Θλίψη

Είμαι βαθιά… απογοητευμένος με τα όσα συμβαίνουν στον ΣΥΡΙΖΑ. Και η… ανυπόκριτη θλίψη μου γίνεται ακόμη μεγαλύτερη καθώς διαπιστώνω ότι το κόμμα που άλλοτε κυβέρνησε τη χώρα σπαράσσεται από τρομερή κρίση. Για πολιτικές θέσεις; Οχι, βέβαια. Για στρατηγικές; Ούτε. Για το όραμα (που θα πρέπει να διαθέτει ως αξιωματική αντιπολίτευση) για τη χώρα; Μπα. Για συμμαχίες ενόψει; Τίποτε από όλα αυτά, μην το βασανίζετε άλλο. Το κόμμα έχει γίνει άνω – κάτω, γιατί βρέθηκε ένας χριστιανός να πει τα αυτονόητα για τον αρχηγό. Αυτά που όλοι κουβέντιαζαν και κουβεντιάζουν, είναι κοινό (τους) μυστικό δηλαδή, αλλά κανείς δεν αποτολμούσε έως τώρα να τα πει δημοσίως.

Τα είπε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Και είπε τα ακόλουθα πάνω – κάτω: το παλικάρι, ο αρχηγός, είναι ένα ανασφαλές άτομο, το οποίο κάνει συνεχώς λάθη, με μεγαλύτερο εκείνο της επιλογής συμβούλων. Αυτό. Τι ήταν όμως να το πει; Επεσαν να τον φάνε. Από παντού. Λες και ο Καρανίκας, ο Πετσίτης, ο Τζανακόπουλος και τόσοι άλλοι που έκοβαν βόλτες στο Μέγαρο Μαξίμου είναι ανύπαρκτα πρόσωπα. Και όχι η ζωντανή πραγματικότητα που βίωσε η χώρα, κατά την συγκλονιστικά καταστροφική διακυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την περίοδο 2015-2019…

Σιωπητήριο

Το καταπληκτικό όμως είναι με τις εφημερίδες που στηρίζουν τον ΣΥΡΙΖΑ. Πρόκειται για τις εφημερίδες αυτές («Εφ.Συν.», «Κόντρα», «Αυγή») οι οποίες σε πρώτη ευκαιρία σπεύδουν να μας κάνουν υποδείξεις και μαθήματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας όλων ημών των υπολοίπων. Αυτά λοιπόν τα υποδείγματα δημοσιογραφικής δεοντολογίας και αντικειμενικής πληροφόρησης το εξαφάνισαν εντελώς το θέμα Τσακαλώτου από την πρώτη τους σελίδα! Σαν να μην υπήρξε ποτέ. Η δε «Αυγή» έκανε το εξής καταπληκτικό: είχε πρωτοσέλιδο το θέμα… Κύρτσου και της δήθεν σκληρής επιστολής του στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος Μάνφρεντ Βέμπερ κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη!!

Και, περιέργως πως, δεν διέθετε άρθρο του Θανάση του «μαρούλια». Δεν τον άφησαν να γράψει, διαβλέποντας την… «ιερή οργή» κατά Τσακαλώτου που τον έχει καταλάβει; Εγραψε και δεν του το δημοσίευσαν; Εγραψε και είχε πάλι κανένα «GFY», αλλά αυτή τη φορά με αποδέκτη τον Τσακαλώτο, και είπαν να μην το βάλουν για να μη γίνουν χειρότερα τα πράγματα στο ούτως ή άλλως εύθραυστο, πλέον, κλίμα στο κόμμα; Αγνωστο. Θα περιμένουμε και σήμερα και θα δούμε. Σε κάθε περίπτωση, είναι αξιοσημείωτο ως γεγονός…

Πανικός

Το σιωπητήριο όμως που έχει σημάνει η Κουμουνδούρου στα δικά της μέσα ενημέρωσης αναφορικά με τις παρεμβάσεις του Ευκλείδη Τσακαλώτου για τον «Λεγάμενο» δύσκολα μπορεί να κρύψει τον πανικό που έχει προκαλέσει το όλο θέμα στο κόμμα της χαράς. «Βούλιαξαν», ας πούμε, τα social media από την κατευθυνόμενη οργή των τρολ του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον του Τσακαλώτου – λες και ο άνθρωπος δεν είπε αλήθειες…

Κεντρικό μοτίβο των «αντιδράσεων» ήταν η χρονική συγκυρία της παρέμβασης: «την ώρα που η Νέα Δημοκρατία βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο» κ.λπ. Μέχρι τον πρόγονό του, τον ηρωικό στρατηγό Θρασύβουλο Τσακαλώτο (μας έσωσε, μην το ξεχνάμε αυτό…), θυμήθηκαν τα ενεργούμενα του ΣΥΡΙΖΑ για να τον πλήξουν. Ο ίδιος στη συνέντευξη που παραχώρησε αργά το βράδυ της Δευτέρας είπε ότι «δεν άντεξε να τα διαβάσει τα σχόλια». Και πολύ σωστά έκανε, εδώ που τα λέμε. Τόση χολή πώς να την αντέξεις; Ακόμη και αν γνωρίζεις πόσο χολερικό είναι το σύστημα που περιβάλλει τον αρχηγό…

Θα μεταφέρω εδώ κάτι που είδα να αναπαράγεται στα sites του ΣΥΡΙΖΑ και το οποίο επιβεβαιώνει αυτά που προαναφέρω. Πρόκειται για μαντινάδα. Ενδεικτική, εμφανέστατα, του ήθους της Αριστεράς:

«Απου ζηλεύγεις τση κορφής

γιατί είσαι συ στον πάτο

τα λόγια τα τσαλακωτά

θ’ ανοίξουν σου τον λάκκο!

Με τα φίδια».

Οχι, δεν είναι Πολάκης αυτό. Ο Πολάκης σιώπησε – ασφαλώς με άνωθεν εντολή. Για να αποφευχθεί αναζωπύρωση της φωτιάς που σιγοκαίει. Αλλου είναι, οπαδού προφανώς του «πολακισμού»…

Αντίπαλος

Μερικοί υποστήριζαν χθες ότι η εσωκομματική αντιπολίτευση φοβήθηκε μπροστά στις σεισμικές αντιδράσεις που προκάλεσε η παρέμβαση Τσακαλώτου και προτίθεται να κάνει πίσω. Το εκτιμούν αυτό από μια «διορθωτική» δήλωση που υποχρεώθηκε να κάνει ο Τσακαλώτος. Αλλά, παρ’ όλα αυτά, εγώ διάβασα ένα απόσπασμα από μια δήλωση του Νίκου Φίλη και δεν κατάλαβα κάτι τέτοιο. Το αντίθετο κατάλαβα. Ιδού τι είπε ο πρώην υπουργός Παιδείας: «Δεν πρέπει να αισθάνεται ανασφαλής ο Τσίπρας, γιατί δεν υπάρχει αντίπαλη προσωπικότητα αυτή τη στιγμή που διεκδικεί την ηγεσία του κόμματος. Είναι αναμφισβήτητος ηγέτης του ΣΥΡΙΖΑ, αυτό είναι σαφές, γι’ αυτό και δεν καταλαβαίνουμε την επιμονή του να γίνει ψηφοφορία μεταξύ των μελών με έναν υποψήφιο».

Σημείωσα με bold το «αυτή τη στιγμή» γιατί νομίζω τα λέει όλα. Τώρα δεν έχει αντίπαλο ο «Λεγάμενος», αύριο ποιος ξέρει;

Και θεωρώ αυτή την αναφορά του Φίλη και ως μια έμμεση απάντηση στο περιβάλλον του «ηγέτη», το οποίο άφηνε να διαρρέει χθες στους δημοσιογράφους ότι, περίπου, αν του «βαστάει» του Τσακαλώτου, ας σταθεί απέναντι στον «Λεγάμενο» και ας διεκδικήσει την ηγεσία του κόμματος.

Υποθέτω ότι θα συμφωνήσετε μαζί μου πως όλα αυτά συνιστούν μια υπέροχη ατμόσφαιρα…

Ερώτηση

Αντιπολίτευση για τα μπάζα, επεισόδιο επτακοσιοστό εξηκοστό τρίτο: η κυβέρνηση αυξάνει κατά δύο τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του ΑΠΕ και από επτά τα κάνει εννιά. Ο ΣΥΡΙΖΑ ωρύεται ότι αυτό γίνεται για να ελέγξει ασφυκτικά η κυβέρνηση το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, λες και η κυβέρνηση (και η κάθε κυβέρνηση, και αυτή του ΣΥΡΙΖΑ επίσης) τα προηγούμενα χρόνια δεν έλεγχε το ΑΠΕ, διορίζοντας τους προέδρους και τους διευθυντές ειδήσεων του κρατικού ειδησεογραφικού πρακτορείου. Και ορίζοντας ακόμη και το ποιος θα κάνει το κυβερνητικό ρεπορτάζ για να μην ξεφύγει καμιά οξεία από τα δελτία Τύπου που έστελνε και στέλνει το Μέγαρο Μαξίμου. Προσέξτε όμως τώρα τη συνέχεια: Παπαδημούλης. Αντιπρόεδρος επί σειρά ετών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Υποβάλλει ερώτηση στην… Κομισιόν, παρακαλώ. Με θέμα την αύξηση κατά δύο των μελών του ΔΣ του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων. Και ρωτάει την Κομισιόν ο Παπαδημούλης, ο αντιπρόεδρος (την Κομισιόν, υπογραμμίζω, που έχει να ασχοληθεί με τα ζητήματα μιας ταλανιζόμενης από κάθε είδους προβλήματα Ευρώπης): «Πώς αξιολογείτε το εγχείρημα κυβερνητικού ελέγχου στο ΑΠΕ – ΜΠΕ; Θεωρείτε ότι αντιστρατεύονται τις αρχές της ελευθερίας και της πολυφωνίας των μέσων ενημέρωσης όπως κατοχυρώνονται στην ΕΣΔΑ και στον χάρτη θεμελιωδών δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενωσης;».

Αυτά ρωτάει ο σοβαρός αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και προφανώς παραβλέπει ότι αντιστρατεύονται ευθέως την κοινή λογική και τη νοημοσύνη μας.