Ορόσημο

Στην αρχή αιφνιδιαστήκαμε. Μα γίνονταν τέτοια πράγματα και στην Ελλάδα; Βιάζονταν κι εδώ αθλήτριες, εκβιάζονταν ηθοποιοί, κακοποιούνταν δημοσιογράφοι; Συμβαδίζουν αυτά τα πράγματα με το μοναδικό DNA των Ελλήνων; Κάποιοι επιχείρησαν να πουν ότι οι καταγγελίες είχαν πολιτικό χαρακτήρα, θα γίνονταν λέει εκλογές σε έναν αθλητικό σύλλογο και η μια παράταξη προσπαθούσε να κλέψει τις εντυπώσεις, αλλά η συνωμοσιολογία σύντομα υποχώρησε, το θέμα έπαιρνε διαστάσεις, τα στόματα άνοιγαν, οι εφιαλτικές περιγραφές πολλαπλασιάζονταν.

Υστερα ανησυχήσαμε λίγο. Κι αν την πληρώσουν αθώοι; Κι αν επωφεληθούν κάποιες αδίστακτες γυναίκες και θελήσουν με ψευδείς ισχυρισμούς να εκδικηθούν τους πρώην τους; Αυτό το πράγμα είναι έτσι κι αλλιώς λίγο περίεργο. Τώρα θυμήθηκαν όλες αυτές ότι τις είχαν παρενοχλήσει; Μήπως τότε δεν είχαν κανένα πρόβλημα και τώρα προσπαθούν να κλέψουν λίγη δημοσιότητα; Γρήγορα όμως υποχώρησαν οι φόβοι και οι υποψίες, όχι, δεν σύρθηκαν χιλιάδες αθώοι άνδρες στα δικαστήρια, όχι, δεν υπήρξαν ενδείξεις μιμητισμού, αντιθέτως, το ελληνικό #MeToo έμεινε μάλλον στα πρώτα στάδια, δεν απλώθηκε όσο θα περίμενε κανείς, είναι εμφανής μια απροθυμία, μια άρνηση, μια αμηχανία.

Κι ήρθε επιτέλους η ημέρα της πρώτης δίκης. Και συνειδητοποιήσαμε, με κάποια έκπληξη και πάλι, ότι ενώ εμείς ανταλλάσσουμε θεωρίες και απόψεις, οι γυναίκες που έχουν κάνει τις καταγγελίες ζουν τον δικό τους Γολγοθά, ξέροντας ότι πλησιάζει η στιγμή που θα έρθουν και πάλι αντιμέτωπες με τον άνθρωπο που κατηγορούν, θα αναγκαστούν να επαναλάβουν αυτά που υπέστησαν, θα δεχθούν ερωτήσεις, θα κληθούν να περιγράψουν λεπτομέρειες, θα αμφισβητηθεί η αξιοπιστία και η ειλικρίνειά τους. Ηταν αυτονόητο ότι η κατάθεση της 22χρονης πρέπει να γίνει μακριά από τις κάμερες. Και είναι επιτακτικό να προστατευθεί με κάθε τρόπο η αξιοπρέπειά της, τα αρπακτικά παραμονεύουν παντού, εντός και εκτός δικαστηρίου.

Τρία πράγματα μένουν από τη χθεσινή πρώτη συνεδρίαση. Τα μέλη της οικογένειας της κοπέλας που έφτασαν πιασμένοι χέρι-χέρι. To ότι ο κατηγορούμενος αναζητούσε διαρκώς με τα μάτια την παλιά του αθλήτρια, την οποία επιμένει, ύστερα απ’ όλα όσα έχουν συμβεί, ότι θέλει να παντρευτεί. Και, φυσικά, η παρουσία της γυναίκας από την οποία ξεκίνησαν όλα, της πρώην Ολυμπιονίκη που έσπασε το ταμπού, μίλησε για τη δική της περιπέτεια κι έπεισε άλλες γυναίκες να μιλήσουν για τις δικές τους. «Η δίκη αυτή είναι ορόσημο», είπε η Σοφία Μπεκατώρου. «Η έκβασή της θα δείξει το κατά πόσον θα έρθουν περισσότερα πλέον θύματα να καταγγείλουν και δεν θα κλείσουν τα στόματά τους».

Διαβάζω ότι στο μάθημα της σεξουαλικής αγωγής που μπήκε επιτέλους φέτος στα σχολεία θα διδάσκεται, μεταξύ άλλων, και το περιεχόμενο της συναίνεσης. Μακάρι να δοθεί σε αυτή την έννοια η προσοχή που της αξίζει. Γιατί δεν είναι απλώς μια λέξη, είναι το κλειδί.