Ο καλύτερος συνεργάτης του

Πρώτα ήταν η προσφυγική κρίση, την οποία τώρα σχεδόν νοσταλγούμε, έχοντας βιώσει τις αλλεπάλληλες κρίσεις που τη διαδέχθηκαν και ήσαν χειρότερες. Η υγειονομική, καταρχάς, που ακόμη διαρκεί, αλλά σταδιακά την ξεχνάμε, γιατί δεν αντέχουμε άλλο. Επειτα, είχαμε τις επιπτώσεις της κλιματικής κρίσης: πυρκαγιές, πλημμύρες και τα συμπαρομαρτούντα, που είναι σαφές ότι ήλθαν για να μείνουν. Κατά πόδας και η ενεργειακή με την εκτόξευση των τιμών και, τώρα, με τον επιθετικό πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας, έρχεται να προστεθεί και μια ιστορικής σημασίας διεθνής κρίση, με άγνωστες ακόμη τις συνέπειές της στην οικονομία και τη διεθνή τάξη πραγμάτων. Αν μη τι άλλο, με όλα αυτά αποκτήσαμε μια στωικότητα, που μας επιτρέπει να αναρωτιόμαστε, ψύχραιμα πλέον, τι άλλο θα τύχει σε αυτή την κυβέρνηση.

Η μόνη παρηγοριά του Κυριάκου Μητσοτάκη, κάτι τέτοιες ώρες, πρέπει να είναι ο Αλέξης. Δεν είναι φίλοι οι δυο τους, το ξέρω. Δείτε όμως πόσα του προσφέρει ο Αλέξης και μάλιστα χωρίς να υπολογίζει το δικό του συμφέρον. Αφήνει, λ.χ., ανενόχλητα να ανθίζουν όλα τα λουλούδια (Κατρούγκαλοι, Ηλιόπουλοι, Αρβανίτηδες, Κουλογλαίοι κ.λπ.), που καταβάλλουν σοβαρή προσπάθεια, προκειμένου είτε να δικαιολογήσουν είτε να ενισχύσουν τους Ρώσους με τις ανόητες δηλώσεις τους. Οταν και ο τελευταίος τενεκές στην Ελλάδα έχει αντιληφθεί πόσο επικίνδυνα παραπέμπει στα ελληνοτουρκικά η κατάσταση που προκάλεσε η Ρωσία στην Ουκρανία, δεν υπάρχει επιχείρημα να δικαιολογεί τη στάση της Ρωσίας. Δεν υπάρχει!

Τότε, όμως, πείτε μου, πώς εξηγούνται όλες αυτές οι φωνές από τον ΣΥΡΙΖΑ, που έχουν πάντα μια καλή κουβέντα για τους Ρώσους; Διότι μην αμφιβάλλετε ότι όλοι εκείνοι, που είτε θυμούνται τώρα τις παλιές αδικίες εις βάρος της Ρωσίας είτε εκφράζουν τούτη την ώρα την ανησυχία τους για τη μελλοντική θέση της Ρωσίας στο διεθνές σύστημα, παίζουν το παιχνίδι των επιτιθέμενων. Βεβαίως, το δυσκολότερο πρόβλημα που δημιουργεί η κρίση αφορά τη θέση της Ρωσίας στο διεθνές σύστημα, την ώρα αυτή όμως προέχει να μην πετύχει τους σκοπούς του ο επιτιθέμενος. Γιατί, αν τους πετύχει, τότε η ισορροπία στο σύστημα, που κάποια στιγμή θα προκύψει, θα είναι κατά πολύ δυσμενέστερη για τις αξίες της Δύσης. Αραγε αυτό θέλουν οι ντροπαλές μαζορέτες της Μόσχας, που υψώνουν τις φωνούλες τους από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ; Θέλουν να χάσει η Δύση και να αποδυναμωθεί; Μάλλον. Δεν έχουν δείξει να είναι περισσότερο μυαλωμένοι…

Ξεχάστε, λοιπόν, τα λόγια και τις εκπεφρασμένες προθέσεις του Αλέξη και δείτε τις πράξεις του ΣΥΡΙΖΑ. Κρίνοντας εκ του αποτελέσματος της αντιπολιτευτικής δράσης του ΣΥΡΙΖΑ, ο Κυριάκος θα πρέπει να υπολογίζει τον Αλέξη στους συνεργάτες του. Και, επειδή είναι κάθε άλλο παρά αχάριστος, ο Κυριάκος οφείλει να βρει έναν τρόπο να του ανταποδώσει τη στήριξη που του προσφέρει αφειδώς και διαρκώς. Να του στείλει ένα δώρο, βρε παιδάκι μου, κάτι που ο Αλέξης το θέλει πολύ. Θα έλεγα, λ.χ., ότι ένα ταχύπλοο σκάφος (σεμνό, δύο καμπίνες) θα ήταν ό,τι πρέπει, δεδομένου ότι προ μηνών έβγαλε άδεια πλοήγησης. Καταλαβαίνω, όμως, ότι είναι ακριβό και μπορεί να παρεξηγηθεί κιόλας η χειρονομία από τους τρίτους. (Ο ίδιος ο Αλέξης θα το εκτιμούσε…) Μήπως, λοιπόν, να του προτείνει ένα υπουργείο στον επόμενο ανασχηματισμό; Ξέρω ότι ακούγεται και παράλογο και απίθανο να το δεχθεί ο Αλέξης. Βοηθάει όμως τόσο πολύ με τον τρόπο του! Δεν πρέπει λοιπόν  και ο Κυριάκος να κάνει μια χειρονομία; Να στήσει, λ.χ., ένα υπουργείο Καλοπέρασης, πεδίο στο οποίο ο Αλέξης έχει σπουδαία τεχνογνωσία και την πείρα μιας ζωής…