Ακαταμάχητη γοητεία

Χαίρεσαι να τον παρακολουθείς. Να τον απαλαμβάνεις. Να βλέπεις τους παίκτες του να χορεύουν στο παρκέ με μια αρμονία απαράμιλλη. Ο λόγος για τον εφετινό μπασκετικό Ολυμπιακό. Και τα όσα δείχνει στην Ευρωλίγκα και το ελληνικό πρωτάθλημα κατά τους  πρώτους μήνες της εφετινής σεζόν. Συνήθως, μια ομάδα αν πάει καλά στην αρχή, σταδιακά μπορεί και να ρίξει στροφές ή να παρουσιάσει μια πτώση στην απόδοσή της. Απόλυτα φυσιολογικό. Δεν γίνεται πάντα να παίζεις στο κόκκινο… Ωστόσο, ο Ολυμπιακός του Μπαρτζώκα και αυτή του η έκδοση, φαντάζει με κάτι ολότελα διαφορετικό.

Μοιράζει κατοστάρες στην Ελλάδα. Ισως και διψασμένος για αποδείξεις και εκκωφαντικές εμφανίσεις μετά την αποχή του από τα εντός της πατρίδας αθλητικά δρώμενα. Στην Ευρώπη, είτε πνίγει με την άμυνα τους αντιπάλους, είτε σκοράρει κατά ριπάς με σκόρερ που βγαίνουν από το μανίκι του προπονητή και όλοι τους θεωρούνται κομβικοί στο παιχνίδι. Το κυριότερο; Στο πρώτο δεκάλεπτο, στην πρώτη περίοδο του κάθε αγώνα, ο Ολυμπιακός δεν αφήνει το πόδι από το γκάζι. Τρέχει ασταμάτητα και δημιουργεί διαφορές που συνιστούν ρεκόρ που περιμένει να το σπάσει ξανά ο… Ολυμπιακός σε κάποιο άλλο του ραντεβού. Ο Γουόκαπ ήρθε χωρίς τυμπανοκρουσίες και καταθέτει ποιότητα και σοβαρότητα. Ο Φαλ, ένας παίκτης – ορχήστρα στη ρακέτα, αποδεικνύει πως το ύψος πάντα χρειάζεται στο μπάσκετ και συνάμα ότι έρχεται ξανά η… εποχή των δεινοσαύρων! Ο δε Ντόρσεϊ, όταν αρχίζει να βάζει τρίποντα, δύσκολα σταματά. Αν σε αυτή την τριάδα που εμφανίστηκε το καλοκαίρι και ενίσχυσε σε μεγάλο βαθμό τον Ολυμπιακό, προσθέσουμε τον πάντα πολύτιμο Παπανικολάου, τον Βεζένκοφ με την αλματώδη βελτίωση και την ευστοχία ή τον Σλούκα που η κλάση του δεν συζητείται διόλου, διαπιστώνουμε το γιατί οι Ερυθρόλευκοι διαθέτουν μια ομάδα με ταλέντο και γεμάτη υγεία. Θα ήταν υπερβολή να λεχθεί το κάτωθι, αλλά γιατί όχι, ας το επιχειρήσουμε: ο εφετινός Ολυμπιακός έχει τις προδιαγραφές να φτάσει πολύ μακριά το 2022 και δη στην Ευρωλίγκα. Μπορεί να ανταπεξέλθει σε κάθε έδρα, να σταθεί απέναντι στον οποιονδήποτε αντίπαλο και δεν στηρίζεται σε κάποιον μεμονωμένα, αλλά διαθέτει πολλούς φανερούς ή και κρυφούς πρωταγωνιστές. Το κυριότερο ατού του; Η διάθεση των παικτών να πάνε όσο πιο ψηλά μπορούν. Αυτό είναι το στοιχείο που τον κάνει τόσο αξιόπιστο και σταθερό στο παιχνίδι του. Και η γοητεία του Ολυμπιακού γίνεται ακαταμάχητη όπως η γοητεία της γυναίκας όταν η οθόνη των ματιών μας γεμίζει με την παρουσία της…