Οι «λογογράφοι» και η έκπληξη
Τον παλιό καιρό, τότε που η πολιτική είχε νόημα, και οι πολιτικοί ασκούνταν πριν απ’ όλα στη ρητορική, οι ομιλητές στη Βουλή μιλούσαν «από στήθους» – ήτοι χωρίς να διαβάζουν όσα έλεγαν. Μάλιστα υπήρχε και σχετική πρόνοια στον κανονισμό της Βουλής, που ανέφερε ότι απαγορεύεται η ανάγνωση ομιλιών. Με τα χρόνια όμως, και με το πολιτικό προσωπικό συνεχώς να υποβαθμίζεται (είναι κανόνας πλέον, ότι η κάθε καινούργια Βουλή είναι χειρότερη από την προηγούμενη, σε πολιτικό προσωπικό), η σχετική διάταξη ατόνησε, και στην πράξη καταργήθηκε. Είναι καλό αυτό; Δεν είναι! Γιατί αναπτύχθηκε ένας αθέατος κλάδος της πολιτικής, που ονομάζεται «λογογράφοι», οι οποίοι τι κάνουν; Γράφουν τις ομιλίες των πολιτικών τις οποίες εν συνεχεία εκείνοι τις παίρνουν, ανεβαίνουν στο βήμα της Βουλής (το βήμα από το οποίο παρήλασαν τις προηγούμενες δεκαετίες μερικοί κολοσσοί) και διαβάζουν, πολλές φορές… χάλια, ό,τι τους έγραψαν οι «λογογράφοι». Το πράγμα παίρνει συχνά καταστροφικές διαστάσεις, διότι πολλές φορές επίσης, ούτε προβάρουν αυτά που τους έχουν γράψει. Υποθέτω δεν χρειάζεται να προσθέσω οτιδήποτε περί του βαθμού επικινδυνότητας που έχει αυτό…
Τελευταίο παράδειγμα, το προχθεσινό, με τον ξάδερφο Γιώργο Τσίπρα: που διάβασε απνευστί στο έκπληκτο ακροατήριο της Βουλής, κατά τη συζήτηση για τα Rafale και τις φρεγάτες Belh@arra, ό,τι του σέρβιραν οι «λογογράφοι», ότι «η εθνική άμυνα δεν είναι αυτοσκοπός»! Υποθέτω ότι εξεπλάγη και ο ίδιος. Δεν μπορώ να φανταστώ κάτι άλλο. Και το ότι εκ των υστέρων επιχείρησε να το μαζέψει, μικρή σημασία έχει. Απλώς αποδεικνύεται για άλλη μια φορά, ότι η ποιότητα του πολιτικού προσωπικού της χώρας φθίνει τραγικά…
Η ντροπή, ντροπή δεν έχει…
Περί της ανοησίας Γιώργου Τσίπρα τοποθετήθηκαν πολλοί και διάφοροι (και ο Θανάσης ο «μαρούλιας» με δακρύβρεκτο, μέχρις… δακρύων, πόνημα στη χθεσινή «Αυγή»), τοποθετήθηκε και ο δικηγόρος του «Λεγάμενου» στη δίκη μας για τη βίλα του 500άρικου στο Σούνιο. Ο τύπος, Καμπαγιάννης ονόματι που δοκιμάστηκε στις εκλογές του ΔΣΑ και πάτωσε – τρίτος και καταϊδρωμένος -, φαίνεται πως έχει πολιτικές φιλοδοξίες μείζονος εμβέλειας. Ψάχνεται να γίνει βουλευτής, και κάνει ποσταρίσματα, τα οποία δημιουργούν την αίσθηση ότι ο άνθρωπος έχει χάσει το μέτρο. Ιδού το τι αμετροεπές και συνάμα ενδεικτικό των βλέψεών του έγραψε, για ό,τι συνέβη στη Βουλή κατά τη συζήτηση για τα αεροσκάφη Rafale και τις φρεγάτες Belh@arra:
«Κήρυγμα μισαλλοδοξίας κ ολοκληρωτισμού, που θέτει τους διαφωνούντες εκτός πατρίδας. Αυτή ήταν πάντα η Δεξιά: πατριδοκάπηλη, εθνικιστική, επικίνδυνη. Τα ξερονήσια για τους διαφωνούντες είναι στο πολιτικό της DNA. Ντροπή σ’ όσους τα καταπίνουν αυτά κ καμώνονται το “κέντρο”»!!
Η ντροπή, ντροπή δεν έχει και χαρά στον που την έχει…
(Λαϊκή παροιμία, λαϊκή σοφία)
Αντιπολίτευση των 0,60 ευρώ
Απότοκος της γκάφας του ξαδέρφου Τσίπρα, ήταν να ευθυμήσει και ο πρόεδρος Κυριάκος, που ζορίζεται τελευταία. Τόσο που το εκμεταλλεύθηκε καταλλήλως, και το έκανε μείζον θέμα, πλακώνοντας στις «γρήγορες» τον ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα να «τσιμπήσει» ο «Λεγάμενος» και να σπεύσει να υπερασπιστεί τον ξάδερφο (και την επιλογή του να τον ορίσει τομεάρχη Εθνικής Αμυνας), και κάπως έτσι να καταλήξει το ματσάκι 3-0. Υστερα ο Κυριάκος γύρισε Μαξίμου, και παρήγγειλε «σουδάκια» να κεραστούν όλα τα παλικάρια του γραφείου για τη νίκη…
Ευτυχώς όμως που υπάρχει ο στρατός των τρολ του ΣΥΡΙΖΑ, και κάνει αντιπολίτευση στην κυβέρνηση και τους υπουργούς της. Αντιπολίτευση εικονικής πραγματικότητας, όπου διάφοροι μισθοσυντήρητοι των 0,60 ευρώ, θυμούνται από το πουθενά τι έλεγε ο «Χ» υπουργός προ δεκαετίας, και άρα δεν νομιμοποιείται να πει κάτι άλλο σήμερα. Απίθανα πράγματα. Δίνω παράδειγμα, εξοργιστικό: είναι η παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου. Κάνει μια ανάρτηση ο Αδωνις στο Twitter και λέει δυο λόγια, ως πατέρας και ως υπουργός. Πατάνε ένα κουμπί στην Κουμουνδούρου, παίρνουν το σήμα τα «τρολ» και του την πέφτουν του Αδωνη διακόσια μαζί, διότι πώς νομιμοποιείσαι κύριε να κάνεις μια ανάρτηση αυτού του είδους για τον παιδικό καρκίνο, όταν εσύ το… 2014 είχες δηλώσει για τον καρκίνο ότι δεν είναι μια επείγουσα ασθένεια, εκτός αν ο ασθενής είναι τελικού σταδίου. Και μη μιλάς γιατί εσύ έκλεισες νοσοκομεία, και άλλα τέτοια. Συνοδευόμενα φυσικά από οχετό ύβρεων και συκοφαντιών.
Καμία έκπληξη φυσικά για όλο αυτό. Ο Αδωνις είναι το κόκκινο πανί για τον ΣΥΡΙΖΑ. Ομως για πόσο ακόμη μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να αντιπολιτεύεται μέσω των τρολ και της εικονικής πραγματικότητας;
Ποιος ευθύνεται για την Αργεντινή;
Στο μεταξύ διαβάζω ότι στην Αργεντινή μαίνονται τρομακτικές πυρκαγιές οι οποίες σαρώνουν τα πάντα στο πέρασμά τους. Αντιγράφω σχετικά από site προσκείμενο «με νύχια και με δόντια» στον ΣΥΡΙΖΑ: «Η πυρκαγιά στην (επαρχία) Κοριέντες της Αργεντινής γιγαντώνεται ανεξέλεγκτα, καθώς εκτείνεται σε πάνω από 5 εκατομμύρια στρέμματα, δηλαδή στο 6% της συνολικής επιφάνειας της βόρειας περιφέρειας. Οι πυρκαγιές συνδέονται με τις συνέπειες της ξηρασίας που προκάλεσε το φαινόμενο “Λα Νίνια” στη χώρα αυτή της Νότιας Αμερικής».
Αναζητώ κάποια περαιτέρω ενημέρωση για τις πολιτικές προεκτάσεις της τραγικής αυτής κατάστασης, η οποία έχει και ανθρώπινα θύματα, πλην της οικολογικής καταστροφής, αλλά δεν βρίσκω κάτι πουθενά. Για λόγους που αδυνατώ να δεχθώ, ο πρόεδρος της χώρας Αλμπέρτο Φερνάντες παραμένει στη θέση του. Το υπουργικό συμβούλιο, επίσης. Ο αρμόδιος υπουργός το ίδιο. Για κάποιο λόγο, η αντιπολίτευση της Αργεντινής δεν φαίνεται να επιμένει ότι πρέπει να παραιτηθούν. Εισηγούμαι, να παραιτηθεί ο Μητσοτάκης αφού δεν παραιτείται ο πρόεδρος της Αργεντινής! Δεν μπορεί, όλο και κάποια ευθύνη (θα) φέρει…
ΣΥΡΙΖΑ, ακούει;!
(Και επειδή, ως γνωστόν ένας σοβινισμός – με την καλή έννοια – περί της ευάνδρου Ηπείρου, με διακατέχει, δράττομαι της ευκαιρίας να αναφέρω ότι ο πρώτος πρόεδρος της Αργεντινής ονόματι Βαρθολομαίος Μίτρε ή Μητρόπουλος, ήταν ελληνικής καταγωγής! Οι προγονικές του ρίζες ήταν από τη Χειμάρρα, και ο ίδιος μιλούσε, λέει, άπταιστα τα ελληνικά, και τηρούσε όλες τις παραδόσεις της πατρίδας μας – σχετικό αφιέρωμα είχε πρόσφατα η Εφ.Συν. Απειρωτάν…)
Το «δώρο» και οι κάλπες
Επιβεβαίωσε «ΤΑ ΝΕΑ» χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου περί του εκτάκτου επιδόματος που θα δοθεί, αλλά όπως ανέφερε στον Σκάι, τον Μάρτιο θα ξέρουμε περισσότερα. Γιατί τον Μάρτιο, και όχι από τώρα, δεν το διευκρίνισε. Αλλά εμένα μου φαίνεται πολύ λογικό. Πιο κοντά στον Μάιο, είναι ο Μάρτιος, και όχι ο Φεβρουάριος. Αν το δώσεις από τώρα το επίδομα, σιγά να μη θυμάται κανείς τον Μάιο ότι μέσα στον χειμώνα πήρε κάτι φραγκάκια να τα φέρει βόλτα. Τον Μάρτιο όμως θα έχει έρθει η άνοιξη, θα έχει ανοίξει ο καιρός, τα πουλάκια θα κελαηδάνε, τα λουλουδάκια θα έχουν ανθίσει, οι δημοσκοπήσεις θα δείχνουν πιο καθαρά τι «παίζει», και οι αποφάσεις για εκλογές θα είναι περισσότερο ασφαλείς. Γιατί ναι, πιο κοντά από ποτέ έρχονται οι εκλογές έπειτα από τέτοιες εξαγγελίες. Το πιστεύω. Αλλωστε έχουν προηγηθεί αυξήσεις δύο στον κατώτατο μισθό, ένα επίδομα-αντίβαρο για τις αυξήσεις στο ηλεκτρικό ρεύμα, μία μείωση του ΕΝΦΙΑ, και τώρα έκτακτο βοήθημα. Σούπερ εξελίσσεται η χρονιά…














