Απειλούν τον Κλάτενμπεργκ, αλλά ουδείς ασχολείται…

Στην τελευταία του συνέντευξη εντός του 2021, ο υφυπουργός Αθλητισμού Λευτέρης Αυγενάκης πέταξε μια «πραγματική βόμβα»: αποκάλυψε πως ο άγγλος αρχιδιαιτητής Μαρκ Κλάτενμπεργκ του εξομολογήθηκε ότι δέχεται απειλές ακόμα και για τη ζωή του. Εντάξει, δεν έπεσα από τα σύννεφα. Καιρό τώρα γράφω ότι υπάρχει σε εξέλιξη μια οργανωμένη προσπάθεια πίεσης του Κλάτενμπεργκ από διάφορους που σκοπό έχουν να τον οδηγήσουν σε παραίτηση: μάλιστα, σε μερικές περιπτώσεις όλοι αυτοί που θα ήθελαν να τον δουν να φεύγει δεν κρατάνε ούτε τα προσχήματα. Πρόσφατα δημοσιεύτηκαν σε εφημερίδες φωτογραφίες paparazzi που τον απαθανάτιζαν να τρώει με φίλους του – φυσικά ο Αγγλος φωτογραφίστηκε χωρίς τη συναίνεσή του. Ο Κλάτενμπεργκ γνωρίζει πως αρκετοί καθημερινά τον παρακολουθούν ελπίζοντας να τον φωτογραφίσουν με κάποιο ποδοσφαιρικό παράγοντα, ώστε να «στήσουν» κάποιου είδους σκάνδαλο. Φυσικά δεν έχει διαφύγει την προσοχή του άγγλου αρχιδιαιτητή το γεγονός ότι η ποδοσφαιρική μας ομοσπονδία, διά μέσου διάφορων μεγαλόσχημων διαχειριστών της, δήλωσε αδυναμία να καταβάλει τις αμοιβές του (και των συνεργατών του) ζητώντας από τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟ, τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ να καλύψουν το ποσό. Ευτυχώς που τέτοιες (κωμικές…) πρωτοβουλίες, αντί να αναγκάσουν τον Αγγλο να φύγει, έχουν το αντίθετο ακριβώς αποτέλεσμα: τον κάνουν ακόμα πιο σκληρό κι ακόμα πιο πεισματάρη στη μάχη του με τις εγχώριες μαφίες.

Αγνωστος

Επειτα από ενάμιση χρόνο στην Ελλάδα ο Κλάτενμπεργκ παραμένει ένας μεγάλος άγνωστος. Αποφεύγει π.χ. την έκθεσή του στα ΜΜΕ (δεν δίνει συνεντεύξεις και δεν έχει φιλίες με δημοσιογράφους που δεν γνώριζε πριν έρθει στην Ελλάδα), ενώ δεν αφήνει κανένα περιθώριο στους θεωρητικά επικεφαλής του στην ομοσπονδία να τον προσεγγίσουν. Ο Κλάτενμπεργκ δεν θέλει σχέσεις με κανένα στην ΕΠΟ (παραμένοντας τυπικά και υπηρεσιακά στη διάθεση του καθενός) και δεν αφήνει και το παραμικρό περιθώριο σε κανένα να τον πλησιάσει. Κάποιοι ελάχιστοι άνθρωποι στην Ελλάδα που τον γνωρίζουν μου έλεγαν ότι όταν κάποτε τον συμβούλευσαν να είναι εξαιρετικά προσεκτικός όταν μιλά στο τηλέφωνο («διότι στην Ελλάδα το πιο εύκολο είναι κάποιοι να υποκλέψουν τηλεφωνήματα κι αυτά να φτάσουν να γίνουν θέματα τηλεοπτικών εκπομπών») ο Αγγλος έβαλε τα γέλια. «Θα μιλάω όσο θέλω και με όποιον θέλω διότι δεν έχω απολύτως τίποτα να κρύψω» είπε. Και έτσι κάνει. Ο Κλάτενμπεργκ έχει αντοχές σπάνιες, ενημερώνεται σχολαστικά από τους ελάχιστους που εμπιστεύεται για τα όσα εδώ συμβαίνουν, έχει στείλει τα μηνύματά του σε όσους πίστευαν πως μπορεί να γίνει ένα διεκπεραιωτικό υποχείριο, όπως άλλοι που πέρασαν από τη θέση του. Αλλά το θέμα δεν είναι ο Κλάτενμπεργκ: είναι ο υφυπουργός Αθλητισμού. Που θα ήθελα να μας λύσει την απορία για το τι έκανε όταν ο Αγγλος τού εκμυστηρεύτηκε πως δέχεται απειλητικά μηνύματα για τη ζωή του.

Κάποτε

Δεν έχω αμφιβολία πως ο Αυγενάκης θα μας το πει κι αυτό κάποτε. Γνωρίζοντας ωστόσο λίγο πρόσωπα και πράγματα, πιστεύω πως ο υφυπουργός, όταν έμαθε τις απειλές, δεν έμεινε με τα χέρια σταυρωμένα. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην τις έκανε γνωστές σε όποιους είναι στην κυβερνητική ιεραρχία πιο ψηλά από τον ίδιο. Πιθανότατα ενημέρωσε και τον αρμόδιο υπουργό Προστασίας του Πολίτη και μπορεί και το Γραφείο του Πρωθυπουργού. Αν αποφάσισε να δημοσιοποιήσει τις απειλές (χωρίς τυμπανοκρουσίες και με μια απλή δήλωση σε μια συνέντευξη), είναι γιατί διαπίστωσε πως κανείς δεν ασχολήθηκε. Ο Αυγενάκης δεν τις έκανε γνωστές για να ασχοληθεί κάποιος: τις δημοσιοποίησε για να έχει ήσυχη τη συνείδησή του, αν κάτι κακό συμβεί στον Αγγλο. Και πολύ καλά έκανε.

Σύμπαν

Σε μια κανονική χώρα, αν ένας αρχιδιαιτητής αποκάλυπτε σε έναν υφυπουργό ότι δέχεται απειλές για τη ζωή του, θα είχε κινητοποιηθεί το σύμπαν. Θα αναλάμβανε δράση το αρμόδιο τμήμα της Δίωξης, θα προβληματίζονταν για το γεγονός υπουργοί και πρωθυπουργοί, θα γινόταν σίγουρα και κάποιου είδους ενημέρωση στη FIFA και στην UEFA: τουλάχιστον οι αρμόδιοι θα καθησύχαζαν τους ξένους ότι ο αρχιδιαιτητής που μας έστειλαν βρίσκεται υπό την προστασία τους. Εδώ δεν έγινε τίποτα και ούτε και θα γίνει. Για έναν απλό λόγο: γιατί οι κυβερνητικές Αρχές θεωρούν τον χώρο του ποδοσφαίρου ένα είδος θερμοκηπίου διαφθοράς, που λειτουργεί υπεράνω νόμων και κανόνων. Αυτό το, ας πούμε, «δικαίωμα» το ποδόσφαιρο το απέκτησε όχι χάρη στο περίφημο «αυτοδιοίκητο» που του εξασφαλίζει η FIFA, αλλά χάρη στη βεβαιότητα των κυβερνώντων μας ότι η ενασχόληση με τη διαφθορά του ποδοσφαίρου προκαλεί μόνο κακό στους ίδιους! Το περίφημο «αυτοδιοίκητο», από τα χρόνια του πάλαι ποτέ υφυπουργού Αθλητισμού Σταύρου Κοντονή, οι κυβερνητικοί παράγοντες το εξευτέλισαν: η ίδια η υπογραφή του μνημονίου συνεργασίας ανάμεσα στην κυβέρνηση και τη FIFA / UEFA, χωρίς παρουσία παραγόντων της ΕΠΟ, αποτελεί κορυφαία απόδειξη πως κανένα «αυτοδιοίκητο» δεν υπάρχει πια. Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως υπάρχει και διάθεση της τωρινής κυβέρνησης να βάλει μια κάποια τάξη: ίσα ίσα.

Εξάμηνο

Το τελευταίο εξάμηνο είχαμε την παραίτηση του Θόδωρου Ζαγοράκη από την προεδρία της ΕΠΟ με υπονοούμενα. Είχαμε δηλώσεις διαιτητών ότι υποχρεώθηκαν να φύγουν. Είχαμε βανδαλισμούς σε αυτοκίνητο αθλητικού δικαστή που στη συνέχεια παραιτήθηκε από τη θέση του. Ως κερασάκι στην τούρτα έχουμε αποκαλύψεις του ίδιου του υφυπουργού Αθλητισμού για απειλητικά μηνύματα στον αρχιδιαιτητή. Το περιβάλλον είναι απερίγραπτα νοσηρό, αλλά η κυβέρνηση απλά παρακολουθεί και μάλιστα μοιράζει στις ΠΑΕ και χρήματα, καθώς και υποσχέσεις για χρηματοδοτήσεις κατασκευής γηπέδων, φορολογικές διευκολύνσεις κ.τ.λ. Οχι μόνο παίζει κρυφτούλι από την ευθύνη μιας παρέμβασης που είναι απαραίτητη, αλλά κάνει και ότι δεν ακούει. Ούτε τον Ζαγοράκη ούτε τον Κλάτενμπεργκ. Ούτε καν τον Αυγενάκη.

Κόστος

Συμβαίνει αυτό γιατί η κυβέρνηση φοβάται το πολιτικό κόστος; Μπορεί. Ωστόσο, περισσότερο κι από αυτό, αυτό που φαίνεται είναι ότι η κυβέρνηση θεωρεί τον χώρο τοξικό και μολυσματικό: ο Αυγενάκης αντέχει χρόνια τώρα στη θέση του γιατί συνήθισε (;) την μπόχα, οι υπόλοιποι απλά κρατάνε τη μύτη τους συνεχίζοντας να παρακολουθούν εξ αποστάσεως τα δρώμενα με την ευχή να μη συμβούν χειρότερα. Πολύ φοβάμαι ότι θα συμβούν. Και γιατί ο Κλάτενμπεργκ δεν καταλαβαίνει από απειλές. Και η Ιστορία δείχνει πως όποιος στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν καταλαβαίνει από απειλές βρίσκει τον μπελά του: μακάρι να είναι ο Κλάτενμπεργκ η εξαίρεση.

Σπάνε

Το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν είναι φυσικά αυτοί που απειλούν τον Κλάτενμπεργκ: στον χώρο του υπάρχουν και αξιόλογοι άνθρωποι. Αλλά το πρόβλημα είναι πως με αυτούς που απειλούν, σπάνε αυτοκίνητα δικαστών, οδηγούν τον Ζαγοράκη σε παραίτηση και κοροϊδεύουν τις Αρχές δεν ασχολείται κανείς. Κι όταν κάποια στιγμή προκύψουν τα χειρότερα θα είναι κομμάτι αργά: ο εξευτελισμός της χώρας θα είναι μεγάλος. Και η χώρα είναι σημαντικότερη από την όποια κυβέρνησή της.