Υποχρεωτικότητα

Την πρώτη μέρα της επιβολής του προστίμου στους 60+ που αρνούνται να εμβολιαστούν κάποια ξένα μέσα ενημέρωσης αποφάσισαν να αφιερώσουν λίγο από τον χώρο και τον χρόνο τους στο ελληνικό μέτρο που θα μπορούσε να δείχνει τον δρόμο και σε άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις – η Ιταλία έχει ήδη ανακοινώσει τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των άνω των 50, ενώ από τις αρχές Φεβρουαρίου οι ανεμβολίαστοι Αυστριακοί κάθε ηλικίας θα βρίσκονται αντιμέτωποι με μια χρηματική ποινή. Η δημοσιογραφική επιλογή εξηγείται εύκολα. Σε αρκετές πρωτεύουσες της Ενωσης η μετάλλαξη Ομικρον πυροδότησε τη συζήτηση για την υποχρεωτικότητα. Σύμφωνα δε με αξιωματούχους, αλλά και με  επιστήμονες, εφόσον ο ευρωπαϊκός μέσος όρος των εμβολιασμών παραμένει μακριά από το επιθυμητό για το χτίσιμο της ανοσίας στόχο – και τα λοκντάουν έχουν αποσυρθεί ως λύση απ’ το τραπέζι, για λόγους τόσο οικονομικούς όσο και ψυχολογικούς -, η υποχρέωση ορισμένων κατηγοριών πολιτών, ή κι ολόκληρου του πληθυσμού μιας χώρας, να επισκεφτούν τα εμβολιαστικά κέντρα ίσως είναι πια το μπαζούκας που χρειάζονται τα κράτη στον πόλεμο με την Covid-19.

Αποτελεσματικότητα

Για να αποκαλέσει, βέβαια, κανείς έτσι την επέκταση της υποχρεωτικότητας, θα πρέπει πρώτα να εξετάσει την αποτελεσματικότητά της – κι η περίπτωση του ελληνικού «κατοστάευρου» είναι ένα καλό case-study. Τυπικά οι εμβολιασμοί αυξήθηκαν εξαιτίας του. Ωστόσο, τα νούμερα διαβάζονται και έτσι κι αλλιώς. Οταν ανακοινώθηκε υπήρχαν 520.000 ανεμβολίαστοι άνω των 60. Από τότε και μέχρι την Κυριακή – μέσα σε 45 μέρες δηλαδή – οι 220.000 «πείστηκαν». Οι υπόλοιποι 300.000 όχι. Για τους κυβερνητικούς ο πρώτος αριθμός είναι «πολύ μεγάλος». Γιατί πλέον το 90% της συγκεκριμένης ηλικιακής κατηγορίας είτε έχει κάνει τις δόσεις, είτε έχει κλείσει ραντεβού. Πριν η κυβέρνηση καταφύγει σ’ αυτή την πολιτική το ποσοστό των εμβολιασμένων 60+ ήταν 83% – και πολλά στελέχη της έλεγαν σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις πως και ελάχιστες μονάδες να μεγαλώσει θα είναι κέρδος. Βέβαια, σε απόλυτους αριθμούς οι περισσότεροι από εκείνους στους οποίους στόχευε το μέτρο δεν άλλαξαν γνώμη. Σύμφωνοι. Θα μπορούσαν, όμως, να μεταπειστούν σε δεύτερο χρόνο. Αν όντως καλούνται κάθε μήνα, για πολλούς μήνες, να πληρώνουν. Το πραγματικό βεληνεκές του μπαζούκας, επομένως, θα φανεί αργότερα.