Ο δικός του δρόμος

Ολοκληρώθηκε λοιπόν ο πρώτος γύρος του πρωταθλήματος. Και το Σαββατοκύριακο που πέρασε ήταν ένα ακόμη, στον φάκελο με τις χειροπιαστές αποδείξεις για την ισχυρότερη διαπίστωση της διαδρομής. Την αίσθηση πως η Super League διεξάγεται (και φέτος) σε τέσσερις ταχύτητες.

Εκείνοι που θα παλέψουν για τα ευρωπαϊκά εισιτήρια. Εκείνοι που επί της ουσίας έχουν στόχο μόνο την κατάταξη. Εκείνοι που θέλουν να σώσουν την κατηγορία και νιώθουν παγιδευμένοι στην έως τώρα συγκομιδή τους. Και βέβαια ο Ολυμπιακός που με άνεση τραβά τον γνωστό μοναχικό του δρόμο. «Δεν κοιτάμε πίσω, μόνο μπροστά» σχολίασε χθες το βράδυ ο Πέδρο Μαρτίνς για το +8 στον βαθμολογικό πίνακα μετά τη νίκη επί του Αρη. Την 8η στη σειρά από τα μέσα του Οκτώβρη.

Δεν είπε τίποτα λιγότερο από την αλήθεια ο Πορτογάλος. Ο μοναδικός αντίπαλος που μπορεί να συναντήσουν στο διάβα τους οι Πειραιώτες είναι ο κακός τους εαυτός. Ο ανταγωνισμός θέλει, αλλά δεν μπορεί να βάλει δύσκολα.

Εχουν 11 νίκες και 2 ισοπαλίες οι πρωταθλητές. Θα μπορούσαν εύκολα να έχουν 13×13 αν αναλογιστεί κανείς πως οι λευκές ισοπαλίες στο Φάληρο με Ατρόμητο και Παναθηναϊκό προέκυψαν απλώς και μόνον διότι ο Ολυμπιακός δεν σκόραρε σε 37 (19 και 18) τελικές προσπάθειες στην αντίπαλη εστία. Θα μπορούσαν δηλαδή οι 35 βαθμοί της συγκομιδής τους να είναι 39 και το +8 από τη δεύτερη ΑΕΚ να είναι ήδη στο +12 σε μια περίοδο που οι Ερυθρόλευκοι είχαν και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Η άλλη ελληνική ομάδα που έπαιξε σε αυτό το διάστημα στην Ευρώπη (ΠΑΟΚ) είναι στο -13 από την αντίστοιχη του Πέδρο Μαρτίνς. Το Κυριακή – Πέμπτη – Κυριακή δεν την εκτροχίασε απλώς. Την εξόντωσε.

Μάλλον λοιπόν τα λόγια είναι περιττά. Ο Ολυμπιακός προφανώς δεν μπορεί να εφησυχάσει. Δεν μπορεί να νιώθει και ικανοποιημένος με την εικόνα του καθώς έχει πάρα πολλά να βελτιώσει. Ξέρει όμως ότι και φέτος πριν αλλάξει ο χρόνος βρήκε τον τρόπο να κάνει μπόλικη δουλειά για τον βασικό του στόχο: το three peat. Εκείνος το ελέγχει. Εκείνος το αποφασίζει.