Συντονισμός, αυτός ο άγνωστος

Το θρίλερ της Αττικής οδού, το οποίο απέδειξε ότι το ελληνικό κράτος δεν πάσχει ούτε από εξοπλισμό ούτε από ανθρώπους για να αντιμετωπίσει μεγάλες θεομηνίες, πάσχει από συντονισμό και επαρκή διαχείριση κρίσεων, έχει και την παράμετρο της συμμετοχής του Στρατού. Τα όσα θα διηγηθώ εν συνεχεία αποδεικνύουν ότι ο συντονισμός και η επικοινωνία των συναρμοδίων παραμένει μια από τις μεγαλύτερες παθογένειες της Δημόσιας Διοίκησης, και αν δεν επιλυθεί πρώτα απ’ όλα αυτό το ζήτημα, ως σοβαρό πρόβλημα, δεν πρόκειται ποτέ να λειτουργήσουν όλα άψογα. Μακάρι, ας πούμε, να προμηθευτεί η χώρα χίλια εκχιονιστικά – πάλι θα κλείσουν οι δρόμοι. Οχι η «Ελπίδα» να επανέλθει στα μέρη μας, η όποια χιονοθύελλα να έρθει.

Επανέρχομαι στο θέμα μου: παρά τις προειδοποιήσεις των μετεωρολόγων για την έλευση της θεομηνίας και τις συσκέψεις που προηγήθηκαν, ουδείς από την Πολιτική Προστασία αλλά και οποιονδήποτε άλλο κυβερνητικό παράγοντα ζήτησε από τον Στρατό να είναι σε ετοιμότητα. Το μεσημέρι της Δευτέρας, περί τη 1.30 και αφού είχαν εγκλωβιστεί στην Αττική οδό ήδη περί τις 3.000 αυτοκίνητα, το γραφείο του υπουργού Αμυνας λαμβάνει αίτημα για την αποστολή σε σημεία που θα υποδειχθούν εν συνεχεία εκχιονιστικά μηχανήματα. Το αίτημα διαβιβάζεται στο ΓΕΣ, δίνονται οι σχετικές εντολές, και περί τις 4 το απόγευμα ξεκινούν τα βαρέα οχήματα που μεταφέρουν τα εκχιονιστικά με κατεύθυνση το τμήμα της Αττικής οδού που έχει αποκλειστεί. Η προσέγγιση είναι κάτι παραπάνω από δύσκολη, σχεδόν ανέφικτη, λόγω του κυκλοφοριακού χάους που ήδη έχει σημειωθεί στους αθηναϊκούς δρόμους εξαιτίας της πυκνής χιονόπτωσης και της παντελούς απουσίας της Τροχαίας από τους δρόμους.

Στις 6.30 το απόγευμα και ενώ πια είναι σαφές ότι το πράγμα έχει λάβει καταστροφικές διαστάσεις και είναι πια σοβαρό το ενδεχόμενο να υπάρξουν τραγικά γεγονότα, ο Πρωθυπουργός  Κυρ. Μητσοτάκης επικοινωνεί με τον υπουργό Αμυνας Ν. Παναγιωτόπουλο και του ζητάει τη συνδρομή του Στρατού στην επιχείρηση απεγκλωβισμού των πολιτών που βρίσκονται αποκλεισμένοι μέσα στα αυτοκίνητά τους στην Αττική οδό. Ακολουθούν διαβουλεύσεις μεταξύ υπουργείου Αμυνας και υπουργείων Πολιτικής Προστασίας και Προστασίας του Πολίτη. Στις 7 το απόγευμα, και ενώ πια τα κανάλια έχουν αναγάγει το θέμα σε μείζον και η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται πλέον ότι μπορεί να εξελιχθεί σε πολιτικό βατερλό, δίνεται η εντολή στις μοίρες αλεξιπτωτιστών που εδρεύουν στον Ασπρόπυργο να συγκροτήσουν πεζοπόρα τμήματα και να κινηθούν προς την Αττική οδό. Αντίστοιχη εντολή δίνεται σε μονάδα στο Μενίδι.

Η προετοιμασία των τμημάτων, σε συνδυασμό με το απερίγραπτο κυκλοφοριακό χάος που έχει προκαλέσει στην Αττική η χιονοθύελλα, έχει ως αποτέλεσμα τα πρώτα πεζοπόρα τμήματα του Στρατού να φτάσουν στις παρυφές του όγκου των εγκλωβισμένων περί τις 11-11.30 το βράδυ. Επιχειρούν κάτω από πολύ δύσκολες συνθήκες όλη τη νύχτα και η προσπάθεια όλη στρέφεται πλέον στον εφοδιασμό των εγκλωβισμένων με νερό, τρόφιμα και κουβέρτες, μια και δεν μπορεί να γίνει τίποτε άλλο, πρακτικά.

Ελειψε ο… «κάποιος»
Στο πιθανό ερώτημα «γιατί δεν επενέβη νωρίτερα ο Στρατός», η απάντηση που δίνεται από το υπουργείο Αμυνας, και ορθά, είναι: «Γιατί πρέπει κάποιος να μας το ζητήσει. Ο Στρατός δεν παρεμβαίνει πουθενά από μόνος του και δεν κινητοποιείται μηχανιστικά. Κάποιος αιτείται, δικαιολογεί το αίτημα, και εν συνεχεία γίνεται ό,τι πρέπει να γίνει».

Δυστυχώς, είναι το δικό μου σχόλιο, αυτός ο «κάποιος» επέδειξε ανακλαστικά νωχελικής χελώνας. Οχι πως θα μπορούσαν να γίνουν πολλά πράγματα από τον Στρατό μπροστά σε αυτό το τεράστιο πρόβλημα που προκλήθηκε, αλλά τουλάχιστον θα είχαν μετριαστεί οι επιπτώσεις στους πολίτες που βρέθηκαν εγκλωβισμένοι στην Αττική οδό και σε άλλες κεντρικές λεωφόρους της Αττικής…

Κριτική
«Μα τι έχεις πάθει;» ρώτησα τις προάλλες τον Γιώργο Κύρτσο, ευρωβουλευτή, ακόμη, της ΝουΔού και παλιό μου… συμπολεμιστή στα πάνελ των τηλεοπτικών καναλιών, τότε που ο κόσμος παρακολουθούσε με ενδιαφέρον «μονομαχίες» στο πλαίσιο πολιτικών εκπομπών.

Τον ρώτησα με το θάρρος του… παλαιού συμπολεμιστή, και το (επαγγελματικό) θράσος που με διακρίνει (έχουν να το… λένε μερικοί-μερικοί), εξ αφορμής των απανωτών αντιπολιτευτικών δηλώσεων που κάνει, ασκώντας κριτική στην κυβέρνηση και σε επιλογές του Κυριάκου.

Μου ανέφερε πολλά και διάφορα, και μεταξύ αυτών το κλασικό ότι διαφωνεί με πολλές επιλογές της κυβέρνησής του και όσα λέει «είναι για να διορθωθούν κάποια πράγματα». Οταν επέμεινα ότι όλο αυτό είναι αφόρητα… διπλωματικό για να το δεχθώ, μου αποκάλυψε πως ξεκίνησε «δι’ ασήμαντον αφορμήν». Κατά κυριολεξία. Από αυτά που λες, δεν μπορεί, μοιάζει περισσότερο με κωμωδία παρεξηγήσεων παρά με ουσιαστικό πολιτικό πρόβλημα…

Ενα tweet άναψε φωτιές
Γίνομαι πιο συγκεκριμένος: ένα… σχόλιο του Κύρτσου στο Twitter, τον Μάιο του 2020, είναι η αφετηρία. Ο ευρωβουλευτής είχε κάτι απορίες για κάποια κυβερνητική απόφαση και είπε να τη διατυπώσει, με τη μόδα της εποχής, με ένα tweet. Το… επιλήψιμο tweet προσέλκυσε (το λέω όσο πιο κομψά γίνεται) το «ενδιαφέρον» του γραμματέα του Πρωθυπουργού, Γρηγόρη Δημητριάδη, ο οποίος είπε να ζητήσει κάτι τηλεφωνικές «εξηγήσεις» από τον Κύρτσο, και εκεί στράβωσαν όλα. Ο Κύρτσος διατείνεται ότι το ύφος του Δημητριάδη δεν ήταν το αρμόζον, ότι αντηλλάγησαν (ίσως και βαριές) κουβέντες που πάντως ήταν εκτός πλαισίου συνεννόησης, αλληλοσεβασμού και σοβαρών εξηγήσεων. Η κατάληξη ήταν η αναμενόμενη σε αυτές τις περιπτώσεις. Η τηλεφωνική τους επικοινωνία διεκόπη απότομα – ούτε εκείνος θυμόταν ποιος το «έκλεισε» σε ποιον. Ακολούθησε τηλεφωνική κλήση του προέδρου Κυριάκου μετά προειδοποιήσεως ότι «ένα ακόμα tweet να κάνεις, σε τελείωσα». Και αυτό το τηλεφώνημα δεν πήγε καλά. Υπήρξαν εν συνεχεία και άλλες προειδοποιήσεις από τον επικεφαλής της ΚΟ της ΝουΔού στο Ευρωκοινοβούλιο Βαγγέλη Μεϊμαράκη αυτή τη φορά, αλλά ο Κύρτσος, εκεί. Να επιμένει. Χωρίς να διαγράφεται.

– Θα πας στον Βελόπουλο αν σε διαγράψουν; ρώτησα.

– Κάτσε να δούμε, θα με διαγράψουν; Διότι από απειλές έχω χορτάσει. Και όχι, αφού ρωτάς, δεν πάω στον Βελόπουλο, τις έχω ακούσει αυτές τις βλακείες να τις λένε.

Info: O Κύρτσος εξελέγη στις ευρωεκλογές εκτός μηχανισμών (δεν υποστηρίχθηκε από κανέναν, και ίσως αυτό είναι το βαθύτερο αίτιο όλης αυτής της ιστορίας, διότι εκείνος είχε υποστηρίξει τον Κυριάκο κατά την εκλογή του…). Εξελέγη δε στις τελευταίες θέσεις. Επίσης είχε κάκιστες σχέσεις και με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη. Και η… παράδοση συνεχίζεται.

Ενα ξεχωριστό βιβλίο
Πολλά και διάφορα βιβλία γράφτηκαν με αφορμή την (κουτσουρεμένη σε εκδηλώσεις ανάλογες του γεγονότος) επέτειο των 200 ετών από την Επανάσταση του 1821. Το βιβλίο όμως της φίλης μου Αννας Καραμάνου έχει κάτι μοναδικό: μιλάει για την πορεία και τη θέση της γυναίκας στην ελληνική κοινωνία αυτά τα 200 χρόνια του νεότερου ελληνικού κράτους. Επιγράφεται «Sapiens 1821-2021: Η ειρηνική εξέγερση των θηλυκών» και αφηγείται, θα σημείωνα, με έναν εξαιρετικά εύληπτο, αναλυτικό όσο και πρωτότυπο τρόπο τους σταθμούς του γυναικείου κινήματος παράλληλα με τη δημιουργία, την ανάπτυξη και την πορεία του ελληνικού κράτους. Οπως αναφέρει και στον τίτλο του βιβλίου της η Αννα, «παρακολουθεί» τις ελληνίδες γυναίκες από τη συμμετοχή και τη συνεισφορά τους στην Επανάσταση του 1821 μέχρι το σήμερα, με το κίνημα #MeToo και την πανδημία.

Αξιόλογη προσπάθεια, και οπωσδήποτε θετική συνεισφορά στην κατανόηση του τι τελικά ήταν η Επανάσταση του 1821, από την οποία προήλθε η νεότερη Ελλάδα.

Υπενθυμίζω ευκαιρίας δοθείσης ότι η Αννα Καραμάνου υπήρξε ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, μέχρι τη διαγραφή της το 2019, επειδή μετείχε σε μια εκδήλωση της «Γέφυρας» με τον ΣΥΡΙΖΑ. Θέλω να ελπίζω, τώρα που έχουν αρθεί οι λόγοι για τους οποίους είχε στραφεί προς τον ΣΥΡΙΖΑ, ότι θα επανέλθει…