Σκόνη

Η αλήθεια να λέγεται. Αν όσα σχόλια γράφτηκαν για την αλλαγή ηγεσίας στο ΠΑΣΟΚ μετρούσαν σε ψήφους, ο Ανδρουλάκης θα είχε ήδη σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση.

Καλώς ή κακώς, δεν μετρούν. Ετσι μάλλον πρέπει να ακολουθηθεί κάποια άλλη διαδικασία.

Οι περισσότεροι δίνουν συμβουλές στον Ανδρουλάκη και υποδεικνύουν το ΠΑΣΟΚ της αρεσκείας τους. Τουλάχιστον δεν δίνουν όλοι τις ίδιες συμβουλές, ευτυχώς. Αλλοι δίνουν άλλες, γενικώς.

Ακόμη κι έτσι όμως ούτε αυτή η μέθοδος βοηθάει ιδιαίτερα. Υποθέτω με σχετική βεβαιότητα ότι ο Ανδρουλάκης θα κάνει τελικά ό,τι κρίνει πως συμφέρει το κόμμα του. Ετσι γίνεται συνήθως στην πολιτική.

Κυρίως όταν κι ο ίδιος δηλώνει «ούτε σωσίβιο, ούτε προσάρτημα» («ΤΑ ΝΕΑ Σαββατοκύριακο», 18-19/12). Σκεφτείτε να έλεγε «εκλέχθηκα να βάλω πλάτη στους μεν» ή «να σώσω τους άλλους»!

Κάποιοι θα πουν ότι μια στάση ισαπόστασης και αυτονομίας του ΠΑΣΟΚ βοηθάει αντικειμενικά τον Μητσοτάκη που είναι στην κυβέρνηση και αποδυναμώνει τον Τσίπρα στην αντιπολίτευση.

Ενδεχομένως. Αλλά δεν φταίει ο Ανδρουλάκης αν ο ένας χρειάζεται παρέα κι ο άλλος πορεύεται μόνος του. Δεν είναι σκοτούρα του ΠΑΣΟΚ ποιος βοηθιέται και ποιος βολοδέρνει.

Καλώς ή κακώς, το ΠΑΣΟΚ ψήφισε δικό του πρόεδρο. Οχι παραγιό του Τσίπρα, ούτε παλιόφιλο του Μητσοτάκη.

Πάμε παρακάτω. Η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν ξέρει σήμερα πώς θα εξελιχθεί το εγχείρημα Ανδρουλάκη.

Οι πρώτες δημοσκοπήσεις είναι θετικές αλλά είναι οι πρώτες. Νομίζω ότι χρειάζεται ένα εξάμηνο για να καθίσει η σκόνη και να δούμε καθαρά.

Η θεωρία του ΣΥΡΙΖΑ ότι ο Ανδρουλάκης «θα αναγκαστεί» να επιλέξει μεταξύ Δεξιάς και δημοκρατικής παράταξης είναι μάλλον ανιστόρητη κι ανόητη. Το ΠΑΣΟΚ είναι η δημοκρατική παράταξη, δεν χρειάζεται να επιλέξει κάτι.

Αλλά και παρακινδυνευμένη. Δεν νομίζω ότι στις μέρες μας αποτελεί ο ΣΥΡΙΖΑ ιδιαίτερα ελκυστική επιλογή.

Από τις πρώτες τους αντιδράσεις αντιλαμβάνομαι ότι θέλουν να οξύνουν την αντιπαράθεση και να πολώσουν το κλίμα για να σπρώξουν τους πασόκους «αριστερά».

Ωραία ιδέα… κάποτε. Αν είσαι με το ζόρι στο 20% απλώς πολώνεις τους πολλούς εναντίον σου.

Ωσότου λοιπόν κάτσει η σκόνη ο καθένας μπορεί να φαντάζεται το ΠΑΣΟΚ των ονείρων ή του εφιάλτη του. Να διατυπώνει προτροπές ή κατάρες. Δημοκρατία έχουμε.

Αλλά ακριβώς επειδή έχουμε δημοκρατία υπάρχει ένας κανόνας: ο καθένας φτιάχνει τη μοίρα του. Ανάλογα με τις ικανότητες και τις επιλογές του.

Ή, όπως λένε στην πατρίδα του Ανδρουλάκη:
«Ο άντρας φτιάχνει τη γενιά, όχι η γενιά τον άντρα».

Αν κάποιος διαφωνεί, μπορεί να ρωτήσει και τον Παπανδρέου.