήρε το χαρτί από τη Βάσω. Εριξε μια ματιά, την κοίταξε, και είπε ένα «μάλιστα», χωρίς να σχολιάσει τίποτε άλλο. Σε εκείνη λοιπόν, την ούτως ή άλλως ιστορική συνεδρίαση, εξελέγη για πρώτη φορά γραμματέας του ΠΑΣΟΚ ο Κ. Σκανδαλίδης, ο δε Τσοβόλας, εξερχόμενος της αίθουσας, έκανε τη δήλωση με την οποία ανακοίνωνε ότι αποχωρεί από το ΠΑΣΟΚ. Δύο μήνες μετά, στις 20 Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη, ανήγγειλε τη δημιουργία του δικού του κόμματος, του ΔΗΚΚΙ.

Και διηγώντας τα να κλαις, που λένε…