Ανάμεσα σε δύο κόσμους

Η άτυπη στροφή έχει ήδη γίνει. Συμβαίνει πάντοτε όταν ένα κυβερνητικό σχήμα έχει ξεπεράσει τα μισά της διαδρομής και ετοιμάζεται να γυρίσει την εκλογική κλεψύδρα. Ανεξάρτητα από το εάν οι κάλπες έρθουν στην ώρα τους, κατά την επίσημη κυβερνητική διατύπωση, ή οι εξελίξεις τρέξουν νωρίτερα, οι προετοιμασίες – σε πρακτικό και ψυχολογικό επίπεδο – έχουν ξεκινήσει. Ακόμη και υπουργοί αναγνωρίζουν ότι στο εξής η συζήτηση για τον προεκλογικό χρόνο μόνο να φουντώσει μπορεί. Δεν πρόκειται για κατάσταση που οδηγεί αναγκαστικά και σε ένα νέο πλάνο από την πλευρά του Κυριάκου Μητσοτάκη, πολύ περισσότερο από τη στιγμή που το σκηνικό θα είναι απολύτως ελεγχόμενο, αλλά είναι ξεκάθαρο ότι και στο Μαξίμου μπαίνει μπροστά ένας εκλογικός σχεδιασμός. Η αντίδραση στην πρόζα Δούκα – Λιβανού, άλλωστε, δεν αποσυνδέεται από τη σκέψη της κάλπης, αντιθέτως αυτή δρομολογεί ήδη τις περισσότερες αποφάσεις.

Το σήμα για «σύγκριση και σύγκρουση» που έχει ήδη εκπέμψει ο Κυριάκος Μητσοτάκης αναδεικνύει και το πλαίσιο του σχεδιασμού. Η σύγκριση θα επαναφέρει στην πρώτη γραμμή την εικόνα των «δύο κόσμων», η οποία θα πυροδοτήσει και τη σύγκρουση. Και περισσότερο από τον Τσίπρα, στο πρωθυπουργικό επιτελείο έχουν ήδη ξεχωρίσει την εικόνα του Παύλου Πολάκη για να οργανώσουν το δικό τους σχέδιο επίθεσης. Ο «αψύς Σφακιανός» θα είναι ο πρωταγωνιστής των εκλογών, όποτε κι αν σημάνει η ώρα της τελικής σύγκρουσης. Πρόκειται για κατάσταση που έχουν αρχίσει να αντιλαμβάνονται και στην Κουμουνδούρου, εξού και οι προεδρικές συστάσεις στον Πολάκη να τραβήξει χειρόφρενο. Στο ραντεβού που έγινε στις αρχές της εβδομάδας, οι πληροφορίες λένε ότι ο Τσίπρας δεν ήταν απότομος, ούτε κινήθηκε σε μια γραμμή αυστηρότητας και προειδοποιήσεων για να συγκρατήσει ή να συνετίσει τον βουλευτή του. Περισσότερο από τα κυβερνητικά πυρά, στάθηκε στα εσωκομματικά ζητήματα που έχουν δημιουργηθεί από τις επιθέσεις Πολάκη στον Νίκο Φίλη – που ξεσήκωσαν και τους 500 συντρόφους, μαζί με την Ομπρέλα.

Καθ’ οδόν προς το Συνέδριο, ο Πολάκης θα μπορούσε να εξελιχθεί σε κόκκινο πανί και για τις συριζαϊκές τάσεις, προκαλώντας παρενέργειες που η ηγεσία δεν μπορεί να αγνοήσει. Εστω κι αν με την επίθεση στον Φίλη, ο Σφακιανός κάνει τη δουλειά του Τσίπρα. Στον έβδομο όροφο της κομματικής έδρας μπορούν να σφυρίζουν αδιάφορα κάθε φορά που η κυβέρνηση και ο γαλάζιος πολιτικός σχεδιασμός εκρήγνυνται για τον Πολάκη, αλλά απέναντι στις εσωκομματικές φατρίες η εικόνα κάλυψης δεν μπορεί να έχει διάρκεια. Εκτός κι αν ο Τσίπρας σκοπεύει να αναδείξει τον Πολάκη σε πρωταγωνιστή και του Συνεδρίου.

Η κίνηση του πρώην αναπληρωτή υπουργού Υγείας να εμφανιστεί τη μεθεπομένη με χειρουργική ποδιά στο ιατρείο της Βουλής και να αφαιρέσει μια κύστη από έναν υπάλληλο μπορεί να εντάσσεται σε μια προσπάθεια εξωραϊσμού της εικόνας του. Υπό αυτό το πρίσμα, το ραντεβού με τον Τσίπρα μπορεί να έπιασε τόπο. Αυτό, ωστόσο, θα φανεί περισσότερο μέσα από το Facebook. Ο χειρουργός Πολάκης δεν έλυσε, πάντως, τη βασική απορία που εξακολουθεί να παραμένει αναπάντητη και στον συριζαϊκό βιότοπο: Γιατί τον καλύπτει σε όλα και παντού ο Τσίπρας; Είναι ζήτημα προσωπικής αδυναμίας και μιας προσωπικής φιλικής σχέσης ή υπάρχει άλλη εξήγηση που διαγράφει κάθε παρασπονδία; Είναι το ύφος που εκπέμπει ο Πολάκης εκείνο που επιτρέπει τη σύμπλευση; Σε κάθε επεισόδιο, η αντίδραση της Κουμουνδούρου γίνεται περισσότερο δυσνόητη και δεν ικανοποίησε κανέναν η πρόσφατη «βολική εξήγηση» του Τσίπρα ότι άλλοτε διαφωνεί και άλλοτε συμφωνεί με τον βουλευτή του. Στην πραγματικότητα, δεν έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα μια δημόσια προεδρική διαφωνία και ούτε ο ίδιος μπήκε στον κόπο κάποια να γνωστοποιήσει.

Η πληγή Πολάκη, όπως την αντιμετωπίζουν και μια σειρά στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, είναι βέβαιο ότι θα εξακολουθήσει να δοκιμάζει τον Τσίπρα. Η μεγαλύτερη δοκιμασία, ωστόσο, θα έρθει την ώρα της κάλπης, όταν ο Πολάκης θα εκπροσωπεί τον «άλλο κόσμο» που θα δείχνει ο Μητσοτάκης…