Ξεπεράσαμε το στάδιο των απολογιών

Ειπώθηκε πολλές φορές τις τελευταίες ημέρες, με αφορμή την αδιανόητη ταλαιπωρία από την κακοκαιρία, ότι στην Ελλάδα δεν είμαστε συνηθισμένοι από ακραίες χιονοπτώσεις. Πράγματι. Βέβαια είμαστε λίγο παραπάνω συνηθισμένοι σε πλημμύρες. Κι είμαστε σίγουρα συνηθισμένοι σε θερινές πυρκαγιές. Παρ’ όλα αυτά, οι αποτυχίες μας σε αυτές μετριούνται με νεκρούς και αδιανόητες περιβαλλοντικές καταστροφές. Αλλά ας μείνουμε σε ορισμένες παρατηρήσεις για αυτές τις ημέρες μόνο. Η κακοκαιρία, παρά τις διακριτικές απόπειρες μετάθεσης ευθυνών, είχε προβλεφθεί με μεγάλη ακρίβεια, όπως διαβεβαιώνουν οι μετεωρολόγοι.

Παρ’ όλα αυτά, χιλιάδες συμπολίτες μας εγκλωβίστηκαν σε έναν από τους πιο σύγχρονους αυτοκινητοδρόμους της χώρας, με κίνδυνο της υγείας τους και της ζωής τους, δεδομένου ότι ανάμεσά τους βρίσκονταν ηλικιωμένοι, καρδιοπαθείς, νεφροπαθείς κ.ά. Για μια απλή διέλευση από αυτόν τον δρόμο η διαχειρίστρια εταιρεία εισπράττει 2,80 ευρώ από κάθε όχημα. Είναι, με απλά λόγια, ακριβός για τον πολίτη και προσοδοφόρος για τους μετόχους.

Μερικές ακόμη χιλιάδες ταλαιπωρήθηκαν σε άλλους κεντρικούς αυτοκινητοδρόμους δημόσιας διαχείρισης. Ελάχιστα όμως μιλάμε για τη Μεσογείων και την Κατεχάκη. Ελάχιστα επίσης μιλήσαμε για όσους βρέθηκαν για πάνω από 15 ώρες εγκλωβισμένοι σε τρένα. Ούτε για τα ατυχήματα που σημειώθηκαν με αυτά. Ασθενείς που χρειάστηκαν νοσοκομεία δεν μπορούσαν να τα προσεγγίσουν χωρίς τη βοήθεια του ΕΚΑΒ. Μεγάλο δημόσιο νοσοκομείο είχε λειτουργικά προβλήματα με δέντρα πεσμένα και πάγο. Σε επίπεδο γειτονιών, οι μαρτυρίες δείχνουν ότι στους περισσότερους δήμους οι δρόμοι μοιάζουν ακόμη με επικίνδυνα παγοδρόμια. Αλάτι, λένε, δεν υπήρχε αρκετό λόγω έλλειψης πόρων ή από αμέλεια. Τα δημοτικά τέλη που πληρώνουμε, ωστόσο, είναι πανάκριβα. Για τις διακοπές του ρεύματος περιττό να τα ξαναλέμε. Δεδομένου του πόσα πληρώνουμε για τη ΔΕΗ και τον ΔΕΔΗΕ, ίσως αξίζει να συζητήσουμε στα σοβαρά πόσο θα μας κοστίσει η υπογειοποίηση του δικτύου μπας και γλιτώσουμε κάποτε όλη αυτή την ταλαιπωρία.

Διότι το πρόβλημα σε αυτή τη χώρα δεν είναι ότι τα πληρώνουμε όλα τόσο ακριβά. Το πρόβλημα είναι πως όταν έρχεται η ώρα να αποδείξουν ότι αξίζουν τα λεφτά τους, ταλαιπωρούμαστε κι απογοητευόμαστε. Καλές και άγιες, λοιπόν, οι συγγνώμες. Οταν έχουμε φτάσει όμως να αναρωτιόμαστε αν αξίζει να ζεις στην Ελλάδα, όταν έχουμε φτάσει στο επικίνδυνο στάδιο να μην περιμένουμε πια τίποτα, οι απολογίες περιττεύουν.