Κανένας πόλεμος {CR}δεν τελείωσε ποτέ

Ο πόλεμος είναι μια πράξη βίας, προορισμένη στο να καταναγκάσει τον αντίπαλο να εκτελέσει τη θέλησή μας, είναι μια συνέχιση της πολιτικής μ’ άλλα μέσα. Το φως της λογικής κινείται σε άλλο περιβάλλον. Ο πόλεμος ανήκει στο πεδίο της κοινωνικής ύπαρξης. Είναι μια σύγκρουση μεγάλων συμφερόντων ρυθμισμένη με το αίμα, κι είναι μόνο σ’ αυτό που διαφέρει από τις άλλες συγκρούσεις. Καρλ φον Κλαούζεβιτς, Περί του πολέμου.

«Το παράκανες, πραγματικά σε βαρεθήκαμε. Δεν σταμάτησες ούτε λεπτό». Το νέο τραγούδι του τούρκου ποπ τραγουδιστή Ταρκάν (2) έγινε αμέσως επιτυχία. Με ένα γρήγορο βιντεοκλίπ βουτηγμένο στις νέες τεχνολογίες, δείχνει πολίτες στενοχωρημένους, ζορισμένους. «Αφορά τα όσα ζούμε με τον κορωνοϊό», είπε ο παραγωγός του, αλλά κανείς δεν τον πίστεψε. Το τραγούδι «Θα περάσει» αποτελεί ευθεία αναφορά στον πρόεδρο Ερντογάν. «Φτάνει πια, πνιγόμαστε. Πατερούλη, φύγε από τον σβέρκο μας».

Είναι 16 ετών, γκραν μετρ στο σκάκι από τα 10 του και μόλις έγραψε ιστορία καθώς νίκησε τον παγκόσμιο πρωταθλητή στο σκάκι Μάγκνους Κάρλσεν στον όγδοο γύρο διεθνούς τουρνουά. Ο Ραμπεσμπαμπού Πραγκνανάντα (3), από την Ινδία, που τον φωνάζουν Πραγκ, παρά το μικρό της της ηλικίας του, παρέμεινε ψύχραιμος μέχρι το τέλος, σε αντίθεση με τον 31χρονο, ιδιαίτερα έμπειρο, Κάρλσεν που έπεσε σε λάθη. Του χρειάστηκαν 39 κινήσεις. Κι όταν τελείωσε δεν είχε κουράγιο να πανηγυρίσει. «Το μόνο που θέλω είναι να πέσω για ύπνο», είπε απλά κι εφηβικά.

«Ο πανκ μαέστρος που αλλάζει την κλασική μουσική», έγραψαν οι «New York Times». «Ο διευθυντής ορχήστρας Θεόδωρος Κουρεντζής (4) – αναρχικός, γκοθ, γκουρού – ξεπετάχθηκε από τη ρωσική περιφέρεια και σκαρφάλωσε στα ύψη της κλασικής μουσικής», ανέφερε ο συντάκτης για τον μαέστρο που συμπλήρωσε τα 50 του χρόνια με σπουδαίες εμφανίσεις στο Μέγαρο Μουσικής, μαζί με το δημιούργημά του, τη musicAeterna, αναδεικνύοντας με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο την Ενάτη του Μπετόβεν. Στο γραφείο του έχει πάντα μια πινακίδα από φράση του Εζρα Πάουντ: «Ονειρευτής ονείρων».

Στο τελευταίο του βιβλίο ο ισπανός βιολόγος Ντέιβιντ Μπουένο (5) περιγράφει τις αλλαγές στις οποίες υποβάλλεται ο εγκέφαλος των εφήβων καθώς και τους παράγοντες που κάνουν αυτή την περίοδο της ανθρώπινης ζωής τόσο προκλητική. «Πρέπει να αγαπάμε τους εφήβους περισσότερο όταν πιστεύουμε ότι το αξίζουν λιγότερο», λέει, τονίζοντας ότι η εφηβεία μας κάνει ανθρώπους. Δηλαδή; «Είμαστε το μόνο βιολογικό είδος που έχει εφηβεία. Ολα τα ζώα πηγαίνουν κατευθείαν από την παιδική ηλικία στη νεότητα επειδή δεν χρειάζεται να μάθουν τίποτα καινούργιο. Οι άνθρωποι το χρειάζονται».

Κρις Λεσλ (6), φωτογράφος: «Επισκέφθηκα για πρώτη φορά το Σαράγεβο το 1996, λίγους μήνες μετά το τέλος του αιματηρού εμφύλιου στη Γιουγκοσλαβία. Στα μάτια όλων έβλεπες ότι είχε μείνει ο φόβος και ο εφιάλτης που έζησαν επί χρόνια. Η πόλη ήταν κατεστραμμένη – σπίτια, εργοστάσια, νοσοκομεία. Παντού ερείπια. Συνέχιζα να πηγαίνω. Είκοσι χρόνια αργότερα, σε ένα ύψωμα, είδα το νεαρό ζευγάρι να φιλιέται με φόντο την πόλη που ξαναγεννιόταν. Σκέφτηκα ότι η νιότη και το πάθος για ζωή, θα νικά τελικά πάντα τον πόλεμο».