Υπόκοσμος

Δεν γνωρίζω ποιος είναι ο καθηγητής που έδειραν χθες οι τραμπούκοι στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο, ούτε αν του προσάπτουν κάτι, ούτε τι του προσάπτουν ό,τι κι αν του προσάπτουν.

Δεν ξέρω λοιπόν τι κρύβεται πίσω από την επίθεση, ούτε ποιος κρύβεται, ούτε γιατί κρύβεται.

Και ξέρετε κάτι; Δεν με νοιάζει. Για όποιον έχει διαφορές με κάποιον και όποιες διαφορές κι αν έχει, υπάρχει ο δρόμος της Δικαιοσύνης.

Για την ακρίβεια: δεν υπάρχει άλλος δρόμος.

Στην έννομη δημοκρατική χώρα μας οι διαφορές δεν λύνονται με ξύλο, ούτε με κουκούλες, ούτε με μπούκες και τραμπουκισμούς. Τελεία.

Αλλά για να υπάρχει ο δρόμος της Δικαιοσύνης χρειάζεται να μπορούμε να τον περπατήσουμε με εμπιστοσύνη και ασφάλεια. Διαφορετικά έχουμε να κάνουμε με έναν βίαιο υπόκοσμο, απέναντι στον οποίο κανείς φιλήσυχος πολίτης δεν μπορεί να αντιδράσει.

Κι επ’ αυτού έχω μερικές απορίες.

Ερώτηση. Τι έγιναν οι άλλοι κουκουλοφόροι που πήραν όμηρο τον πρύτανη του Οικονομικού Πανεπιστημίου;

Εντοπίστηκαν; Πιάστηκαν; Είναι φυλακή; Ή κυκλοφορούν ελεύθεροι;

Ερώτηση. Τι έγιναν εκείνοι που απειλούν με κηδειόχαρτα τον πρύτανη του ΑΠΘ;

Εντοπίστηκαν; Πιάστηκαν; Είναι φυλακή; Ή κυκλοφορούν ελεύθεροι;

Κι αναφέρομαι μόνο στα πιο πρόσφατα και ηχηρά περιστατικά. Εχω δεκάδες άλλα να παραθέσω.

Μου λένε πως το χθεσινό περιστατικό δεν συνδέεται με τα άλλα και δεν αφορά τη συνηθισμένη ενδοπανεπιστημιακή βία. Δεν ξέρω και δεν έχω αντίρρηση να το δεχτώ.

Αλλά ακόμη κι έτσι το γεγονός παραμένει.

Μια ομάδα κουκουλοφόρων μπούκαρε σε ένα πανεπιστημιακό αμφιθέατρο να δείρει έναν καθηγητή – στο ίδιο Πανεπιστήμιο όπου πριν από λίγες εβδομάδες κάποιοι άλλοι κουκουλοφόροι έδειραν έναν φοιτητή που δεν ήταν της αρεσκείας τους.

Εχουμε δηλαδή τη δράση ενός πραγματικού υπόκοσμου, ανεξάρτητα πώς και με ποια αφορμή εκδηλώνεται κάθε φορά.

Ερώτηση, λοιπόν. Πώς θα αντιμετωπίσουμε αυτόν τον υπόκοσμο, αν δεν τον αντιμετωπίσουμε σαν υπόκοσμο; Αν δεν του κηρύξουμε τον πόλεμο;

Δεν νομίζω να υπάρχει έλληνας δημοκρατικός πολίτης που να δέχεται τη μετατροπή των Ανώτατων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων σε άσυλα τραμπουκισμού, βίας και συμμοριών. Σε πεδία εκκαθάρισης πάσης φύσεως λογαριασμών.

Αλλά η βούληση του απλού πολίτη δεν αρκεί. Χρειάζεται η δράση της πολιτείας και η επιβολή της έννομης τάξης. Με όλα τα μέσα που η έννομη τάξη έχει στη διάθεσή της.

Χωρίς αναστολές. Χωρίς αναβολές. Χωρίς δισταγμούς.

Και γι’ αυτό είναι απαραίτητο να συστρατευτούν όλες οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις χωρίς επιφυλάξεις.

Πλην Λακεδαιμονίων; Ενδεχομένως. Αλλά τότε κακό του κεφαλιού των Λακεδαιμονίων.