Μιχάλης Γκανάς, μια οικεία φωνή

Απονεμήθηκε χθες το βραβείο ποίησης Ζαν Μωρεάς στον ποιητή Μιχάλη Γκανά για το σύνολο του έργου του. Εύστοχη βράβευση. Διότι ο Μιχάλης Γκανάς είναι ένας από τους οδηγούς μας στον σύγχρονο ελληνικό κόσμο μέσα από τον ποιητικό τρόπο του. Προσωπικά, από νωρίς, από την ποιητική του συλλογή «Γυάλινα Γιάννενα», με έμαθε να ξεκινάω από τα απλά – αλλά είναι τόσο βαθύς, και μιλάει τόσο καίρια για τους ανθρώπους γύρω μας. Είναι κρίμα που η δημοφιλής λαϊκή κουλτούρα εκφράζεται από τον ισοπεδωτικό λόγο των ηλεκτρονικών ΜΜΕ, έχοντας αφήσει σε δεύτερη μοίρα τη λόγια καλλιτεχνική παραγωγή, είτε της λογοτεχνίας είτε των παραστατικών τεχνών – είναι κρίμα, δηλαδή, που η παραγωγή καλλιτεχνών όπως ο Γκανάς δεν φτάνει σε ευρύτερα λαϊκά στρώματα.

Ανοιχτός άνθρωπος, οικείος, ο Μιχάλης Γκανάς δεν είναι ακριβώς της καλλιτεχνικής πρωτοπορίας. Ομολογεί το χρέος του, τις επιρροές του από το δημοτικό τραγούδι, ασκείται και συγκινεί με παραδοσιακές φόρμες. «Νιώθω ότι είμαι στον σωστό δρόμο», λέει. «Σε μια περίοδο, μάλιστα, που κυριαρχεί στις καλλιτεχνικές σκηνές και στα μεγάλα πολιτιστικά κέντρα ένα ημιεγγράμματο αβανγκάρντ, προσωπικώς συνεχίζω να προτείνω μια εμβάθυνση στον δικό μας χώρο, στη δική μας πνευματικότητα».

Αξίζει να ξαναμπούν στις κεντρικές συζητήσεις οι καλλιτέχνες που συνεχίζουν να προτείνουν τη γνώση και την πνευματικότητα.