Επίδειξη δύναμης

Ο Πρωθυπουργός στην τηλεοπτική σαββατιάτικη συνέντευξή του μου φάνηκε αρκετά ειλικρινής όταν μίλησε για την ανάγκη αντιμετώπισης του χουλιγκανισμού. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης αγαπάει τα σπορ, έχει υπάρξει χαζομπαμπάς που πήγαινε με τα παιδιά του στο γήπεδο – πιστεύω πως όντως ανατρίχιασε, όταν έμαθε ότι στη Θεσσαλονίκη μαχαιρώθηκε ένα παιδί 19 χρονών. Αλλά αμφιβάλλω αν κι αυτός μπορεί να κάνει κάτι: το πρόβλημα τον ξεπερνά και δεν είναι απλώς η δολοφονία ενός παιδιού. Είναι πιο σύνθετο.

Θα φέρω ένα παράδειγμα. Ακούμε και διαβάζουμε διαρκώς τελευταία για τη σχέση του χώρου των οργανωμένων συνδεσμιτών με την Ακρα Δεξιά. Μετά τη δολοφονία του δύστυχου Αλκη υπήρξαν και αφιερώματα στις επιθέσεις ακροδεξιών στη Θεσσαλονίκη, στις τάξεις των οποίων υπήρχαν και οπαδοί του ΠΑΟΚ – ίσως μεταξύ αυτών να βρίσκονται και κάποιοι από αυτούς που συνελήφθησαν. Ομως στις εξέδρες των γηπέδων της Σουπερλίγκας μας έχει καιρό να εμφανιστεί ακροδεξιό σύμβολο: ακόμα και οι γνωστοί «κέλτικοι σταυροί» έχουν χαθεί (και δεν μας έλειψαν κιόλας). Τα πανό και η συνθηματολογία στα ελληνικά γήπεδα μαρτυρούν κυρίως την παρουσία ακροαριστερών γκρουπούσκουλων που αυτοπροσδιορίζονται ως «αντιφασίστες» και συχνά πυκνά συγκρούονται με την αστυνομία, που στα μάτια τους αντιπροσωπεύει το «σύστημα». Θυμίζω πως όταν τον Μάρτιο του 2020 είχαμε στη Νέα Σμύρνη τις πορείες κατά της αστυνομικής βίας, έδωσαν το «παρών» αντιπροσωπείες οργανωμένων συνδεσμιτών από όλη σχεδόν την Ελλάδα – οι πορείες εκείνες δεν ήταν φυσικά διοργανωμένες από ακροδεξιούς. Τα υπογραμμίζω αυτά, όχι γιατί πιστεύω πως δεν υπάρχουν και ακροδεξιοί που κυκλοφορούν σε συνδέσμους και εξέδρες, αλλά για να γίνει κατανοητό πόσο σύνθετο είναι το πρόβλημα.

Για να υπάρχει ελπίδα να λυθεί το πρόβλημα πρέπει πρώτα από όλα να υπάρξει απόλυτη γνώση της κατάστασης, «χαρτογράφηση» των συνδέσμων, σοβαρότητα από την πλευρά της αστυνομίας και φυσικά συνεργασία με τις ΠΑΕ. «Εχουν ευθύνες κι ας μην κρυβόμαστε» είπε ο Πρωθυπουργός. Φυσικά και έχουν. Αλλά όχι περισσότερες από κυβερνήσεις που κάθε φορά που μπλέκουν με το ποδόσφαιρο σπάζουν τα μούτρα τους! Οταν μια κυβέρνηση έχει φτάσει να υπογράψει μνημόνιο συνεργασίας με τηFIFA και τηνUEFA και το αντικείμενο της συνεργασίας αυτής (δηλαδή η περίφημη «Ολιστική Μελέτη για το ελληνικό ποδόσφαιρο») δεν εφαρμόζεται από την Ελληνική Ομοσπονδία, τότε είναι δύσκολο να περιμένει κανείς αντιμετώπιση ενός φαινομένου τόσο δύσκολο όσο είναι η οπαδική βία. Καλές είναι οι προθέσεις. Αλλά φοβάμαι πως δεν αρκούν.

Στη βάση αυτής της ιστορίας υπάρχει κάτι απλό: η αίσθηση των συγκεκριμένων χουλιγκάνων πως μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν (ακόμα και να μαχαιρώνουν παιδιά στον δρόμο…), διότι έχουν πίσω τους μια σοβαρή κάλυψη. Αν σταματήσει η κάλυψη, αυτά τα γκρουπούσκουλα θα εξαφανιστούν, αλλά δεν είναι τόσο απλό όσο ακούγεται, κυρίως γιατί η ιστορία δείχνει πως οι σχέσεις των ΠΑΕ με τις «αγέλες» αυτές είναι σε πολλές περιπτώσεις σχέση εξάρτησης. Στο δε ελληνικό ποδόσφαιρο σπανίζουν οι συναινέσεις κι ας είναι η Σουπερλίγκα «συνεταιρισμός».

Στη Θεσσαλονίκη λέγεται ότι μερικοί από τους συλληφθέντες για τον θάνατο του Αλκη μία εβδομάδα πριν μπήκαν με προσκλήσεις στο ματς ΠΑΟΚ – ΠΑΟ! Δεν ξέρω αν ισχύει, αλλά δεν αποκλείεται. Αυτό που σίγουρα ισχύει είναι ότι την περασμένη Παρασκευή ο αθλητικός δικαστής απάλλαξε τον παίκτη της ΑΕΚ Γιώργο Τζαβέλλα για μια αυταπόδεικτη πράξη βίας: ο διεθνής ποδοσφαιριστής αποκαλούσε «σκουλήκια» μπροστά στην τηλεοπτική κάμερα τους παίκτες, τους ανθρώπους και τους οπαδούς του Αρη και μολονότι ζήτησε συγγνώμη, αποδεχόμενος την ενοχή του, δεν τιμωρήθηκε. Γιατί; Γιατί όποιος διοικεί το ποδόσφαιρο δεν νοιάζεται για κανόνες, αλλά για επίδειξη δύναμης. Είτε με χουλιγκάνους, είτε με αθλητικούς δικαστές, είτε με βουλευτές, είτε με δημάρχους, υπουργούς, περιφερειάρχες κ.τ.λ.

Δεν ξέρω αν αυτά τα καταλαβαίνει ο Πρωθυπουργός. Είναι όλα τόσο δυσάρεστα που είναι προτιμότερο να κάνεις πως δεν τα καταλαβαίνεις…