Περιμένοντας την Ομικρον

Βρισκόμαστε στα πρόθυρα της επέλασης της νέας παραλλαγής του κορωνοϊού, της Ομικρον, δεν θέλει και πολλή φιλοσοφία για να το καταλάβει κανείς – το μαρτυρούν τα 9.284 χθεσινά κρούσματα, το μαρτυρούν οι γιατροί που ενημερώνουν, το μαρτυρούν και οι συνεχείς συσκέψεις κυβερνητικών παραγόντων και τα μέτρα που χθες ανακοίνωσε ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης.

Είναι δεδομένο ότι το νέο κύμα που έρχεται, και ως φαίνεται θα έχει πολλαπλάσια κρούσματα και πολύ σοβαρές υγειονομικές επιπτώσεις (ελπίζουμε, πάντα, στο καλό σενάριο που διακινεί, μεταξύ άλλων, και ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών, Αθανάσιος Δημόπουλος, ο οποίος εκτιμά ότι η νόσηση είναι πιο ήπια στους πλήρως εμβολιασμένους), αντανακλαστικά και κοινωνικές και οικονομικές. Κατανοεί κανείς ότι τα νέα μέτρα ανακοινώθηκε πως θα ισχύσουν από τις 3 Ιανουαρίου ακριβώς για να ελαχιστοποιηθούν οι οικονομικές και οι κοινωνικές επιπτώσεις, για να συνεχίσει να δουλεύει η αγορά αυτό το κρίσιμο διάστημα, εν όψει της Πρωτοχρονιάς. Είναι μια ριψοκίνδυνη στάση.

Διότι σοβαροί γιατροί και ερευνητές της πανδημίας εκφράζουν την ανησυχία τους για αυτή την καθυστέρηση. Ο έγκυρος Γιώργος Παππάς, για παράδειγμα, μειλίχιος και ψύχραιμος ερευνητής της πανδημίας στα Γιάννινα, τον οποίο παρακολουθώ από τις αναρτήσεις του στα κοινωνικά δίκτυα, έγραφε τις προάλλες ότι δεν κάνεις «αντιμετώπιση πανδημίας με χρονοδιακόπτη», ειδικά όταν έχεις μια ταχέως εξελισσόμενη εικόνα ενώ ταυτόχρονα έχει επιβαρυνθεί ιδιαίτερα το Σύστημα Υγείας. «Η δεδομένη απόφαση για περιοριστικά μέτρα μετά τις γιορτές, σε φάση “θα δούμε τότε”, αγνοεί ότι τα μέτρα θέλουν χρόνο και το ρολόι στον πλανήτη Ομικρον πάει αλλιώς» προσθέτει – και η θέση του είναι λογική.

Προφανώς, τα πράγματα θα ήταν καλύτερα αν υπήρχε μεγαλύτερο ποσοστό εμβολιασμένων, αν δηλαδή η κοινωνία είχε λιγότερους θυλάκους οπισθοδρόμησης που κράτησαν πίσω μεγάλη μερίδα του πληθυσμού από τα εμβολιαστικά προγράμματα. Δυστυχώς, η Ελλάδα έμεινε πίσω λόγω της ελεύθερης βούλησης ανθρώπων που φοβούνται, που είναι όμηροι δεισιδαιμονιών και ενός περιρρέοντος ανορθολογισμού ή για διάφορους λόγους πίστεψαν λαοπλάνους.

Αυτό όμως δεν αλλάζει. Και φτάνουμε αντιμέτωποι με ένα ακόμα σφοδρό κύμα, που θα φέρει μεγάλες προκλήσεις, οι οποίες αν δεν υπάρξει στιβαρή πολιτική διαχείριση θα μπορούσαν να δημιουργήσουν σοβαρές ρωγμές στην κοινωνική και την – τόσο αναγκαία – πολιτική σταθερότητα.

Εκτός από την ανάγκη αποφασιστικών προληπτικών μέτρων, η κυβέρνηση οφείλει να έχει έκτακτα σχέδια για πιθανές έκτακτες καταστάσεις. Τι θα κάνει, π.χ., αν υπάρξει μόλυνση μεγάλου ποσοστού υγειονομικών υπαλλήλων σε μια πτέρυγα COVID ενός μεγάλου νοσοκομείου, που είναι επιβαρυμένο πριν έρθει το νέο μεγάλο κύμα. Ή πώς θα καταγραφούν όσοι προσβληθούν αν τα περιστατικά περάσουν έναν μεγάλο αριθμό ημερησίως και δεν θα είναι δυνατόν να καταγραφούν, επειδή υπάρχει περιορισμένη δυνατότητα μοριακών ελέγχων. Και, τέλος, έχει σχέδιο, αν χρειαστεί, για ακόμα πιο σκληρά μέτρα ή και για μερικό ή και γενικό λοκντάουν; Ακόμα κι αν αυτά ακούγονται υπερβολικά, η κοινωνική συνοχή μπορεί να διατηρηθεί αν η κυβέρνηση δείξει ότι ελέγχει την κατάσταση και ότι είναι προετοιμασμένη – αν δηλαδή αποδειχθεί αντάξια της όποιας εμπιστοσύνης τής δείχνουν οι πολίτες.

Οσο για εμάς, τα γνωστά: εμβολιασμοί, αποστάσεις, καθαρός αέρας και αποφυγή συνωστισμού – κοινωνική ευθύνη.

ΥΓ.: Το έξυπνο πουλάκι πιάνεται από το ποδαράκι. Αναφέρθηκα χθες στον εκλιπόντα καθηγητή Κωνσταντίνο Κεραμέα, κλίνοντας το επώνυμο λανθασμένα. Ο Κεραμεύς, του Κεραμέως, τον Κεραμέα. Ασυγχώρητος.

Η εξειδίκευση μετράει
Διαβάζω τα θαυμαστά βιογραφικά των νέων γενικών και ειδικών γραμματέων, η τοποθέτηση των οποίων ανακοινώθηκε χθες από την κυβέρνηση. Μου κάνει εντύπωση η εξειδίκευση όλων ανεξαιρέτως με τα θέματα με τα οποία θα ασχοληθούν. Η Ειρήνη Αγαπηδάκη, π.χ., που αναλαμβάνει γενική γραμματέας Δημόσιας Υγείας είναι διδάκτωρ ψυχολογίας της υγείας. Η Μαριαλένα Αθανασοπούλου, ειδική γραμματέας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους, είναι διδάκτωρ οικονομικών με μεγάλη προϋπηρεσία, μεταξύ άλλων, στο ΔΝΤ και στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ο Παναγιώτης Αλεξόπουλος, γραμματέας Δημοσιονομικών Ελέγχων, είναι διδάκτωρ διαχείρισης κρίσεων στη Δημόσια Διοίκηση. Ο Κωνσταντίνος Αραβώσης, γενικός γραμματέας Δασών, έχει ακαδημαϊκή εμπειρία στην περιβαλλοντική διαχείριση και τη σχέση της με τις επενδύσεις και την επιχειρηματικότητα. Ο Πέτρος Βαρελίδης, γενικός γραμματέας Φυσικού Περιβάλλοντος και Υδάτων, έχει μεγάλη επαγγελματική εμπειρία σε θέματα περιβάλλοντος και κλιματικής αλλαγής. Ο Ηρακλής Μοσκώφ, ειδικός γραμματέας Προστασίας Ασυνόδευτων Ανηλίκων, έχει σημαντική παρουσία πολλών χρόνων σε θέματα μετανάστευσης και εμπορίας ανθρώπων. Εξειδικευμένοι θεωρούνται και οι υπόλοιποι, η Ελένη Γιώτη, ο Γιάννης Μαστρογεωργίου, η Αννα Στρατινάκη.
Είπαμε ότι η επαγγελματική εξειδίκευση μετράει. Ισως γι’ αυτό και ο Δημήτρης Γαλαμάτης, κτηνίατρος και διδάκτωρ της Κτηνιατρικής Σχολής του ΑΠΘ, που έως σήμερα ασχολείται με το αντικείμενό του, αναλαμβάνει γενικός γραμματέας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης!