Η βία αλλάζει τα «σχέδια ασφαλείας»

Η επίσημη κυβερνητική φωνή καταδίκασε «με τον πλέον απερίφραστο τρόπο» την επίθεση που δέχθηκε ο καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου την ώρα που δίδασκε τους φοιτητές του. Στην πρώτη δήλωση του Γιάννη Οικονόμου, αφού κυκλοφόρησε η είδηση, αναφερόταν μάλιστα πως «η κυβέρνηση παραμένει αταλάντευτη στην υπεράσπιση της ελευθερίας και της ασφάλειας της ακαδημαϊκής κοινότητας», ενώ στην κατακλείδα δινόταν η υπόσχεση της πορείας στην ίδια κατεύθυνση «χωρίς εκπτώσεις». Νομιμοποιείται, άρα, κανείς να υποθέσει – χωρίς καν να διαβάσει πίσω απ’ τις γραμμές – ότι η επόμενη κυβερνητική αντίδραση θα είναι η επίσπευση της εμφάνισης των ανδρών της πανεπιστημιακής αστυνομίας στα ακαδημαϊκά ιδρύματα.

Σύμφωνα με όσα διακινούνται off the record, αλλά και την on camera τοποθέτηση του αρμόδιου για τα ΑΕΙ υφυπουργού, Αγγελου Συρίγου, στις 17 Ιανουαρίου ξεκινάει η εκπαίδευση εκείνων που θα στελεχώσουν την εν λόγω αστυνομική δύναμη. Και μέσα στο 2022 θα βγουν στο πεδίο, στις πανεπιστημιουπόλεις δηλαδή. Παρότι δεν δίνεται μια συγκεκριμένη ημερομηνία για την επίσημη πρώτη τους, το αρχικό πλάνο προβλέπει τετράμηνη εκπαίδευση των 400 ατόμων των Ομάδων Προστασίας Πανεπιστημιακών Ιδρυμάτων.

Η ΑΠΗΧΗΣΗ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ. Ο χρόνος ανάληψης των καθηκόντων τους, βέβαια, θα μπορούσε να είναι και σχετικός. Γιατί; Μια γρήγορη αναδρομή στους προηγούμενους μήνες εξηγεί τους λόγους. Η επίμαχη νομοθετική ρύθμιση ψηφίστηκε στις 11 Φεβρουαρίου του 2021. Οι δε υπουργοί που την είχαν υπερασπιστεί εντός και εκτός Ολομέλειας μιλούσαν διαρκώς για την απήχηση που είχε η πρωτοβουλία στην κοινή γνώμη. Επικαλούνταν γκάλοπ της Marc, για παράδειγμα, στο οποίο το 60,5% των ερωτηθέντων απαντούσε «συμφωνώ και μάλλον συμφωνώ» στη σύσταση πανεπιστημιακής αστυνομίας – και δεν έχαναν ευκαιρία να αναδείξουν και μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια των ποιοτικών στοιχείων: πως το 38,3% της εκλογικής βάσης του ΣΥΡΙΖΑ τσσσόταν υπέρ του είδους της αστυνόμευσης που θεσμοθετούσε το κυβερνών κόμμα.

Παρά όμως το κλίμα που φαινόταν να επικρατεί στην κοινωνία, τη μεταρρυθμιστική ρητορική και την πολιτική έμφαση που απέδιδε η συμπολίτευση στη συγκεκριμένη διάταξη – μια και υπηρετούσε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο το αφήγημα του νόμου και της τάξης στο οποίο παραδοσιακά στηρίζεται η συντηρητική παράταξη -, οι μονάδες «προστασίας» των ΑΕΙ έμειναν βασικά στα χαρτιά.

ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ Η ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ. Οι μυημένοι στα εκπαιδευτικά πράγματα αποδίδουν την καθυστέρηση τόσο στην απροθυμία αρκετών πρυτανικών αρχών να φτιάξουν τα λεγόμενα «σχέδια ασφαλείας» όσο και στην αναβλητικότητα που έδειξαν οι κυβερνητικοί στην υποχρέωση της συγκρότησης της πανεπιστημιακής αστυνομίας. Αναβλητικότητα που ερμηνεύθηκε από πολλούς σαν μια προσπάθεια να αποφύγουν εντάσεις που ενδεχομένως θα είχαν πολιτικό κόστος, ειδικά σε μια περίοδο κατά την οποία η διείσδυση της ΝΔ στους νεαρούς ψηφοφόρους έγραφε ιστορικά χαμηλά νούμερα. Επισήμως βέβαια η καθυστέρηση οφείλεται σε προσφυγές, ενστάσεις, καθώς και στη γραφειοκρατία που προηγείται των προσλήψεων.

Αν κάτι υπενθύμισε το τελευταίο περιστατικό βίας μέσα σε έναν χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών πάντως, αυτό είναι πως το αυστηρό νομοθετικό πλαίσιο που – κατά τα λεγόμενα των νεοδημοκρατών – χρειάζεται για να εξαλειφθεί μια κακή παράδοση δεκαετιών πλέον υπάρχει. Εκείνο που απαιτείται είναι η πολιτική βούληση να εφαρμοστεί.