Μήλος, Σικελία, Ουκρανία

Οι διαπραγματεύσεις Ρώσων-Ουκρανών του 2022 μΧ θα μοιάζουν άραγε με τη διαπραγμάτευση Αθηναίων-Μηλίων του 416 πΧ;

Θα εξηγούν οι Ρώσοι πως δίκαιο υπάρχει μόνο μεταξύ ίσων, ενώ όταν υπάρχει ανισότητα οι δυνατοί κάνουν όσα τους επιτρέπει η δύναμή τους και οι αδύναμοι είναι υποχρεωμένοι να τα  δεχθούν, άρα πρέπει να παραδοθούν; Θα επικαλούνται οι Ουκρανοί τους θεούς του διεθνούς δικαίου, την τύχη που στους πολέμους μπορεί να εξισώσει αδύναμους και δυνατούς, και τη βοήθεια των συμμάχων τους Λακεδαιμονίων;

Οι Μήλιοι δεν παραδόθηκαν, οι Αθηναίοι τους πολιορκούσαν από το καλοκαίρι ως τον χειμώνα του 416 πΧ.

Εξαντλήθηκαν οι κάτοικοι του νησιού, έγινε και προδοσία, γράφει ο Θουκυδίδης, ήρθε η τραγική κατάληξη: «Οι Αθηναίοι σκότωσαν όσους ενήλικους Μηλίους συλλάβανε και πούλησαν σε σκλαβοπάζαρα τα παιδιά και τις γυναίκες».

Ούτε οι θεοί, ούτε η τύχη φάνηκαν ευνοϊκοί στους Μηλιώτες που δεν παραδόθηκαν και οι Λακεδαιμόνιοι -αν υποθέσουμε ότι ήθελαν- δεν είχαν στόλο να φθάσουν ως εκεί. Άλλωστε, Αθήνα και Σπάρτη είχαν υπογράψει συνθήκες, βρισκόμασταν στην περίοδο της Νικιείου Ειρήνης.

Αν εξαιρέσουμε τον εξανδραποδισμό, γενοκτονίες, εθνοκαθάρσεις, ολοκαυτώματα γίνονται και στην εποχή μας –  αυτή άραγε θα είναι η μοίρα της Ουκρανίας αν δεν παραδοθεί;

Οι Μήλιοι ήσαν λίγες χιλιάδες νησιώτες, οι Ουκρανοί είναι 45 εκατομμύρια, η χώρα τους είναι τεράστια, δεν είναι εύκολο να κατακτηθεί και να εξοντωθεί ο πληθυσμός της, ούτε καν να διοικηθεί από στρατεύματα κατοχής είναι εύκολο – εκτός και αν βρεθούν προδότες που όχι μόνο θα παραδώσουν τη χώρα στον εχθρό αλλά θα αναλάβουν και τη διοίκησή της, κυνηγώντας αυτούς που δεν ήθελαν την παράδοση.

Ήτοι, ο πόλεμος θα εξελιχθεί σε εμφύλιο πόλεμο, ίσως με μία κυβέρνηση στα ανατολικά και μία άλλη στα δυτικά, όπως έγινε στη Γερμανία μετά το 1945, όπως το Βιετνάμ και η Κορέα διαιρέθηκαν σε Βόρεια και Νότια.

Τον ίδιο χειμώνα του 416 πΧ προς 415 πΧ, οι Αθηναίοι αποφάσισαν να κυριεύσουν τη Σικελία, ανυποψίαστοι για το μέγεθός της: νόμιζαν πως είναι κάπως σαν την Μήλο που άφησε τόσα πλούσια λάφυρα και όχι σαν την Πελοπόννησο, που δεν είχαν καταφέρει να νικήσουν.

Όπως ξέρουμε, η καταστροφή ήταν πλήρης, απόλυτη πανωλεθρία.

Πριν την εισβολή στην Ουκρανία, η Μόσχα νίκησε στην Γεωργία και στην Κριμαία, μεγέθη ανάλογα προς την Μήλο. Ίσως η Ουκρανία να είναι η Σικελία της – αν δεν υπάρξει προδοσία, αν δεν εμφανιστούν οι Πεταίν ή Τσολάκογλου που τώρα κρύβονται.