Δεν πληρώνω reloaded{CR}

Το μείζον θέμα της προχθεσινής ημέρας ήταν η κλοπή, από ένα γερμανικών συμφερόντων σουπερμάρκετ, προϊόντων ευτελούς αξίας από μια κυρία, η σύλληψή της από την ασφάλεια του καταστήματος και η προσαγωγή της στην Aστυνομία, η διαρροή της πληροφορίας στο Twitter και η μετατροπή ενός ήσσονος σημασίας καθημερινού θέματος σε μια σύγχρονη εκδοχή των «Αθλίων» του Βίκτωρος Ουγκώ. Αλλά επειδή στην Ελλάδα τέτοιες ιστορίες σκηνοθετούνται με φωσκολικό τρόπο, σαν σαπουνόπερες, στο δράμα κολλάει και η κωμωδία: δύο υπουργοί, Αδωνις Γεωργιάδης και Τάκης Θεοδωρικάκος, διεκδίκησαν μερίδιο από το εκχύλισμα ανθρωπισμού που έρρευσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ως guest εμφανίστηκε ο γνωστός Ρομπέν των Δασών, Ρουβίκωνας, με τα σφυριά του, για να θυμίσει στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη ότι η φιλανθρωπία είναι χόμπι, δουλειά του είναι να προστατεύει τις περιουσίες και των γερμανικών συμφερόντων επιχειρηματιών και τη δημόσια ασφάλεια.

Η δακρύβρεκτος ιστορία μιας Ελληνίδας Γιάννας Αγιάννη μετέτρεψε για μερικές ώρες το Twitter σε μεγάλο λαϊκό δικαστήριο, όπου «οι ευαίσθητοι» ζητούσαν ενσυναίσθηση και «οι ανάλγητοι» ζητούσαν επιμέτρηση των συνεπειών, που άλλωστε κάθε πράξη επιφέρει – στην Ελλάδα μόνο πιστεύεται ότι μεγάλο μέρος της παραβατικότητας πρέπει να είναι τζάμπα. Ολο αυτό το σκηνικό συνέβαλε στο να γιγαντωθεί μια κινητοποίηση ακύρωσης, υπόσκαψης του συγκεκριμένου σουπερμάρκετ, δήθεν ως σκληρού και άπονου, ενώ είναι γνωστό ότι σχεδόν όλα τα μεγάλα σουπερμάρκετ συγκεντρώνουν συνεχώς τρόφιμα για απόρους.

Στην ουσία, αυτό που ενδιαφέρει απ’ όλη αυτή τη δήθεν ανθρωπιστική κωμωδία είναι η ανάδυση και η διοργάνωση και στο ελληνικό Διαδίκτυο της cancel – ακυρωτικής κουλτούρας, που χρησιμοποιείται διεθνώς από τον ακτιβισμό της πολιτικής ορθότητας: στα όριά της, πρόκειται για μια κουλτούρα μποϊκοτάζ του ανάλγητου καπιταλισμού και των σημάτων που προσδιορίζουν την παγκόσμια διάστασή του. Είναι ηθικολογική, επιλεκτική και επιθετική – και μπορεί να γίνει επικίνδυνη όταν στρέφεται κατά προσώπων, διότι στην ουσία καταργεί συστατικά του κοινωνικού συμβολαίου και λειτουργεί όπως παλιά λειτουργούσε το λιντσάρισμα. Απλώς, το λιντσάρισμα πλέον γίνεται στο Twitter.

Οι μέθοδοι και οι στόχοι αυτής της πρακτικής δεν είναι καινοφανείς στην Ελλάδα. Το περιστατικό της κλοπής στο σουπερμάρκετ και όσα ακολούθησαν, προσωπικά, μου θυμίζουν τις πρακτικές του κινήματος «Δεν πληρώνω», που δήθεν ήθελε να βοηθήσει τους φτωχούς που δεν είχαν το κόμιστρο του εισιτηρίου στα μέσα μεταφοράς. Τι κατάφερε αυτό το κίνημα; Εκτός του ότι συνέβαλε στην άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ, επέτεινε το ξεχαρβάλωμα των συγκοινωνιών, με αποτέλεσμα να πληρώνουν τις συνέπειες αυτού του ξεχαρβαλώματος και εκείνοι που δεν πλήρωναν και όσοι πλήρωναν.

Αντιστεκόμενοι στην cancel κουλτούρα, αντιστεκόμαστε στο ξεχαρβάλωμα του κοινωνικού συμβολαίου – στο ξεχαρβάλωμα της ζωής μας.