Η αποτίμηση της ευθύνης

Η εταιρεία διαχείρισης της Αττικής Οδού θα αποζημιώσει με 2.000 ευρώ τους οδηγούς των αυτοκινήτων που εγκλωβίστηκαν, έπειτα από αίτημα του Πρωθυπουργού.

Γιατί ο Πρωθυπουργός βγήκε και έδωσε τα λεφτά πριν να ολοκληρώσει τις εργασίες της η επιτροπή διερεύνησης των ευθυνών του υπουργείου Υποδομών, η οποία προβλέπεται από τον νόμο ώστε να έχει και τα ανάλογα επιχειρήματα; Σε μια χώρα με διαδικασίες και ορθολογική θεσμική λειτουργία όλοι θα περίμεναν την ολοκλήρωση των διαδικασιών που προβλέπονται. Στην Ελλάδα ο Πρωθυπουργός «καθαρίζει» μόνος του στο όνομα των πολιτών. Πρέπει βέβαια να αναρωτηθούμε τι πολίτες δημιουργεί αυτή η διαδικασία και αντίστοιχα τι μπορούμε να περιμένουμε από αυτούς τους πολίτες.

Ας μην μπούμε στη διαδικασία να σκεφτούμε το τι θα σήμαινε για την αξιοπιστία του Πρωθυπουργού, της κυβέρνησης και της πολιτείας μια ενδεχόμενη άρνηση της εταιρείας – ακόμα και εάν δεν γινόταν δημόσια γνωστό.

Προφανώς είναι σημαντικό για την εικόνα του Πρωθυπουργού να δείχνει ότι έχει τον έλεγχο και τη δύναμη να διορθώνει τα πράγματα. Γι’ αυτό ίσως δεν εμφανίστηκε εν μέσω του χαμού και άφησε τον κυβερνητικό εκπρόσωπο και τον υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας να εξηγήσουν τα ανεξήγητα, με την εικόνα τους να μην είναι καθόλου πειστική. Αντίστοιχα το «επιτελικό κράτος» δεν έκανε την εμφάνισή του, ούτε καν στο επικοινωνιακό πεδίο, στο οποίο συνήθως έχει υπεροπλία. Τι θα μπορούσε να πει άλλωστε όταν χιλιάδες πολίτες εγκλωβίστηκαν για ώρες σε έναν από τους πιο σύγχρονους δρόμους στην Ευρώπη. Πάντως φαίνεται ότι έχει βρεθεί ο αποδιοπομπαίος τράγος στην εταιρεία διαχείρισης και η παραίτηση του διευθύνοντος συμβούλου θεωρήθηκε η επιβεβαίωση της ανάληψης ευθύνης από πλευράς της.

Αντίστοιχα αιτήματα και ανάληψη ευθύνης με παραίτηση δεν υπάρχουν για όσους εγκλωβίστηκαν σε κεντρικές οδικές αρτηρίες της Αττικής όπως η Μεσογείων και η Κατεχάκη. Αν και είναι λογικό, αφού σε αυτή την περίπτωση δεν υπάρχει ιδιωτική εταιρεία να πληρώσει έπειτα από αίτημα του Πρωθυπουργού. Εδώ εμπλέκεται το κράτος που πολύ δύσκολα αναγνωρίζει την ευθύνη του και προφανώς ο Πρωθυπουργός δεν έχει τη δυνατότητα ή δεν θέλει να κάνει αντίστοιχο αίτημα ούτε για αποζημίωση ούτε για την ανάληψη της πολιτικής ευθύνης.

Ποιος όμως είναι ο στόχος αυτής της παρέμβασης; Ηθελε να αναγνωρίσει την ευθύνη της κυβέρνησης, έστω και έμμεσα; Ηθελε να προστατέψει την εικόνα του και της κυβέρνησής του δίνοντας άμεσα ένα ποσό για να κατευνάσει την κοινωνία σε αναμονή του πορίσματος; Ηθελε να προστατέψει την εταιρεία από μελλοντικές δικαστικές περιπέτειες (να δούμε εάν θα υπάρχουν όροι για την είσπραξη του ποσού); Τα ερωτήματα είναι προφανώς πολλά.

Είναι λυπηρή και απογοητευτική η διαπίστωση ότι για την κυβέρνηση η ασφάλεια, η εμπιστοσύνη και η αξιοπρέπεια των πολιτών αποτιμάται σε 2.000 ευρώ.

Ο Λευτέρης Παπαγιαννάκης είναι πρώην αντιδήμαρχος Δήμου Αθηναίων