Στη Δύση

Να την προσέξει λίγο την επίσκεψή του στη Μόσχα την ερχόμενη εβδομάδα ο υπουργός Εξωτερικών. Οι Ρώσοι έχουν μια περίεργη σχέση με τα γεγονότα. Να, ο κακομοίρης ο Μακρόν νόμιζε ότι ο Πούτιν είχε δεσμευτεί απέναντί του να μην αναλάβει «νέες στρατιωτικές πρωτοβουλίες», ο γαλλικός Τύπος το έγραψε με μεγάλους τίτλους και ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου όχι μόνο το διέψευσε, αλλά ακύρωσε και τον γάλλο πρόεδρο ως διαπραγματευτή, αναφέροντας με αφοπλιστική κομψότητα ότι «άλλη χώρα ηγείται του ΝΑΤΟ», άρα μόνο με αυτήν μπορεί να γίνουν συμφωνίες.

Καλύτερα να αποφύγει λοιπόν τις δηλώσεις ο Νίκος Δένδιας. Η πιο αποτελεσματική διπλωματία, άλλωστε, είναι η σιωπηλή. Και η πραγματικότητα είναι ρευστή και σκληρή. Να, τον περασμένο Μάιο που είδε τον ρώσο ομόλογό του στο Σότσι, είχε εκφράσει την ανησυχία του για το γεγονός ότι οι σχέσεις ΕΕ  -Ρωσίας δεν βρίσκονταν σε καλό επίπεδο (λογικό: είχαν προηγηθεί πολύμηνες αντικυβερνητικές διαδηλώσεις στη Λευκορωσία, ενώ μόλις δύο ημέρες πριν είχε γίνει η πρωτοφανής αεροπειρατεία σε αεροσκάφος που μετέφερε τον διαφωνούντα δημοσιογράφο Ρομάν Προτασέβιτς). «Επιθυμία της ελληνικής κυβέρνησης είναι η σχέση μεταξύ Ενωσης και Ρωσίας να επανέλθει στο επίπεδο που βρισκόταν και όχι να διολισθήσει σε περαιτέρω επιδείνωση», είχε τονίσει ο έλληνας υπουργός. Λίγο καιρό αργότερα, η Ουκρανία βρέθηκε με 130.000 ρώσους στρατιώτες έξω από την πόρτα της.

Δικαίως, βέβαια, η Αθήνα, όπως και όλες οι πρωτεύουσες, επιδιώκει καλές σχέσεις με τη Μόσχα, πολύ περισσότερο μάλιστα που η τελευταία φέρεται να έχει δυσαρεστηθεί τελευταία με την πρόσδεση της Ελλάδας στο αμερικανικό άρμα. Να, ο αμερικανός πρεσβευτής Τζέφρι Πάιατ αποκαλύπτει στο Politico ότι πριν επισκεφθεί για πρώτη φορά την Αλεξανδρούπολη, ένας γνωστός έλληνας δημοσιογράφος τού είχε πει ότι μπαίνει στη φωλιά της αρκούδας – και σήμερα το λιμάνι φιλοξενεί τη δεύτερη μεγαλύτερη αμερικανική βάση στην Ελλάδα μετά τη Σούδα. Ο Νίκος Δένδιας αναμένεται να τονίσει έτσι στον Σεργκέι Λαβρόφ ότι, παρ’ όλα αυτά, οι δεσμοί ανάμεσα στις δύο χώρες παραμένουν ισχυροί.

Ακόμη ισχυρότερο είναι όμως το δόγμα που διατύπωσε ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής εκεί κάπου στα μέσα της δεκαετίας του 1970, και έκτοτε το επαναλάμβανε με κάθε ευκαιρία. Παρά τα ισοπεδωτικά συνθήματα που ξεστόμιζε ο Ανδρέας Παπανδρέου, παρά τις επικίνδυνες ψευδαισθήσεις που καλλιεργούσε στην πρώτη φάση της διακυβέρνησής του ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά την κάπως αμφιλεγόμενη πρόσφατη διαπίστωση του υπουργού Επικρατείας Ακη Σκέρτσου ότι «η Ελλάδα είναι μεταξύ Ανατολής και Δύσης», και παρά τον θαυμασμό ενός μεγάλου μέρους της ελληνικής κοινωνίας για τον αυταρχισμό του Πούτιν και άλλων ομοϊδεατών του, η Ελλάδα ούτε ουδέτερη είναι ούτε ίσες αποστάσεις τηρεί. Στη Δύση ανήκει, τις δυτικές αξίες ενστερνίζεται, τα δυτικά συμφέροντα υπερασπίζεται.

Και σε περιόδους έντασης όπως η σημερινή, ο στρατηγικός αυτός προσανατολισμός γίνεται ακόμη σημαντικότερος.